Σοβαρά προβλήματα σίτισης στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης επισημαίνει ασθενής που χειρουργήθηκε και νοσηλεύτηκε

Την εμπειρία της κατά τη νοσηλεία της στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης θέλησε να μοιραστεί ασθενής από την Κοζάνη στο KOZANILIFE.GR, επισημαίνοντας τα σοβαρά προβλήματα στη σίτιση των νοσηλευομένων, αλλά και τον επαγγελματισμό του προσωπικού, σύμφωνα με την ίδια.

Η ασθενής την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφτηκε τα επείγοντα του Μαμάτσειου Νοσοκομείο για ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε. Ο χειρούργος του νοσοκομείου έκρινε πως έπρεπε να χειρουργηθεί και την ίδια μέρα έκανε εισαγωγή και μπήκε στο χειρουργείο. Νοσηλεύτηκε για 24 ώρες εντός του χειρουργικού τομέα.

Η συγκεκριμένη ασθενής πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 τα τελευταία 11 χρόνια. Στη δική της περίπτωση το πάγκρεας έχει σταματήσει εντελώς να παράγει ινσουλίνη και ως αποτέλεσμα παίρνει την ινσουλίνη εξωτερικά μέσω μιας αντλίας ινσουλίνης που φοράει και ανά 5 λεπτά στέλνει στο κινητό της την τιμή του ζαχάρου.

Όταν ένας διαβητικός παραμένει ώρες χωρίς τροφή οι τιμές του διαβήτη του ξεκινάνε να πηγαίνουν «πάνω – κάτω». Οι διαβητικοί τύπου 1 μπορούν να φάνε τα πάντα, χωρίς να εξαιρείται τίποτα από το μενού, διότι ό,τι και να καταναλώσουν, με τους σωστούς υπολογισμούς δίνουν και την απαραίτητη ποσότητα ινσουλίνης στον οργανισμό τους για να ελέγχουν τα επίπεδα ζαχάρου τους.

Η ίδια περιγράφει στο KOZANILIFE.GR την κατάσταση που αντιμετώπισε κατά τη νοσηλεία της στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης, επισημαίνοντας τα σοβαρά προβλήματα στο θέμα της σίτισης των ασθενών.

«Όπως ήταν λογικό έπρεπε να παραμείνω νηστική για να κάνω το χειρουργείο και να με αναισθητοποιήσουν με την μέθοδο της μέθης. Η εγχείρηση τελείωσε στις 22:30 το βράδυ και από εκείνη την ώρα ως και τις 7:00 του επόμενου πρωινού κοιμόμουν. Όταν ήρθε η ώρα η τραπεζοκόμος να φέρει το πρωινό με ενημέρωσε πως στην καρτέλα μου δεν υπάρχει εντολή να μου επιτραπεί να φάω. Ο ίδιος ο χειρούργος, όμως, ενημέρωσε εμένα και τους οικείους μου πως το πρωί θα μπορούσα να ξεκινήσω σιγά σιγά να σιτίζομαι για να ξανά πάρω δυνάμεις ύστερα από 24 ώρες νηστικιά και χωρίς νερό, παρά μόνο με ορούς. Ο διαβήτης μου θα έπρεπε να ελέγχεται με φαγητό και ινσουλίνη ύστερα από ένα χειρουργείο. Ζήτησα ευγενικά να έρθει η αρμόδια αδερφή του τομέα για να μου εξηγήσει για ποιο λόγο δεν μου επιτρέπουν να φάω από την στιγμή που στις 10:00 θα έπαιρνα εξιτήριο και όπως επίσης το χειρουργείο δεν με εμπόδιζε να φάω διότι δεν θα μου προκαλούσε κάποιο πρόβλημα. Η αδερφή με ενημέρωσε πως κανείς δεν έγραψε στην καρτέλα μου εάν μπορώ να φάω ή όχι και ως αποτέλεσμα αυτού δεν μου επέτρεπε να φάω. Ζήτησα να τηλεφωνήσει στον χειρούργο και να τον ρωτήσει εξηγώντας της πως ο ίδιος μου επέτρεψε να λάβω τροφή και η ίδια μου απάντησε πως ήταν σε χειρουργείο και δεν μπορούσε να μιλήσει μαζί του, της ξανά ζήτησα να μιλήσει με κάποιον άλλον γιατρό που γνωρίζει την περίπτωση μου και η ίδια αρνήθηκε διότι -όπως μου είπε- ήμουν εγχειρισμένη, χωρίς καν να κοιτάξει περί τίνος επρόκειτο.

