Αντί μνημοσύνου, για τον Κώστα Σημαιοφορίδη – Γράφει ο Μιχάλης Ραμπίδης

rampidis_mixalisΣήμερα αποχαιρετούμε έναν πολιτικό φίλο από τα παλιά, είναι το τελευταίο αντίο στον Καστοριανό πολιτικό Κώστα Σημαιοφορίδη.

Σ’ όλες τις εκλογικές διαδικασίες, ένα από τα κυρίαρχα συνθήματά μας είναι η ανανέωση. Πιστεύω ότι όλοι όσοι έτυχε να γνωρίσουν, να συνεργαστούν και να ζήσουν πολιτικούς από κοντά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τους δόθηκε η ευκαιρία να συγκρίνουν τους παλιούς με τους νέους. Και πιστέψτε με η σύγκριση στις μεγάλες αποφάσεις, για την αγάπη στην πατρίδα και τον τόπο τους, στην ανθρωπιά και στην αλληλεγγύη για τον συνάνθρωπο, η ζυγαριά έγερνε στη μεριά των παλιών πολιτικών.

Οι καινοτόμες ιδέες που πρέπει να είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των νέων πολιτικών, ήταν συνθετικό κομμάτι της προσωπικότητας του εκλιπόντος τ. Υπουργού και Βουλευτή Καστοριάς Κώστα Σημαιοφορίδη.

Θα αναφερθώ μόνο σε μια ιδέα του που μερικώς υλοποίησε, έδωσε όμως ένα όραμα στους κατοίκους της μιας και της άλλης πλευράς της Κλεισούρας. Ο Κώστας Σημαιοφορίδης ήταν ο εμπνευστής του έργου της Σήραγγας της Κλεισούρας, που παρακάμπτοντας την οροσειρά Μουρικίου θα έφερνε κοντά και σε χρόνο 20 λεπτών τους δυο «κόσμους».

Αποκλειστικά με δικές του προσπάθειες, έγινε η πρώτη προμελέτη του έργου, επί Υπουργίας του στην κυβέρνηση του Κώστα Μητσοτάκη.

Σε όλους όσους πιστέψαμε στη χρησιμότητα και στην αναγκαιότητα υλοποίησης αυτού του έργου και μοχθήσαμε από το 1992 μέχρι να γίνει η οριστική μελέτη το 2009 με την καθοριστική παρέμβαση του τότε Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας Αντρέα Λεούδη, μας συμβούλευε και μας βοηθούσε.

Με έναν κόμπο στο λαιμό αποχαιρετώ τον ευπατρίδη και ονειροπόλο Κώστα Σημαιοφορίδη και την παραγγελία του, αντί για συλλυπητήρια και «δάκρυα», την υπόσχεση ότι το έργο που οραματίστηκε, η «Σήραγγα Κλεισούρας» να πάρει επιτέλους σάρκα και οστά.

Καλό κατευόδιο αγαπητέ Κώστα.

Του Μιχάλη Ραμπίδη

 


 

Σχολιάστε