Σαν βγεις στο δρόμο για Χαλκιδική…

Μιλάμε συνεχώς για την ανάγκη να ορθοποδήσει η χώρα μας μέσα από την ανάπτυξη, και αναφέρουμε κυρίως τον τουρισμό, που αποτελεί και τον βασικότερο πυλώνα αυτής της ανάπτυξης. Είναι άλλωστε η μόνη βιομηχανία που μας απέμεινε. Αλλά δυστυχώς κι αυτή πάει κατά διαόλου. Την κάναμε σαν τα μούτρα μας.

Δεν θα μπω σε αναλύσεις δεικτών, ούτε σε στατιστικά στοιχεία αφιξο-αναχωρήσεων τουριστών στα αεροδρόμιά μας. Θα περιγράψω όμως μια προσωπική μου εμπειρία, που πιστεύω πως είναι ενδεικτική της προχειρότητας και της πολιτικής «άρτσι μπούρτζι και λουλάς», που ως γνήσιοι Έλληνες ακολουθούμε και στον τουρισμό.

Αποφάσισα λοιπόν χθες να πεταχτώ αυθημερόν στη Χαλκιδική. Τη περιοχή που κάποτε είχε τα φόντα να εξελιχθεί σε Μονακό. Εξελίχθηκε όμως σε Γουιάνα. Η οικονομική δυσπραγία που μας δέρνει όλους, έβαλε μάλλον το χεράκι της, και προφανώς το ίδιο αποφάσισαν και χιλιάδες άλλοι ιδρωμένοι Βορειοελλαδίτες. Που λεφτά για μακροχρόνιες διακοπές; Αν λοιπόν και καθημερινή, ο δρόμος προς τη Χαλκιδική ήταν γεμάτος από αγχωμένους εποχούμενους, και θύμιζε μάλλον την οδό Τσιμισκή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, παρά εθνική οδό που οδηγεί στον κυριότερο τουριστικό προορισμό της Β. Ελλάδας. . Κάτι σαν τον γύρο του θανάτου, με εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες αυτοκίνητα, να πραγματοποιούν τις δικές τους ανεξέλεγκτες ειδικές διαδρομές.

Οδηγώ από Θεσσαλονίκη προς τη Χαλκιδική περισσότερα από 30 χρόνια, και αυτό που έχω να πως είναι ότι η παλιά φιδίσια διαδρομή, μέσα από τα δεκάδες χωριά ήταν πολύ πιο ασφαλής από ότι είναι η σημερινή με τις 2-3 λωρίδες πήγαινε, και τις άλλες τόσες έλα. Κανονική ρωσική ρουλέτα η σημερινή…

Η χαρά του κάθε Βαλκάνιου Μάκινεν, που είδε φως και μπήκε. Η πλειονότητα των αυτοκινήτων είχαν πινακίδες Σκοπίων, Βουλγαρίας, Σερβίας, Αλβανίας, κλπ.  Κάποιος λοιπόν προφανώς σφύριξε σε όλους τους «κάγκουρες» των Βαλκανίων, ότι εδώ δεν υπάρχουν ούτε νόμοι ούτε ΚΟΚ, και για αυτό αποφάσισαν  να έρθουν και να ζήσουν το όνειρο του κάθε ερασιτέχνη ραλίστα.

Αυτοκίνητα χωρίς φώτα, χωρίς φλας, με δεμένες με δερμάτινα λουριά εξατμίσεις, κάτι Νισάν «φτιαγμένα» με τεράστιους τροχούς, και κάτι αρχαία Όπελ Καντέτ με αυτοσχέδιες αεροτομές και τριπλές εξατμίσεις… φορτωμένα ακόμη και με έπιπλα, επάνω σε υποτυπώδεις σχάρες, κάτι καταστάσεις δηλαδή, που είχαμε να δούμε στην Ελλάδα από τις δεκαετίες του `70 και του `80, τότε που η μαγκιά του κάθε Ι.Χ. μετριόταν από τον αριθμό των επιπρόσθετων προβολέων ομίχλης (εμπρός και πίσω!). Και όπου δει κανείς Μερσεντές, οποιασδήποτε ηλικίας, μπορεί να στοιχηματίσει ότι θα έχει και αλβανικές πινακίδες. Μα τι σύστημα είναι κι`αυτό; Μόνο Μερσεντές πωλούνται τελικά στην Αλβανία;

Τροχαία φυσικά,  πουθενά. Εκατό  χιλιόμετρα πάνε, και άλλα εκατό γύρνα, και η μόνη παρουσία αστυνόμευσης ήταν ένας ασκεπής παχουλός τροχονόμος αραχτός δίπλα σε ένα περιπολικό, καλά κρυμμένος κάτω από τον ίσκιο μιας αερογέφυρας έξω από τα Μουδανιά. Την ίδια ώρα που στην άσφαλτο γίνονταν ο κακός χαμός, με υπερβολική ταχύτητα, παράνομες προσπεράσεις ακόμη και από τα δεξιά,  παράτολμες σφήνες, και γενικά συνθήκες που μάλλον σε Τζιμπουτί παρέπεμπαν παρά σε ευνομούμενη χώρα της ΕΕ.

