Η ζωή της Δήμητρας Κατσαφάδου δεν είναι ούτε παραμύθι ούτε επιτηδευμένο success story
Είναι μια ιστορία που μοιάζει με μυθιστόρημα, έχοντας χαρακτηριστικά όπως πείσμα, πόνος, δοκιμασίες, επιτυχία, αντιπαραθέσεις με το κράτος και, τελικά, μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές προσφορές στο ελληνικό Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Από τα παιδικά χρόνια στην Αθήνα, το επίθετό της «Μαλακοδήμου» έγινε πηγή ασταμάτητου bullying με πειράγματα, ειρωνείες, υπονοούμενα. Η ντροπή και ο θυμός που ένιωθε δεν την κατέβαλαν. Αντίθετα, την οδήγησαν να πάρει μια απόφαση που θα καθόριζε τη ζωή της, τη μετέπειτα αλλαγή του επωνύμου της σε «Κατσαφάδου».
Η Δήμητρα Κατσαφάδου μεγάλωσε σε οικογένεια γιατρών, σε περιβάλλον αυστηρών απαιτήσεων και υψηλών προσδοκιών. Η αυστηρότητα και η πίεση τη στιγμάτισαν από νωρίς, ενώ η ανάγκη να ανήκει και να ξεχωρίζει την έκαναν να νιώθει συνεχώς εγκλωβισμένη. Σε ηλικία 5 ετών, για να βρει λίγη προστασία, προσποιήθηκε ότι δεν μιλάει για να φύγει στο Γύθειο, όπου η γιαγιά της έγινε η πρώτη σταθερά στη ζωή της, η ασπίδα απέναντι στις δυσκολίες. Η αγάπη και η καθοδήγηση της γιαγιάς διαμόρφωσαν την ψυχολογική της αντοχή και το αίσθημα ευθύνης για τον κόσμο γύρω της. Ο θάνατος του κολλητού της Γιώργου σε τροχαίο αργότερα, άφησε βαθιά ψυχολογικά αποτυπώματα, που θα σφράγιζαν την ενήλικη ζωή της. Το bullying που υπέστη στο σχολείο εξαιτίας του πατρικού της επωνύμου την έκανε να νιώσει ντροπή και θυμό, αλλά κυρίως μια βαθιά ανάγκη να αποδείξει ότι δεν θα ορίζεται από κάτι που δεν διάλεξε. Η Δήμητρα έμαθε να μετατρέπει τον πόνο σε κινητήριο δύναμη.
Η σύγκρουση με την οικογένειά της και η «ψυχολογία της ύλης»
Στα 18 της, η πρώτη μεγάλη σύγκρουση με την οικογένεια ήρθε όταν αρνήθηκε να ακολουθήσει την Ιατρική, όπως ήθελαν οι γονείς της. Η επιλογή της Χημείας στο ΕΚΠΑ σήμαινε ρήξη και αποκοπή από την ασφάλεια της οικογένειας. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της, βρέθηκε να εργάζεται σε φαρμακευτικές, αλλά κάτι μέσα της την έτρωγε, νιώθοντας πως αυτό που κάνει στις εταιρείες δεν είναι αυτό που την αντιπροσωπεύει.
Χωρίς οικονομική στήριξη παρά μόνο με ένα επίδομα ανεργίας 360 ευρώ, βρέθηκε μόνη σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Μενίδι. Εκεί ξεκίνησε να δημιουργεί τα πρώτα της καλλυντικά προϊόντα με φυσικές πρώτες ύλες, στην κουζίνα του σπιτιού με κατσαρόλες και πειραματισμούς. Κάθε προϊόν ήταν αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας, χωρίς επενδυτές, χωρίς πλάνο, μόνο με επιμονή και όνειρο. Η «ψυχολογία της ύλης», όπως η ίδια περιγράφει σήμερα τη φιλοσοφία της, έγινε οδηγός της για την παραγωγή καινοτόμων καλλυντικών.
Η γέννηση της La Vie en Rose by Dimitra Katsafadou
Το 2016 γεννήθηκε η La Vie en Rose by Dimitra Katsafadou. Η εταιρεία ξεκίνησε από δύο κατσαρόλες και τη θέληση μιας γυναίκας να δημιουργήσει κάτι που θα άγγιζε τους ανθρώπους. Η Δήμητρα μπήκε μπροστά από το brand, μίλησε απευθείας στο κοινό, δημιούργησε συναισθηματικό δεσμό, επένδυσε σε hero προϊόντα και επιθετική τιμολογιακή πολιτική. Σήμερα η εταιρεία διαθέτει πάνω από 70 καταστήματα σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό, που λειτουργούν υπό τη διεύθυνση της μητρικής εταιρείας, καθώς και ένα πρότυπο εργαστήριο παρασκευής και συσκευασίας των προϊόντων, αδειοδοτημένο από τον ΕΟΦ, με έδρα την Αγία Παρασκευή Αττικής. Οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας. Η εταιρεία δεν είναι «φούσκα». Το 2022 κατέγραψε τζίρο πάνω από 21,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ τα καθαρά κέρδη της πλησίασαν τα 9,5 εκατ. ευρώ, επίδοση σπάνια για ελληνική εταιρεία καλλυντικών. Οι εκτιμήσεις της αγοράς δείχνουν ότι τα επόμενα χρόνια ο τζίρος συνεχώς αυξανόταν, φτάνοντας ή ακόμα και ξεπερνώντας τα 30 εκατ. ευρώ, με την επιχείρηση να διατηρεί χαμηλά τα τραπεζικά της δάνεια και να διαθέτει ισχυρή ρευστότητα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο iefimerida.gr
