Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμφιπόλεως κ. Χριστοφόρος προέστη (13-4-2026) μέσα σε παλαϊκή παρουσία – συμμετοχή (ι. κλήρου, αυτοδιοικητικών, λαϊκών) στην υποδοχή ι. λειψάνου του Αγίου Ραφαήλ, στον πανηγυρίζοντα Ι. Ενοριακό Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης των εν Λέσβω, στην Καστανιά Σερβίων της Ι. Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης, χοροστάτησε στον Πασχαλινό Αρχιερατικό Εσπερινό με την Αρτοκλασία, ευλόγησε τους πιστούς και κήρυξε τον θείο λόγο.
Ανήμερα της γιορτής (Τρίτη της Διακαινησίμου 2026) τελέστηκαν ο πασχαλινός Όρθρος και η πασχαλινή Θεία Λειτουργία. Προέστη ο Αρχιερατικός Α.Π.Σ. Πρωτοπ. Γεώργιος Πιστόλας.
Στις πανηγυρικές πασχάλιες ι. Ακολουθίες συμμετείχαν και περιστοίχισαν τον Επίσκοπο οι πατέρες: Πρωτοπ. Γεώργιος Πιστόλας αρχιερατικός Α.Π.Σ., Πρωτοπ. Κωνσταντίνος Κώστας αρχιερατικός Α.Π.Β., Πρωτοπ. Νικόλαος Τσιπλακάκης (Βαθύλακκος), Οικον. Λάζαρος Βασδέκης (Λεύκαρα, Νεράιδα, Ροδίτης), Πρεσβ. Δημήτριος Τόλιος (Άγιος Γεώργιος Σερβίων, Μικρόβαλτο), Πρεσβ. Κωνσταντίνος Παραλής (Καστανιά, Λάβα), Διάκονος Νικηφόρος Καρπενήσης_καταγωγή Αιανή.
Το ι. λείψανο του Αγίου Ραφαήλ παρείχε στην πανήγυρη από την Αγία Παρασκευή πόλεως Κοζάνης ο Πρωτοπ. Θεόδωρος Χατζηευστρατίου.
Παρόντες στην ι. πανήγυρη από την τοπική Αυτοδιοίκηση: ο προεδρος Καστανιάς Αντώνης Ζαρογιάννης, ο αντιδήμαρχος Σερβίων Καλλίνικος Χολέβας.
Έψαλαν ωραία, όμορφα, οι ψάλτες: Γεώργιος Χολέβας, Αχιλλέας Φαρμάκης, Σάββας Νασούλης.
Διακονητές στο Ιερό: Ραφαήλ Τζιβελεΐδης, Αντώνης Καραζιώτας, Νίκος Λεπίδας, Γιώργος Μπετσάκος. Μπράβο, παιδιά.
Εκκλ. Επιτροπή: Καλίνα Ζυγούρη, Λαμπρινή Γκόγκου, Αθηνά Σαμαρά, Ξανθία Ζιάκα. Νεωκόρος: Ιωάννα Σταμούλη. Συγχαρητήρια. Ακολούθησε εορταστικό κέρασμα.
Ενορία Καστανιάς: Δραστηριότητα, χαρά, φιλοξενία. Μικρή κυψέλη. Εργαστήριο συμμετοχής στα της Εκκλησίας πράγματα. Καρπός αποδοτικής συνεργασίας εφημερίου – ενοριτών. Όλα μέσα στο πλαίσιο της εκκλησιαστικότητας – ενότητας, της οργανικής σχέσης Ενορίας με την Επισκοπή – Μητρόπολη.
‘’Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει και ούτω βοήσωμεν: Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!’’. Αλλιώς πώς.
π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας, παπαδάσκαλος
Ανώνυμος
- Edit
Ο Ραφαήλ γεννήθηκε το έτος 1410. Κατατάχτηκε στον βυζαντινό στρατό, όπου αποφάσισε να κάνει καριέρα στρατιωτικού. Έφτασε μάλιστα και σε μεγάλο αξίωμα. Όμως η γνωριμία του με κάποιον άγιο ασκητή, ονόματι Ιωάννη, τον μύησε στην πνευματική ζωή και στην κατά Χριστόν βιωτή. Κάποια Χριστούγεννα ο άγιος ασκητής γέροντας είχε πάει στο στρατόπεδο να λειτουργήσει, να κηρύξει και να εξομολογήσει τους στρατιώτες, ο Γεώργιος, τριανταπέντε χρονών τότε, ενθουσιάστηκε από τα λόγια του γέροντα και πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τη στρατιωτική καριέρα και να αφοσιωθεί στην Εκκλησία.
Λίγο πριν την άλωση, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη όπου τον δέχτηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος τον έστειλε στη Γαλλία, στην πόλη Μορλαί, για θεολογικές σπουδές. Αργότερα ήρθε ξανά στην Αθήνα, ως ιεροκήρυκας. Λειτουργούσε στο ναό του Αγίου Δημητρίου Λουμπαδιάρη και συνήθιζε να κηρύττει στο λόφο του Φιλοπάππου.
Ο Ραφαήλ, μαζί με τη συνοδεία του μετακόμισαν στην νήσο Λέσβο, η οποία δεν είχε πέσει ακόμα στα χέρια των Τούρκων.