Όλη εκείνη την ώρα ο διαβήτης μου ήταν εκτός ελέγχου έχοντας έντονους πόνους στο στομάχι. Μετά από αρκετή ώρα έντονου διαπληκτισμού είπε στην τραπεζοκόμο να μου παραδώσει ένα γεύμα για διαβητικούς (να σημειωθεί πως το γεύμα ήταν αποκλειστικά για διαβητικούς) όπως και έπραξε. Μου έδωσαν ένα δίσκο με μία φέτα κασέρι, ένα ποτήρι γάλα, μια λεπτή φέτα μαύρο ψωμί και μια κρέμα. Σε αυτό το σημείο να προσθέσω πως δεν περίμενα να μου φέρουν ολόκληρη πανδαισία φαγητού αλλά απλά ένα πιάτο που να τρώγεται. Κάτι το οποίο δεν έγινε. Πήρα τον δίσκο και πήγα να φάω την πρώτη μπουκιά από την κρέμα που ονόμαζαν κρέμα για διαβητικούς. Δεν μπορώ να σας περιγράψω την αηδία που ένιωσα μόλις κατάπια την μπουκιά. Η κρέμα είχε γεύση τσιμέντου. Ουσιαστικά αυτό που θεώρησα εγώ πως έκαναν ήταν απλά να πάρουν γάλα ή νερό, να ρίξουν μέσα κάποια σκόνη κρέμας και να την έφεραν έτσι. Το στομάχι μου ανακατεύτηκε και ήθελε να φύγει από την θέση του με την άθλια και άσχημη γεύση που μόλις είχα καταπιεί. Όπως ήταν λογικό αρνήθηκα να φάω αυτό που πλασάρουν για γεύμα διαβητικών και ζήτησα από τους οικείους μου να μου φέρουν να φάω κάτι ελαφρύ από κάποιο εξωτερικό φούρνο.

Θεωρώ πως είναι απαράδεκτο εν έτη 2018 ένα δημόσιο Νοσοκομείο να μην έχει προσλάβει έναν διατροφολόγο που να γνωρίζει τις παθήσεις και το τι επιτρέπεται να φάει κάποιος αλλά αντί αυτού έχουν στο προσωπικό τους διατροφολόγους και μάγειρες των οποίων πιθανότητα οι γνώσεις στα θέματα αυτά όπως στον διαβήτη τύπου 1, να έχουν σταματήσει στην χρονολογία του 1980. Προσωπικά το νοσοκομείο μου έδωσε την εντύπωση πως οι όποιοι μάγειρες ή διατροφολόγοι βάζουν όλες τις ασθένειες ανεξαρτήτου τύπου στο ίδιο σακί, χωρίς να έχουν δοκιμάσει ποτέ οι ίδιοι τα φαγητά για να δουν ότι ο ασθενής δεν μπορεί να φάει αυτό το οποίο πλασάρουν για φαγητό.

