Λευκές οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών – Γράφει η Μάρθα Στ. Καπλάνογλου, Τ. Γεωπόνος

ΛΕΥΚΕΣ ΟΙΝΟΠΟΗΣΙΜΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

Σαββατιανό,Μαλαγούζια Ασύρτικο ,Αθύρι, Gewurztraminer,Sardonnay , Reisling, ,Μοσχάτο Αμβούργου , Sauvignon . Ντεμπίνα ,Μοσχοφίλερο ,Ροδίτης Αγχιάλου

Μάρθα Στ. Καπλάνογλου Τ. Γεωπόνος:

Το λευκό κρασί είναι ένα κρασί, που προτιμάται από το καταναλωτικό κοινό, κυρίως το καλοκαίρι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν καταναλώνεται και το χειμώνα.
Συνοδεία φαγητού, αναδεικνύει τις γεύσεις.
Το κρασί αυτό παράγεται από μία ή και πολλές ποικιλίες σταφυλιών.
Μερικες από αυτές οι ποικιλίες είναι το Σαββατιανό,Μαλαγούζια Ασύρτικο ,Αθύρι, Gewurztraminer,Sarton nay , Reisling ,Μοσχάτο Αμβούργου, Sauvignon, Ντεμπίνα,Μοσχοφίλερο ,Ροδίτης Αγχιάλου.
–Η διάφορα λευκών και ερυθρών κρασιών
Η διαφορά των δύο ποτών επικεντρώνεται στα σταφύλια που χρησιμοποιούνται, καθώς και στη διαδικασία ζύμωσης.
–Ο ερυθρός οίνος
Το κόκκινο κρασί προέρχεται από τα μαύρα σταφύλια και στη διαδικασία ζύμωσης οι φλούδες και τα κουκούτσια παραμένουν ανέπαφα,
–Ο λευκός οίνος
Ο λευκός οίνος προέρχεται από τα λευκά σταφύλια και οι φλούδες και τα κουκούτσια των σταφυλιών πιέζονται, πριν από τη διαδικασία ζύμωσης
Ως αποτέλεσμα, τα λευκά κρασιά χάνουν πολλές αντιοξειδωτικές ιδιότητες αλλά εξακολουθούν να έχουν πολλές που διατηρούνται ανέπαφες.
Το λευκό κρασί προσφέρει οφέλη, συμπεριλαμβανομένων των υψηλότερων επιπέδων προστασίας για τον πνευμονικό ιστό, σε σχέση με το κόκκινο κρασί

