Αλληλεγγύη και ανθρωπιά – Γράφει ο Βασίλης Μαρκόπουλος

Μια λέξη που τη θυμόμαστε στις άσχημες καταστάσεις σε : σεισμούς , πλημμύρες , πυρκαγιές. Ειναι τα αποτελέσματα των τριών κακών και καλών ταυτόχρονα. Νερό, αέρας και θάλασσα. Ολόκληροι πολιτισμοί καταστράφηκαν στο διάβα της ιστορίας , γιατί δεν μπόρεσαν να αντισταθούν και να προστατευτούν απ αυτά. Σημερα όμως είναι διαφορετικά.Μια οργανωμένη κοινωνία μπορεί και πρέπει να δίνει εμφαση στην πρόληψη κι έτσι μπορεί να προστατευτεί με τα καταλληλα έργα : αντισεισμικά κτίρια , αντιπλημμυρικά έργα , κτίρια με βάση τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό με την απαρέγκλιτη τήρησή του και καταργηση ολων των παρεκκλίσεων και των παραθυριών.

Μπορει να φαντασθεί κανείς ότι και σήμερα υπάρχουν οικισμοί που δεν έχουν σχέδιο πολης ή σε άλλες περιπτώσεις , που εχουν σχεδιο και δεν μπορεί να εφαρμοσθεί. Ιδιοκτήτες μεγάλης γής τεμάχισαν τα άλλοτε αγροτεμάχιά τους σε μικρά οικόπεδα και τα μοσχοπώλησαν σε μικρούς , που είχαν όνειρό τους να ενταχθούν μια μερα στο σχεδιο πόλης και να κτίσουν την κυρια κατοικία τους να στεγάσουν την οικογένειά τους. Κι επειδή οι εντάξεις στο σχεδιο αργούσαν πολλά χρόνια και η αναγκη αμεσης στεγασης ηταν μεγάλη , δημιουργήθηκαν τα λεγόμενα αυθαίρετα.Ο Νόμος του Αντώνη Τρίτση το 1983 ήρθε να τα νομιμοποιήσει με μια αυστηρή νομοθεσία , που αν εφαρμοζόταν αυστηρά , θα αποκλείονταν στο μέλλον δημιουργία άλλης γενιάς αυθαιρέτων.

Ομως δεν εφαρμόστηκε και δημιουργήθηκαν κι άλλης γενιάς αυθαίρετα , που είναι λυπηρό ολες οι μετα το 2010 κυβερνησεις δινουν τη δυνατότητα της « τακτοποίησής » τους έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Βλέπουμε σήμερα ολοκληρη η Νέα Μάκρη, η μεταξυ Ν.Μάκρης και Ραφήνας περιοχή να έχει καταστεί μια μεγάλη φάκα και μεσα της να καούν σα ποντίκια πολλές ψυχες.Κι αυτό γιατί οικοδομίηθηκαν ολοκληροι οικισμοί μέσα σε δασικές περιοχές , χωρίς σχεδιο και ίσως μεχρι σήμερα να μην απέκτησαν ή ακόμη κι αν έχουν σχεδιο να μη μπορεί να εφαρμοσθεί. Οικισμός χωρίς τη στοιχειώδη υποδομή πως θα μπορεί να προστατευτεί απο το ο,ποιο τυχαίο φυσικό φαινόμενο ;

Μεχρι προχθες ήταν τυχεροί , όμως η άτυχη στιγμή ήρθε. Δυστυχως υπάρχουν πολλες περιοχές ανα την Ελλάδα σε παρομοια κατασταση , αρκεί να αναφέρουμε τις κοντινές μας Χαλκιδική και Κατερίνη. Οι μεγαλοιδιοκτητες γής και μια ντουζίνα εργολάβων με προσβάσεις στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία καθόρισαν σ όλες τις πόλεις την αναπτυξή τους , με τους Δήμους κι εμας τους πολίτες σε θέση θεατή.Μπηκαμε σε διαμερίσματα – κλουβιά και αν , ο μοι γένοιτο , πιάσει φωτιά το διαμέρισμα του 1ου ορόφου οι άλλοι να μην προ-λαβαίνουμε να σωθούμε.

Οι πολίτες έδειξαν και τωρα την ευαισθησία τους στον πονο και τη δυστυχία των συμπολιτών μας της Αττικής , οπως κι εκείνοι στο αλλοτε 1995 με το μεγάλο σεισμό έδειξαν τη δικιά τους ευαισθησία και αλληλεγγύη. Ολόκληρη η Χώρα απ ολες τις κατευθύνσεις, κι όχι μονο η Χώρα , ολόκληρος ο κόσμος , γιατί η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά είναι πανανθρώπινες αξίες που όσο υπάρχουν ανθρωποι δε θα σβήσουν ποτέ. Αρκεί να μη τις θυμόμαστε μόνο στη δυστυχία.

Βασίλης Μαρκόπουλος

 

 

 

 

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.