Η περδίκα μου πάει να τσουγκρίσει κόκκινα αυγά – Της Ιωάννας Γκουτζιαμάνη

 

Η περδίκα μου βγήκε να τσουγκρίσει τα αυγά των φίλων μου στο fb. Κυριακή πρωί και Πασχαλιά. Ανοίγω την ποδιά μου, που γέμισε από ευχές και τον καλό το λόγο των φίλων μου στο fb. Τα είδαν οι περδίκες μου και χάρηκαν. Μια χοροπήδησε από τη χαρά της και βγήκε από το πανέρι , να πάει να τσουγκρίσει το αυγό τους.

Πού θα πας, της φωνάζουν οι άλλες, εδώ δεν είναι το χωριουδάκι, ο Έξαρχος, για να πας με δυο πηδηματάκια στο μεσοχώρι, την πλατεία, όπου θα είναι όλη η νεολαία.

Το fb είναι απέραντο. Δεν ξέρεις τους δρόμους, ούτε έχει πλατεία. Οι άνθρωποι που κυκλοφορούν μέσα σ’ αυτό, λένε ότι είναι δισεκατομμύρια, πώς θα ξεχωρίσεις εσύ τους φίλους της κυράς μας;

Η περδίκα χαμογέλασε απτόητη και τα λευκά της σχέδια έγιναν πιο φωτεινά. Αυτό είναι και το μυστικό της. Οι ευχές και τα κοπλιμέντα των φίλων μου αγγίζουν τη ζωγραφιά της κι εκείνη αποκτά αυτόματα μαγική ικανότητα. Μπορεί να ικανοποιήσει κάθε επιθυμία της.

Ξεκίνησε λοιπόν η περδίκα, όμορφη, καμαρωτή, σαν κοπέλα με τα καλά της, που μόλις βγήκε από την εκκλησιά, και πάει να συναντήσει τα αυγά των φίλων μου στο fb για πρώτη φορά.

Μπροστά της απλώνεται ένα απέραντο τοπίο, χωρίς δρόμους και σπίτια. Ιστοχώρο το λένε και το κατοικούν οι χρήστες. Τους αναγνωρίζεις από το προφίλ τους. Το σπίτι τους είναι ο τοίχος τους. Τα νέα τους είναι οι αναρτήσεις τους και το μήνυμα. Το χαιρετισμό τους στέλνουν μικρές φατσούλες, τα Gif και το like.

Πώς θα τους βρει; Εκείνη ξέρει το κόλπο να κερδίζει μαγικά, όπου και να βρεθεί. Διαβάζει με τη σειρά το likeή το σχόλιο-ευχή κι εκείνο ανάβει μια σπίθα πάνω στη ζωγραφιά της κι ύστερα πετάει και βρίσκει το αυγό του φίλου, που το έστειλε.

Το τσούγκρισμα φέτος θα είναι μια ζεστή αγκαλιά, ένα φιλί της αγάπης, μια συνάντηση χωρίς μάσκα, χωρίς φόβο, γιατί πολύ απλά, η σπίθα που άναψε η περδίκα, σκότωσε τον ιό.

Θα σεργιανάει η περδίκα μου την πρώτη, τη δεύτερη και την Τρίτη μέρα του Πάσχα, για να συναντήσει όλους τους φίλους.

Και σας χαρίζει το τραγούδι:
Ο αμάραντος
Αχ, για ιδέ καλέ για ιδέ
για ιδέστε τον αμάραντο!
Για ιδέστε τον αμάραντο
σε τι βουνό φυτρώνει καλέ!

Αχ φυτρώ καλέ φυτρώ
φυτρώνει μες στα δύσβατα.
Φυτρώνει μες στα δύσβατα,
στις πέτρες στα λιθάρια καλέ.

Αχ, ποτέ καλέ ποτέ.
Ποτέ του δε ποτίζεται!
Ποτέ του δε ποτίζεται
και δε κορφολογιέται καλέ.

Αχ, τον τρών’ καλέ τον τρών’,
τον τρών’ τα λάφια και ψοφούν.
Τον τρών’ τα λάφια και ψοφούν,
τ’ αγρίμια κι ημερεύουν καλέ.

Χριστός ανέστη, χρόνια πολλά

Γκουτζιαμάνη Γιάννα

Ένα σχόλιο στο άρθρο “Η περδίκα μου πάει να τσουγκρίσει κόκκινα αυγά – Της Ιωάννας Γκουτζιαμάνη

  1. Λόγια ανάστασης της ψυχης

    - Edit

    Απαντήστε

    Βάλτε απ την μια μεριά το ωραίο και αληθινό παραπανω αρθρο κι απ την άλλη τα οργισμενα κηρυγματα του βλοσυρου,σκυθρωπου ,άφιλου και κατηφούς και διώκτη της νεολαίας!!
    Που υπάρχει το Πάσχα,η Ανασταση και η αγαπη;
    Που υπαρχει ο χριστός;
    Αν τα λογια των οργισμενων υποκριτων ηταν σαν τα λογια του άρθρου και στην Μ.Εβδομαδα και στην Ανασταση,100.000 άνθρωποι θα ήταν γατζωμένοι απ τις εκκλησιες,θα βούλιαζαν οι αύλειοι χώροι απο ψυχές διψασμένες για καθαρό νερο!!
    Ενα μικρό άρθρο και κερδισε τις ψυχες χιλιαδων σκεπτόμενων ανθρωπων!!
    Οταν μιλαει το χάρισμα,οταν μιλαει η καρδια,το συναίσθημα,κάποιοι ειναι καλύτερα,λογω ακαταλληλότητος και ελλειψη χαρισματων να αρκούνται σε ένα ” Κύριε ελεησον” και ενα ” Κυριε ελεησον” μπορει να γεμισει εκκλησιες….αλλά;
    Άλλη η φωνη της ψυχής και αλλη η φωνή της υποκρισιας….
    Στανικά και με το ζόρι και ακουνητα,αμιλητα και αγελαστα προσωπα,σωτηρια δεν υπαρχει!!
    Extra αγάπης salus non est,ουτε εκκλησία!!!
    Συγχαρητηρια!!η δύναμη της γνώσης,το χάρισμα που μετακινει δυσθεώρητα εμπόδια και η δυναμη του σκοταδισμου,η ανυπαρξια χαρισματος,απλα” λίθοι,πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα”

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.