Ακόμη περιέχει πολύ λιγότερα φλαβονοειδή και ρεσβερατρόλη από το κόκκινο, αλλά παρ’ όλα αυτά και αυτό παρουσιάζει μερικά από τα καρδιο-προστατευτικά οφέλη του κόκκινου κρασιού.
Παρουσιάζει ένα μειονέκτημα, διότι το λευκό κρασί διαλύει μια λεπτή, προστατευτική επίστρωση γύρω από τα δόντια, με αποτέλεσμα να είναι πιο τραχιά και ευαίσθητα στους λεκέδες, λόγω των οξέων του.
Ως επί το πλείστον, από λευκά σταφύλια, χωρίς φλούδες και σπόρους , τα λευκά κρασιά ζυμώνονται για μικρότερο χρονικό διάστημα.
Τείνουν να έχουν λίγες ή καθόλου τανίνες, παρόλο που μπορεί να τις αποκτήσουν όταν ωριμάσουν σε ξύλινα βαρέλια.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΣΕ ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΕΡΥΘΡΟΥ &ΛΕΥΚΟΥ ΟΙΝΟΥ
Θρεπτικές ουσίες σε 150 ml κρασί
Ως προς τις θρεπτικές ουσίες που περιέχουν υπάρχουν οι παρακάτω διάφορες :
Θερμίδες : …….……Κόκκινο κρασί 120-140kcal… Λευκό κρασί 118-122kcal
Υδατάνθρακες;……. Και οι δύο τύποι κρασιού περιέχουν 3.8g.
Ζάχαρη (Φυσική)…: Το κόκκινο περιέχει λιγότερο φυσική ζάχαρη (0.9g) από το λευκό κρασί (1.4g).
Ασβέστιο: ………….Λευκό και κόκκινο κρασί περιέχουν την ίδια ποσότητα ασβεστίου, 1%,
Σίδηρος: …………..Το κόκκινο περιέχει 4% ενώ το λευκό κρασί 2%. της
συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης ( ΣΗΠ ) σιδήρου,
Μαγνήσιο: ………..Το κόκκινο κρασί περιέχει περίπου 5% της ΣΗΠ, ενώ λευκό σχεδόν 4%.
Μερικές από αυτές οι ποικιλίες είναι το Σαββατιανό,Μαλαγούζια Ασύρτικο ,Αθύρι, Gewurztraminer,Sarton nay , Reisling ,Μοσχάτο Αμβούργου, Sauvignon, Ντεμπίνα,Μοσχοφίλερο ,Ροδίτης Αγχιάλου.
Κάλιο:, …………… Περιέχει. 5% μπορεί να βρεθεί στο κόκκινο κρασί και 3% στα λευκά.
Ζεαξανθίνη και λουτεΐνη … Το κόκκινο κρασί περιέχει 7 mcg, ενώ το λευκό σχεδόν 0 Είναι ουσίες που μειώνουν τον κίνδυνο καταρράκτη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας των ματιών
Χολίνη: …Μπορούν να βρεθούν 8,4 mg μ στο κόκκινο, και 6,3 mg στο λευκό κρασί. Ουσία απαραίτητη για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εγκεφάλου, την κίνηση των μυών, τον υγιή μεταβολισμό και τη λειτουργία του ήπατος.

ΤΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ

Σαββατιανό
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Η ευρύτερα καλλιεργούμενη ποικιλία. Ποικιλία καλλιεργούμενη κυρίως στους νομούς Αττικής, Ευβοίας, Βοιωτίας και, σε μικρότερη έκταση, στις Κυκλάδες, τη Δυτική Κρήτη, την Πελοπόννησο και τη Μακεδονία,
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Λευκή ποικιλία , μέγεθος τσαμπιού μεγάλο
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Είναι μέτρια ζωηρό, γόνιμο, παραγωγικό, ανθεκτικό στον περονόσπορο, το ωίδιο και την ξηρασία -Αντοχές
Αντοχή στην ξηρασία και στις ασθένειες
–Εποχή τρύγου
Τρύγος: μέσα Σεπτέμβρη ως μέσα Οκτώβρη
–Οίνος
Η ποικιλία της Ρετσίνας.

–Ρίζλινγκ/ Riesling.
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Μάλλον γερμανικής προέλευσης.
Οι αμπελώνες της ορεινής Πελοποννήσου και της Βόρειας Ελλάδας δίνουν την ελληνική εκδοχή της λευκής ποικιλίας Ρίσλινγκ, που διατηρεί ωστόσο τα τυπικά λεμονάτα χαρακτηριστικά της.
Τα αρώματα του φέρουν την αίσθηση καλοκαιρινών φρούτων, όπως το νεκταρίνι και το βερύκοκκο, ενώ συχνά υπάρχει η μυρωδιά της κηρύθρας, του γιασεμιού και του κεριού. Είναι ιδιανικό για παραγωγή αφρωδών οίνων.
Στη χώρα μας συνιστάται η καλλιέργειά της, στις περιοχές των νομών Κοζάνης και Γρεβενών.
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Λευκή ποικιλία, Υπάρχουν αρκετοί κλώνοι της ποικιλίας αυτής. Μέγεθος Τσαμπιού : Μέτριο Σταφύλι μέτριο, κυλινδρικό έως κυλινδροκωνικό, πυκνόρραγο, πτερυγωτό. Ράγα μέτρια, εγίγαρτη (με 1-3 γίγαρτα), μέτρια, σφαιρική με λεπτό, διαφανή, κίτρινο φλοιό, καλυμμένο με άφθονη κέρινη ανθηρότητα.
Σάρκα μαλακή με χαρακτηριστική γεύση.
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Φύλλο μέτριο, πεντάλοβο, σφηνοειδές. Έλασμα λείο και στις δύο πλευρές, βαθυπράσινο. Μισχικός κόλπος σχήματος λύρας. . Μορφώνεται σε γραμμικό σχήμα (Royat) και δέχεται κλάδεμα μακρό.
-Αντοχές
Είναι ανθεκτική στην ξηρασία αλλά ευαίσθητη στους παγετούς ανοίξεως και το ωίδιο, περονόσπορο. Καλλιεργούμενη η ποικιλία αυτή σε ευνοϊκό εδαφικό περιβάλλον, δίνει πολύ καλής ποιότητας οινικά προϊόντα με ιδιάζουσα ευωδιά
–Εποχή τρύγου Ημερομηνίες Συγκομιδής : 15/08 – 20/08