Λόγο πολλαπλών νοσηλειών αυτά τα 11 χρόνια που έχω διαβήτη μπορώ να κρίνω ότι το Μαμάτσειο ενώ έχει κάνει τεράστια πρόοδο όσο αναφορά το προσωπικό των γιατρών, των νοσηλευτών και των μεθόδων τους, δεν έχει κάνει καμία απολύτως πρόοδο στο θέμα τις σίτισης των ασθενών. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζω όλες τις φορές που νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Κοζάνης με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να χρειάζεται να μου φέρνουν φαγητό από το σπίτι για να μπορώ να φάω κανονικά σαν άνθρωπος. Στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο Πτολεμαΐδας, στο Νοσοκομείο της Βέροιας, στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, στην παλαιά ιδιωτική γυναικολογική κλινική της Κοζάνης ακόμα και σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, δεν έχω ξανά συναντήσει αυτό το φαινόμενο. Αυτή η τρέλα του «όποιος έχει κάποιο πρόβλημα του τα μαγειρεύουμε όλα άγευστα» κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Δεν γίνετε όλα τα νοσοκομεία να εξελίσσονται και στον τομέα της σίτισης και το δικό μας να έχει μείνει σε μεθόδους του 1980».

Η ασθενής διευκρίνισε στο KOZANILIFE.GR πως το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετώπισε ήταν αυτό της σίτισης, χωρίς να έχει κανένα άλλο παράπονο από το σύνολο της νοσηλείας της.

Η ίδια κλείνοντας δήλωσε:

«Όλο το προσωπικό του νοσοκομείου από την διάγνωση του προβλήματος, στην άμεση λύση και την γρήγορη υλοποίηση του πλάνου της εγχείρισης έως και την ιατροφαρμακευτική και ιατρική περίθαλψη ήταν άψογο δείχνοντας επαγγελματισμό. Από τα επείγοντα του νοσοκομείου έως και την ώρα που πήρα το εξιτήριο μου όλοι οι γιατροί, νοσηλευτές, ειδικευόμενοι ακόμα και οι καθαρίστριες ήταν άκρως επαγγελματίες προσφέροντας μου ικανοποιητική και άμεση ιατρική περίθαλψη ακόμα και ψυχολογική υποστήριξη που χρειαζόμουν όντας δίπλα μου καθ όλη την διάρκεια. Με εξαίρεση το κομμάτι της σίτισης! Θα ήθελα να εκφράσω τα ευχαριστήριά μου προς τον χειρούργο κο. Χατζημίσσιο που παρενέβη άμεσα μετά από τηλεφώνημα που του έκαναν στα επείγοντα και ανταπεξήλθε άκρως επαγγελματικά εξηγώντας μου βήμα βήμα τις λεπτομέρειες και την λύση του προβλήματος μου, μέχρι και τα τελευταία λεπτά της νοσηλείας μου που βρήκε χρόνο πριν από τα προγραμματισμένα χειρουργεία του και ήλθε να σιγουρευτεί πως είμαι καλά και να μου ξανά επισημάνει για πολλαπλή φορά τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσω γυρνώντας στο σπίτι μου για την σωστή ανάρρωση μου».

Ν.Α. για το KOZANILIFE.GR

17 σχόλια στο άρθρο “Σοβαρά προβλήματα σίτισης στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης επισημαίνει ασθενής που χειρουργήθηκε και νοσηλεύτηκε

  1. Δυστυχώς έτσι είναι , ότι βολεύει τον καθένα περνούμε μια θέση και δεν κοιτάμε πως θα γίνουμε καλύτεροι.

  2. Αυτή η κυρία έπρεπε να πάει σε ιδιωτικό νοσοκομείο όχι σε κρατικό ενώ γνωρίζουμε όλοι την κατάσταση που υπάρχει στα νοσοκομεία μας κάποιοι έξυπνοι σε εισαγωγικά κατηγορούν την υπερπροσπαθεια των εργαζομένων σε αυτά τα λόγια είναι περιττά απλά η κύρια το επαναλαμβάνω έπρεπε να πάει σε ιδιωτικό αλλά όλοι στο κρατικό καταλήγουμε και απλά μιλάμε κρίμα κυρία μου

  3. Καποιοι μπερδεψαν τα νοσοκομεια με εστιατορια! Το βασικο ειναι να λειτουργει το νοσοκομειο ως νοσοκομειο τωρα αν το φαγητο ειναι αναλατο η αγευστο κ δεν το θελετε κ εχετε τη δυνατοτητα να μην το φατε κ να παρετε απο εξω τοτε καλα κανετε! Εδω ο κοσμος καιγεται…

    1. Να λέμε και ευχαριστώ δηλαδή???
      Αλήθεια, το φαγητό στα νοσοκομεία εταιρίες catering δεν το έχουν αναλάβει?

