«Υγρός χρυσός» για μπουγάτσα… τριαντάφυλλο

rodelaio_000111_500x400Γλυκιά μπουγάτσα με άρωμα… τριαντάφυλλο, θα επιδιώξει να λανσάρει στην αγορά ο Συνεταιρισμός Αρωματικών Φυτών Βοϊου Κοζάνης. Η νέα συνταγή πέρασε ήδη με επιτυχία ένα πρώτο crash test γεύσης, σε ημερίδα με θέμα τις εναλλακτικές καλλιέργειες στην Κοζάνη, έκανε… θραύση σε όσους τη δοκίμασαν και «παίρνει το δρόμο» της εμπορικής αξιοποίησης.

Περί τίνος πρόκειται; Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνεταιρισμού κ. Ν. Ξανθόπουλο επί της ουσίας μιλάμε για την γνωστή γλυκιά μπουγάτσα με κρέμα, στην οποία έχει προστεθεί ροδόνερο που της δίνει ένα ιδιαίτερο άρωμα. «Φαίνεται ότι η συνταγή πέτυχε και το προϊόν δείχνει ότι μπορεί να προχωρήσει εμπορικά σε όλη την επικράτεια», τονίζει χαρακτηριστικά και σημειώνει ότι σε πρώτη φάση η εμπορική αξιοποίησή της θα αρχίσει μέσω συνεργασίας που επιτεύχθηκε με δύο εργαστήρια ζαχαροπλαστικής και αρτοποιημάτων στην Κοζάνη και στην Καστοριά, τα οποία έχουν ήδη παραλάβει τη συνταγή και το απαραίτητο ροδόνερο για την παρασκευή της μπουγάτσας… τριαντάφυλλο.

Υγρός χρυσός

Το συγκεκριμένο προϊόν δεν είναι παρά μία από τις επιλογές εμπορικής εκμετάλλευσης που παρέχει η καλλιέργεια βιομηχανικού τριαντάφυλλου, από το οποίο παράγεται το ροδέλαιο και ως παράγωγο και το ροδόνερο.

Το πολύτιμο απόσταγμα των ρόδων, γνωστό κι ως «υγρός χρυσός», είναι περιζήτητο σε αρωματοποιίες και φαρμακευτικές εταιρίες. Η διάθεσή του στη χονδρική αγορά ξεπερνά τις 6.000 ευρώ το λίτρο, ενώ στη λιανική φτάνει στα 15 ευρώ το γραμμάριο. Για την παρασκευή, βέβαια, μόλις ενός λίτρου ροδέλαιου απαιτούνται περίπου 3,5 – 4 τόνοι τριαντάφυλλων, οι οποίοι συγκομίζονται αντίστοιχα σε έκταση που κυμαίνεται από 4 ως 5 στρέμματα ροδοκαλλιέργειας.

Το ενδιαφέρον δείχνει να αυξάνεται συνεχώς, καθώς η παραγωγή δίνει στρεμματική απόδοση πενταπλάσια από την αντίστοιχη των σιτηρών ή του καπνού. Ο συνεταιρισμός έχει αποκτήσει το δικό του αποστακτήριο, δυναμικότητας ενός τόνου την ημέρα για την παραγωγή του ροδέλαιου, αλλά και του ροδόνερου το οποίο χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική.

Μικρή ιστορία

Η καλλιέργεια, γενικότερα,  έχει μικρή ιστορία στη χώρα μας και ξεκινά από την περιοχής της Κοζάνης, έχοντας ως πρωταγωνιστές τα μέλη του Συνεταιρισμού Αρωματικών Φυτών Βοϊου. Ήταν πριν από έξι χρόνια, όταν τα ιδρυτικά μέλη του Συνεταιρισμού τόλμησαν να «ξεκολλήσουν» –και τα αποτελέσματα δείχνουν πως δικαιώθηκαν- από την επιδοματική καλλιέργεια καπνού ή σιτηρών και να πειραματιστούν με κάτι καινούργιο και άγνωστο, φυτεύοντας στα χωράφια τους ροζ τριαντάφυλλα. Σήμερα οι καλλιεργητές έχουν φτάσει τους 18 και τα καλλιεργούμενα στρέμματα έχουν ξεπεράσει τα 100, με προοπτική, αν επαληθευθούν οι εκτιμήσεις, σε ένα χρόνο να δεκαπλασιαστούν, φθάνοντας τα 1.000 στρέμματα.

Η ποικιλία βιομηχανικού τριαντάφυλλου που εισήχθη στην Κοζάνη είναι η «ρόζα η δαμασκηνή», και είναι η ίδια με αυτή που καλλιεργείται σε μεγάλες εκτάσεις στη Βουλγαρία, την Τουρκία, την Ινδία, την Κίνα και τη Ρωσία. Ευδοκιμεί σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές κι η ανθοφορία της αρχίζει ένα χρόνο μετά τη φύτευση, η οποία  είναι την περίοδο Μαϊου – Ιουνίου. Η πλήρης ανθοφορία επιτυγχάνεται τον τέταρτο χρόνο και κρατά περίπου 20 χρόνια.

voria.gr

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.