–Μοσχοφίλερο.
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Η ποικιλία Μοσχοφίλερο είναι μία από τις πιο διαδεδομένες ποικιλίες στην αμπελοκαλλιέργεια .
Ντόπια ποικιλία της νότιας και νοτιοδυτικής Ελλάδας.
Ηλεία, Αρκαδία, Μεσσηνία, Λακωνία καθώς και άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και των Ιονίων νήσων
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Μέγεθος Τσαμπιού :Μέτριο Παρ’ότι ερυθρωπή ,δίνει κυρίως λευκά κρασιά
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Φυτό ζωηρό, εύρωστο, παραγωγικό, ευαίσθητο στο περονόσπορο.
–Εποχή τρύγου
Ημερομηνίες Συγκομιδής : 15/09 -20/09 Επειδή αργεί να ωριμάσει και λόγω υψομέτρου, είναι επιρρεπής στις βροχοπτώσεις και τα πιθανά κρύα του Σεπτέμβρη.
–Οίνος
Δίνει κρασί λευκό υψηλού αλκοολικού τίτλου με καλή οξύτητα. Δίνει ξηρά κρασιά με πολύ έντονα αρώματα, που κυριαρχεί το τριαντάφυλλο στα χαμηλότερα υψόμετρα και το λεμόνι στα υψηλότερα και ακόμα πράσινο μήλο, εξωτικά φρούτα (λίτσι) κ.ά. Έχουν γεύση μέτριου όγκου με χαρακτηριστικά υψηλή οξύτητα που ξεχωρίζει, μέτρια έως χαμηλή περιεκτικότητα αλκοόλ και όχι ιδιαίτερα μακρά επίγευση.
Δίνει και ημιαφρώδη ή αφρώδη λευκά (π.χ. Amalia Brut – Τσέλεπου), αλλά και ροζέ κρασιά.
Αρκετά ευοξείδωτη ποικιλία. Καθώς έχει πολύ πλούσια πρωτογενή αρώματα, στο βαρέλι τη βάζουν λίγοι παραγωγοί.
Αν οινοποιηθεί μαζί με τα στέμφυλα, δεν δίνει ακριβώς ροζέ, αλλά έναν αρωματικό γκρι οίνο – vin gris (π.χ. Gris de noir του Αντωνόπουλου).

Ασύρτικο
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Πολυδυναμική ποικιλία από τις πιο αξιόλογες της Μεσογείου. Λίκνο της η Σαντορίνη, όπου και παραμένει αυτοφυής, αφού δεν προσβλήθηκε ποτέ από φυλλοξήρα.
-Αντοχές
Μεγάλη αντοχή σε ξηρασία, περονόσπορο, ωίδιο και βοτρύτη. Μεγάλη προσαρμοστικότητα, εξ ου και η μεγάλη του διασπορά, ανά την Ελλάδα. Τρύγος όλο τον Αύγουστο, ανάλογα με την περιοχή.
–Οίνος
Έχει ισορροπημένη οξύτητα. Υψηλό αλκοόλ (έως 15-16%Vol). Πλούσια φρουτώδης και εκρηκτική, λόγω οξύτητας γεύση, πολύ ελαφρύ άρωμα εσπεριδοειδών (λεμόνι) και φρούτων (πράσινο μήλο, ανανάς).
Χαρακτηριστική στυφάδα στο τελείωμα και, συνήθως, μακρά επίγευση.
Ως ευοξείδωτη ποικιλία απαιτεί πολύ προσεκτική οινοποίηση και επιδέχεται παλαίωση, κάτω από ιδανικές συνθήκες.

