Η δάφνη (Laurus nobilis), γνωστή κυρίως ως μαγειρικό μπαχαρικό, έχει ένα ευρύ φάσμα φαρμακευτικών ιδιοτήτων, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε αιθέρια έλαια (κινεόλη, ευγενόλη), τανίνες και φυτοντοκτόνα( οργανικές ενώσεις, που απελευθερώνονται από τα φυτά και λειτουργούν ως φυσικοί μηχανισμοί άμυνας ενάντια σε παράσιτα, ασθένειες και μύκητες).
Ωστόσο, παρά τη φυσική της προέλευση, η ακατάλληλη ή υπερβολική χρήση της δάφνης μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες.
Στην Ελλάδα η δάφνη αναφέρεται ήδη από την εποχή του Oμήρου, ως ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα, οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων, ενώ μέχρι και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη νίκη
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
Στην αρχαία ιατρική, η δάφνη θεωρούνταν αποτελεσματικό αντιφλεγμονώδες και αντισηπτικό.
Αποτελούσε μέρος μιας εκτεταμένης φαρμακοποιίας, που περιλάμβανε αρκετές εκατοντάδες φυτά, που χρησιμοποιούνταν, με βάση την ορθολογική παρατήρηση και όχι τη δεισιδαιμονία.
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τη δάφνη, στην ιατρική του πρακτική.
Στο «Ιπποκρατικό Σώμα», η δάφνη αναφέρεται ως ένα σημαντικό φαρμακευτικό βότανο, από το οποίο χρησιμοποιούνται τα φύλλα, οι καρποί και ο φλοιός της ρίζας.
Οι κύριες χρήσεις της δάφνης από τον Ιπποκράτη ήταν:
-Γυναικολογία και μαιευτική:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε φύλλα δάφνης και ρητίνη, για τη θεραπεία διαφόρων γυναικολογικών παθήσεων. Συγκεκριμένα, η τοποθέτηση φύλλων δάφνης κατά μήκος των άκρων του γυναικείου κρεβατιού πιστεύεται ότι βοηθούσε στην ανακούφιση των πόνων του τοκετού.
-Θεραπεία τετάνου:
Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε έλαιο δάφνης, για τη θεραπεία του τετάνου.
-Στυπτικό και θερμαντικό:
Οι καρποί της δάφνης χρησιμοποιούνταν σε θερμαντικές αλοιφές και για παθήσεις των αρθρώσεων.
-Παθήσεις αυτιών:
Ο χυμός που στύβεται από τα μούρα δάφνης χρησιμοποιήθηκε, για τη θεραπεία πόνων στα αυτιά, εμβοών και απώλειας ακοής.
-Ιατρική εσωτερικών οργάνων του σώματος:
Η δάφνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία παθήσεων του ήπατος και ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιήθηκε, για τη διάλυση λίθων.
Χρησιμοποιήθηκε, επίσης και σε καταστάσεις υστερίας .
ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Σήμερα πίνεται ως αφέψημα ή έγχυμα, κατά των εντερικών προβλημάτων.
Είναι γνωστό ότι το αιθέριο έλαιό της είναι αντισηπτικό και μυκητοκτόνο, θεωρείται ισχυρό αναλγητικό και έχει σπασμολυτική δράση.
Στη λαϊκή ιατρική, το φύλλο δάφνης χρησιμοποιείται με τη μορφή αφεψημάτων, εγχυμάτων και ελαίων για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων:
-Πέψη:
Τα αφεψήματα των φύλλων δάφνης βοηθούν στη βελτίωση της πέψης, στη μείωση των αερίων (μετεωρισμός), στην ανακούφιση από τις κράμπες, στο στομάχι και στην τόνωση της παραγωγής χολής.
Μείωση του σακχάρου και της χοληστερόλης:
Η δάφνη βοηθά στη μείωση των επιπέδων της «κακής» χοληστερόλης και της γλυκόζης στο αίμα, καθιστώντας την ευεργετική για τον διαβήτη τύπου 2.
– Ηρεμιστική δράση:
Η κατανάλωση τσαγιού δάφνης μπορεί να προωθήσει τη χαλάρωση, να ανακουφίσει το άγχος και να βελτιώσει την ποιότητα του ύπνου.
-Αναπνευστικές παθήσεις:
Οι εισπνοές ή τα αφεψήματα χρησιμοποιούνται για κρυολογήματα, ρινική καταρροή και βήχα για τη μείωση της συμφόρησης βλέννας και την παροχή αποχρεμπτικού αποτελέσματος.
-Πόνος στις αρθρώσεις και τους μυς:
Το αλκοολούχο βάμμα ή το έλαιο δάφνης χρησιμοποιείται, εξωτερικά, για ρευματισμούς, αρθρίτιδα και διαστρέμματα (έχει θερμαντική και αντιφλεγμονώδη δράση).
-Αντισηπτικές ιδιότητες:
Η δάφνη βοηθά στην καταπολέμηση βακτηριακών και μυκητιασικών λοιμώξεων.
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Το φύλλο δάφνης θεωρείται ασφαλές για μαγειρική χρήση, αλλά όταν χρησιμοποιείται ιατρικά (ειδικά όταν λαμβάνεται εσωτερικά), μπορεί να εμφανιστούν παρενέργειες
– Γαστρεντερικά Προβλήματα:
Η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει διάρροια, κοιλιακούς πόνους, ναυτία ή εμετό.
-Υπνηλία:
Τα συστατικά του φύλλου δάφνης μπορεί να επιβραδύνουν το νευρικό σύστημα.
-Υπογλυκαιμία:
Λόγω της ικανότητάς του να μειώνει το σάκχαρο στο αίμα, η υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης.
-Αλλεργικές αντιδράσεις:
Δερματικά εξανθήματα ή αναπνευστικές αντιδράσεις είναι πιθανές σε περιπτώσεις δυσανεξίας.
-Κίνδυνος κατά την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία:
Το φύλλο δάφνης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, για ιατρικούς σκοπούς από έγκυες.
– Δεν πρέπει να χορηγείται το έλαιο του σε παιδιά.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ. ΓΙΑ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΣΑΣ.