    2. Να σε δω πως θα το εξηγήσεις αυτό εάν στη θέση αυτής της κοπέλας ήταν ένα μικρό παιδί με διαβήτη τύπου 1.
      Ότι τι; Θες να πει και ευχαριστώ; Όταν ένας ασθενής δεν τρέφεται σωστά αυτό έχει επιπτώσεις και στην υγεία του.
      Με κάτι απόψεις σαν και την δικιά σου καταλήξαμε εδώ που είμαστε τώρα. Ε ρε κούνια που σας κούναγε.

    3. Δεν μπορεί να γράφετε τετοια απαντηση εν ετη 2018! Ασθενείς που νοσηλεύονται βάσει πρωτοκόλλων πρέπει να τρέφονται αποκλειστικά από το νοσοκομείο ετσι ωστε να ελέγχονται οι θερμίδες ανάγκες, το ποσο των προσλμβανομένων και αποβαλλομενων κτλ. Απαγορεύεται τροφη εκτος νοσοκομείου! Ποσ μαλλον στην συγκεκριμένη κοπελα με αυτη την πάθηση! Επίσης για αυτό το λογο ολα τα νοσοκομεία (και το Μαματσειο Φυσικά!) Εχουν ειδικούς διατροφολογους που πληρωνονται για να κανουν ακριβως αυτο: να προσαρμοζουν τα γευματα στην οποιαδήποτε πάθηση του ασθενους! Επισης οι διατροφολόγοι υποχρεουνται απο τον νομο να επιβλέπουν κ να δοκιμαζουν τα φαγητά!!!!!

      1. Ελληνίδα μαμά !

        - Edit

        Απαντήστε

        Αυτό θέλω να το δω !!!! να δοκιμάζουν τα φαγητά πριν τα σερβίρουν στους ασθενείς 😛 ..αν τα δοκίμαζαν θα κάνανε κάτι πολύ καλύτερο νομίζω …

  4. Στο Ιδιωτικό αγαπητέ(η) αν ΔΕΝ προκαταβάλει τα νοσήλια ( μερικές χιλιάδες ευρω ανάλογα με την επέμβαση) ο ασθενής δεν περνάει απο την εισοδο.Δεν εχουν ολοι την οικονομική ανεση να το κάνουν για αυτο τον λόγο κααλήγουν στο Κρατικο.

    1. Το να έχεις ιδιωτική ασφάλιση με 140€ το 3μηνο όταν ανήκεις στις ευπαθείς ομάδες, δεν είναι οικονομική άνεση, είναι η ζωή σου που προσπαθείς να έχεις δικλίδες ασφαλείας όπως σε μια επέμβαση σε ιδιωτικό που όπως λες κοστίζει μερικές χιλιάδες ευρώ, να υπάρχει κάποιος ή κάτι να σε σώσει.
      Άλλοι δίνουν τα λεφτά τους σε τσιγάρα και ποτά και άλλοι φροντίζουν να υπάρχει τρόπος να σωθεί η ζωή τους. Και φυσικά αναφέρομαι γενικά.

  5. Συγχαρητήρια!
    Πολύ καλή η τοποθέτηση σας, στο θέμα της σίτισης.
    Δεν έχει σημασία εάν είναι δημόσιο νοσοκομείο βέβαια. Οδεύουμε ολοταχώς προς το 2019…Φυσικά και θα έπρεπε να υπάρχει διατροφολόγος. Και ίσως, υπάρχει.
    Όμως με ποιά κονδύλια, να καταφέρει να διαμορφώσει ένα πλήρες ποιοτικό , διατροφικό πρόγραμμα?
    Ας εστιάσουμε όλοι σε αυτό.
    Κονδύλια ή δωρεές?
    Όλα ξεκινούν και καταλήγουν, στο χρήμα.