Αθύρι
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Οι κυριότερες και πλέον διαδεδομένες ελληνικές λευκές και ροδόχρωμες ποικιλίες αναφέρονται κατά τη σειρά διάδοσης και συμμετοχής τους σε εμφιαλωμένα κρασιά. Παλιά ποικιλία του κεντρικού και νότιου Αιγαίου, συνιστώμενη και καλλιεργούμενη ,σήμερα, σε αρκετούς νομούς της χώρας,
Προσαρμόζεται σε διαφορετικούς τύπους εδαφών προτιμώντας τα ελαφρά, ασβεστώδη ως αργιλασβεστώδη εδάφη
– Χαρακτηριστικά του καρπού
Λευκή ποικιλία Κάθε καρποφόρα κληματίδα φέρνει 2 σταφύλια, μεγάλα, περίπου 300g, κυλινδροκωνικά, πτερυγωτά, αλλά και διπλά, σχεδόν κυλινδρικά, κανονικής πυκνότητας, που κόβονται δύσκολα. Οι ράγες είναι μέσου ως μεγάλου μεγέθους,
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Το φυτό είναι πολύ ζωηρό, εύρωστο, γόνιμο, παραγωγικό, ανθεκτικό στις ασθένειες, με εξαίρεση το ωίδιο και το βοτρύτη, . Είναι ορθόκλαδη ποικιλία και ευνοεί τη διαμόρφωση σε κύπελλο, δίνει όμως πολύ καλύτερης ποιότητας σταφύλια (όπως και οι περισσότερες ποικιλίες) ,όταν διαμορφωθεί σε γραμμικό αμφίπλευρο κορδόνι (Royat) και δεχθεί κλάδεμα κοντό στα 2 μάτια.
-Αντοχές
Μέτρια ανθεκτικό στην ξηρασία.
– Οίνος
Το Αθήρι δίνει κρασιά μέτριου αλκοολικού τίτλου, ελαφρά αρωματικά, μικρής όμως οξύτητας, ιδίως όταν ο τρυγητός πραγματοποιείται σε προχωρημένο στάδιο ωρίμανση

Μαλαγουζιά
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Καλλιεργείται στη Μακεδονία (Χαλκιδική, Θεσσαλονίκη) και διάσπαρτα στη Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο.
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Λευκή ποικιλία, με μεγάλες, δισκοειδείς ρώγες, με φλοιό λεπτό ως μέτριου πάχους, κιτρινό χρυσού χρωματισμού και σάρκα μαλακή, εύχυμη, γλυκιά, ελαφρά μοσχάτης γεύσης, με 2-3 μεγάλα γίγαρτα.
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Είναι φυτό ζωηρό, εύρωστο, παραγωγικό, ευαίσθητο στο βοτρύτη και το ωίδιο Διαμορφώνεται σε κύπελλο και σε γραμμικό αμφίπλευρο κορδόνι (Royat) και δέχεται κλάδεμα κοντό στα 2-3 μάτια. Ξεκινά τη βλάστηση στα μέσα του Μάρτη .
-Αντοχές
Ανθεκτικό στην ξηρασία
–Εποχή τρύγου
Τρύγος τέλη Αυγούστου.
–Οίνος
Η Μαλαγουζιά δίνει κρασιά υψηλόβαθμα, μέτριας οξύτητας, αρωματικά.