Απορία: Είμαστε τόσο απελπισμένοι ως κράτος για ξένο συνάλλαγμα, που στις εισόδους της χώρας κανένας τελωνειακός ή δεν ξέρω ποιος άλλος αρμόδιος, δεν βλέπει τη φριχτή κατάσταση κάποιων από τα αυτοκίνητα των (τρομάρα τους) τουριστών που εισέρχονται νόμιμα;

Ποια ΚΤΕΟ και ποια ασφάλεια; Να δείτε Λάντα με φάρους(!) και μάσκα από VW (!), με πινακίδες Ρουμανίας, να σας φύγει η μαγκιά. Και όμως κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της ΕΕ!!!! Κάποια μάλιστα και χωρίς καν πινακίδες! Ο Θεός να μας κάνει ΕΕ δηλαδή. Φαντάζομαι τι έχει να γίνει αν κάποιος ντόπιος γιάπης με τη γυαλιστερή Καγιέν του τρακάρει με κάποιον Σκοπιανό τουρίστα, που οδηγάει τον ματρακά του, σαν να μην υπάρχει αύριο…. Ε ρε γέλια.

Κάποτε, είχα ακούσει για Ευρωπαίους χούλιγκανς που διοργάνωναν εκδρομές στην Ελλάδα, προκειμένου να συμμετάσχουν σε επεισόδια γηπεδικής και εξωγηπεδικής βίας, αφού ως χώρα φημιζόμαστε για την ανομία και την ατιμωρησία μας. Τώρα, μάλλον κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον οδικό τουρισμό.

Δεν θα επεκταθώ στο που και πως καταλήγουν όλοι αυτοί οι τουρίστες, από τους οποίους περιμένουμε να δούμε φως, και οικονομική ανάκαμψη. Οι περισσότεροι, που έρχονται εδώ για να ζήσουν τον μύθο τους,  έχουν ως προορισμό τους κάποια αμμουδιά, όπου απλώνουν μέσα από τα βαν και τα ΙΧ την πραμάτεια τους, τάπερ, κονσέρβες, καρπούζια Σκοπίων, κλεμμένα από λαχανόκηπους τρόφιμα, και κάνουν … διακοπές. (Αμμουδιά, στην οποία οι μαύροι μικροπωλητές είναι συνήθως πιο πολλοί και από τους λουόμενους). Κοπρίζοντας και υποβαθμίζοντας ένα από τα κυριότερα στολίδια της χώρας μας, την πανέμορφη κατά τα άλλα Χαλκιδική. Κάποιοι βέβαια, πιο γαλαντόμοι και πιο κιμπάρηδες,  προτιμούν τη πολυτέλεια των Ρουμς του Λετ, με θέα τον υπόνομο, ντιβάνια εκστρατείας, και μόνο €20 τη βραδιά για μια τετραμελή οικογένεια. Τουρισμός υψηλών προδιαγραφών δηλαδή.

Βρε που καταντήσαμε!

Strange Attractor 

ΥΓ- Κάποτε, προ αμνημονεύτων χρόνων, έκανα δυο τρεις σφήνες, χωρίς να βγάλω φλας, οδηγώντας σε μια από τις χώρες που αρεσκόμαστε να κατηγορούμε ως «φλώρικες» με κατοίκους «Αμερικανάκια». Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθώ, και να παραπεμφθώ (μεσάνυχτα παρακαλώ) σε δίκη με τη κατηγορία της επικίνδυνης οδήγησης, και να τιμωρηθώ με οριστική αφαίρεση του (διεθνούς παρακαλώ) διπλώματός μου, $500 πρόστιμο, 90 μέρες φυλάκιση με αναστολή, υποχρέωση εκτέλεσης 300 ωρών κοινωνικής εργασίας, υποχρεωτική παρακολούθηση σεμιναρίων αμυντικής οδήγησης, και δικαίωμα να εξετασθώ για νέο δίπλωμα μετά από πάροδο δύο χρόνων, και εφόσον έχουν τηρηθεί τα προηγούμενα.

Είπε κανείς τίποτα;

antinews.gr

 

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.