    1. Με μια απλή στέβια; Με μια απλή ζαχαρίνη;
      Έλα τώρα ρε παιδιά που θέλει και κονδύλια για να αγοράσεις γλυκαντικά. Η κυρία πολύ καλά τα λέει και όσοι το αρνείστε, θυμηθείτε την επόμενη φορά που θα νοσηλευτείτε να τα δοκιμάσετε και εσείς.

  6. Ναι!!!στην ποιότητα ζωής

    - Edit

    Απαντήστε

    Συγχαρητήρια!
    Πολύ καλή η τοποθέτηση σας, όσον αφορά το θέμα της σίτισης.
    Δεν έχει σημασία εάν είναι δημόσιο νοσοκομείο βέβαια. Οδεύουμε ολοταχώς προς το 2019…Φυσικά και θα έπρεπε να υπάρχει διατροφολόγος. Και ίσως, υπάρχει.
    Όμως με ποιά κονδύλια, να καταφέρει να διαμορφώσει ένα πλήρες ποιοτικό , διατροφικό πρόγραμμα?
    Ας εστιάσουμε όλοι σε αυτό.
    Κονδύλια ή δωρεές?
    Όλα ξεκινούν και καταλήγουν, στο χρήμα.
    Οι “κεφαλές” οφείλουν να πράξουν μεθοδικά και έξυπνα. Σίγουρα όχι σκεπτόμενοι, δημοσιοϋπαλληλικά….

    1. Φυσικά κ υπάρχει διατροφολόγος. Και δεν ειναι ολα θέμα χρήματος…. εξαρτάται και απο το ποσό κάποιοι αγαπουν αυτό που πληρώνονται να κανουν!

  7. Ελληνίδα μαμά !

    - Edit

    Απαντήστε

    Κανένας δεν μπέρδεψε τα νοσοκομεία με τα εστιατόρια αλλά σαν Έλληνες που είμαστε πάντα έχουμε να πούμε κάτι απλά για να το πούμε.Το θέμα της σίτισης είναι ένα σοβαρό θέμα και δεν έχουν όλοι τα χρήματα να πάνε σε ιδιωτική κλινική φίλε μου .Γιατί σε άλλα κρατικά νοσοκομεία της χώρας το φαγητό είναι νόστιμο και σε μας όχι? Γιατί προφανώς κάποιος δεν κάνει καλά την δουλειά του . Πριν 2 χρόνια νοσηλεύτηκε η μητέρα μου ηλικίας 82 στο Μαμάτσειο νοσοκομείο …το ότι είναι ηλικιωμένη δεν πάει να πει ότι έχει χάσει και την γεύση της έτσι ? !!!..η σούπα είναι συχνό φαινόμενο στο βραδινό γεύμα και το δέχομαι αλλά δεν δέχομαι να είναι κρύο (και όταν λέω κρύο εννοώ ΚΡΥΟ) και άγευστο δλδ έλεος ….το έστειλα πίσω και απαίτησα να το φέρουν ζεστό με αποτέλεσμα να εισπράξω ένα βλέμμα κάτσε καλά. Το Μποδοσάκειο νοσοκομείο στην Πτολεμαΐδα κρατικό δεν είναι ?? εκεί γιατί είναι διαφορετικά τα πράγματα ? !!! Και όχι φαγάκι από το σπίτι μου κυρίες και κύριοι και δεν θα το βουλώνω ντιπ για ντιπ .Μάθαμε να τα δεχόμαστε όλα και να μην μιλάμε η όταν μιλάμε να λέμε εξυπνάδες .Από τα μικρά πράγματα ξεκινούν η αλλαγές .

    1. Είσαι ακριβώς αυτό που είπες……………………. Ελληνίδα Μαμά……………… Μόνο που είσαι και Σούρδα…….
      Έχω φάει στο Μαμάτσειο και δεν μπορώ να παραπονεθώ……………….. Εξάλλου έχω πάει και στρατό…………………

      Μάθετε να είστε ολιγαρκής………………. Μάθετε να είστε άνθρωποι τσοπάνιδεεεεεεεεεεεεεςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.