Ροδίτης Αγχιάλου
– Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
.Η 2η ευρύτερα καλλιεργούμενη ποικιλία, αλλά πρώτη σε οργανωμένες εκμεταλλεύσεις. Πολλές παραλλαγές σε χρώμα από λευκό (Αγχιάλου) μέχρι ρόδινο (Αλεπού) και διάφορες ονομασίες όπως Αλεπού (η καλύτερη εκδοχή του και ίσως διαφορετική ποικιλία), γαϊδουροροδίτης (η χειρότερη εκδοχή του, διαδεδομένη στην Αχαΐα), γαλανός ροδίτης (βόρεια Ελλάδα) κ.ά.
-Αντοχές
Ευαισθησία στον περονόσπορο, αντοχή στην ξηρασία
–Εποχή τρύγου
Τρύγος τέλος Σεπτέμβρη.
– Οίνος
Στα κατάλληλα εδάφη, ορεινών περιοχών βορεινού προσανατολισμού και με μέτριες αποδόσεις ανά πρέμνο, μπορεί να δώσει αξιόλογα ξηρά κρασιά, με καλή ισορροπία ανάμεσα στην αλκοόλη και την οξύτητα, με καλό άρωμα λουλουδιών , εσπεριδοειδών, μήλου, πεπονιού, μπανάνα. Δροσερή, χάρη στην οξύτητα, γεύση. Μπορεί να δώσει και παχύ, λιπαρό σώμα. Δυνατότητες παλαίωσης.

Gewurztraminer
– Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Καλλιεργείται στο νομό Φλώρινας, στην Ημαθία και στην Αρκαδία. Ιταλικής προέλευσης
– Χαρακτηριστικά του καρπού
Λευκή ποικιλία με ρόδινου χρωματισμού σταφύλια,από συστάδες βρώσιμων, ζουμερά, γλυκά, ροζ βερίκοκο έως ανοιχτό κοκκινωπό-μοβ φρούτα
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Είναι ποικιλία ζωηρή, με μικρή παραγωγή. Διαμορφώνεται σε κύπελλο και γραμμικό κορδόνι και κλαδεύεται σε πέντε με έξι μάτια (κλάδεμα Gyot). Είναι ένα έντονο, ξυλώδες, φυλλοβόλο αμπέλι με λοβούς, οδοντωτά, μεσαία πράσινα φύλλα που γίνονται θαμπά κίτρινα το φθινόπωρο και πυκνοί θάμνοι αρωματικών, ασήμαντων, ανοιχτόχρωμων πράσινων λουλουδιών στις αρχές του καλοκαιριού
-Αντοχές
Είναι ευαίσθητη στους ανοιξιάτικους παγετούς, στο ωίδιο και στο βοτρύτη. –Εποχή τρύγου
Ωριμάζει το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη και μας δίνει υψηλόβαθμα, μέτριας οξύτητας και πλούσια αρωματικά κρασιά.
–Οίνος
Λευκό κρασί Τοξικότητα. Η επαφή μπορεί να ερεθίσει το δέρμα.

Σοβινιόν μπλαν (Sauvignon Blanc)
– Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Στην Ελλάδα καλύτερη προσαρμογή, στα βόρεια, λόγω ψυχρού κλίματος.
– Χαρακτηριστικά του καρπού
Από το Bordeaux, όπου μαζί με το Semillon είναι οι κύριες λευκές ποικιλίες.
Η πιο διαδεδομένη εκδοχή του πολυμορφικού Sauvignon, που δίνει σταφύλια με φλοιό από λευκό έως ερυθρά. Εδώ πρόκειται για την εκδοχή με λευκό φλοιό.
– Χαρακτηριστικά του φυτού -Αντοχές
Πολύ ευαίσθητο στον βοτρύτη και στο ωίδιο. Προτιμά εδάφη άγονα και ξερά –
-Εποχή τρύγου
Τρύγος, τέλη Αυγούστου.
–Οίνος
Δίνει ξηρά κρασιά με μεγάλη ένταση και γκάμα αρωμάτων ανάλογα με το κλίμα, που θυμίζουν φρούτα, χορταρικά (όπως γκρέιπφρουτ, κίτρο, σπαράγγια, φρέσκοκομμένο χορτάρι κ.ά.) Έχουν έντονη γεύση με αρκετή ως υψηλή οξύτητα, μέτρια προς υψηλή περιεκτικότητα αλκοόλ, καλή εξέλιξη στο στόμα και αρκετά μακρά επίγευση. Οξύτητα Μεσαία- Υψηλή

Μοσχάτο Αλεξανδρείας
– Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Το Μοσχάτο Αλεξανδρείας φυτεύτηκε στην Ελλάδα, στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η αγάπη του για τη ζέστη, το βοήθησε να εγκλιματιστεί, τέλεια, στη χώρα, δίνοντας υπέροχα γλυκά κρασιά Παρά την εξάπλωσή του στη Βόρεια Ελλάδα, τα ηφαιστειογενή εδάφη της Λήμνου είναι ο κορυφαίος τόπος. όπου ξεδιπλώνονται τα χαρίσματα της ποικιλίας
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Οι μεγάλες του ρώγες ίσως το καθιστούν λιγότερο εντυπωσιακό και αρωματικό από το λεπτόρωγο μοσχάτο άσπρο Είναι χονδρόρωγο για αυτό λέγεται και Μοσχάτο χονδρό.
– Χαρακτηριστικά του φυτού
Φυτό τριπλής χρήσης (οινοποίηση, επιτραπέζια, σταφίδα).
-Αντοχές
Μεγάλη αντοχή στην ξηρασία, ευαισθησία σε ιώσεις, περονόσπορο, ωίδιο. –Εποχή τρύγου Τρύγος τέλη Αυγούστου μέσα Σεπτέμβρη.
–Οίνος
Γλυκείς οι οίνοι με τη γεωγραφική ένδειξη «Μοσχάτος Λήμνου», ξηροί οι άλλοι, εκφράζουν αμφότεροι, τα τυπικά γνωρίσματα της ποικιλίας: το διακριτικό άρωμα, με νότες βερίκοκου και μέντας, το σχετικά πλούσιο σώμα και τη στρογγυλή παρουσία στο στόμα.
Τα τελευταία όμως χρόνια, ολοένα πιο μεγάλο ποσοστό της παραγωγής του μετατρέπεται σε ξηρά, αρωματικά λευκά, ενώ δεν λείπουν και δείγματα αφρωδών.
Δίνει ξηρά κρασιά με έντονα αρώματα που θυμίζουν λουλούδια και κίτρινα φρούτα. Έχουν γεύση με αρκετά υψηλή οξύτητα, μέτρια προς υψηλή περιεκτικότητα αλκοόλ.
Έχει δυνατότητες ωρίμανσης σε βαρέλι αλλιώς είναι ευοξείδωτη.
Δίνει επίσης, γλυκά κρασιά με αρώματα που θυμίζουν λουλούδια, αποξηραμένα φρούτα, μέλι κ.ά.
Έχουν γεύση που μοιάζει συχνά με αυτή του σταφυλιού και μακρά επίγευση.

Ντεμπίνα
–Προέλευση -έκταση και τόποι καλλιέργειας
Ο αμπελώνας της Ζίτσας, που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων, είναι το βασικό κέντρο καλλιέργειας της υπερευαίσθητης αυτής ποικιλίας.
Προσαρμόζεται καλά, σε εδάφη, ελαφρά, ξηρά, πετρώδη, σχιστολιθικά.
–Χαρακτηριστικά του καρπού
Η ράγα είναι μέτρια ως μεγάλη, σφαιρική ωοειδής, λεπτή, μέτρια ανθεκτική, ομοιογενής, κιτρινοπράσινη, με ανθηρότητα και σάρκα νερουλή, γεύση γλυκιά ως λίγο υπόξινη. Λευκή ποικιλία
— Χαρακτηριστικά του φυτού
Φυτό εύρωστο, γόνιμο, παραγωγικό, σχετικά ευαίσθητο στην ξηρασία
–Οίνος
Η Ντεμπίνα, υπεύθυνη τόσο για την παραγωγή λευκών ξηρών κρασιών, όσο και για την παραγωγή μοναδικών αφρωδών και ημιαφρωδών.
Κρασί ξηρό, μέτριου αλκοολικού τίτλου, ιδιαίτερο άρωμα.
Το κρύο κλίμα της περιοχής προικίζει τη Ντεμπίνα, με μοναδικά φρέσκο χαρακτήρα, που δίνει σε όποιον δοκιμάζει κρασί από αυτήν την αίσθηση ολόφρεσκου μήλου Granny Smith.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.