Πήρατε σβάρνα τα στενά και όλα τα σοκάκια. Θυμηθήκατε κατακαλόκαιρο τα χωριά στα πανηγύρια και τα ανταμώματα καθώς οσονούπω πλησίαζαν οι αυτοδιοικητικές εκλογές. Οι πρίν τέσσερα χρόνια άφαντοι , παρουσιαστήκατε με χειραψίες , χαμόγελα και πρώτοι στο χορό , να δείξετε πόσο ικανοί είστε σε όλα μέσα στην ανικανότητά σας , που τέσσερα χρόνια κυβερνούσατε στους τέσσερες τοίχους του Δημαρχείου και πουλούσατε τσαμπουκάδες και έπαρση στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου , ερήμην των πολιτών που τώρα τους θυμάστε και τους σφίγγετε θερμά τα χέρια, εξ άλλου τι έχετε να χάσετε !!! Ψήφους ψάχνετε !!!!
Αδρανείς , μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα κατά τον ποιητή !!!!
Χρόνια φωλιάζατε στις μασχάλες του Δήμαρχου και συμμετείχατε στις αλλαξο@λιές μεταξύ αντιδημαρχιών κι άλλων πόστων , πάντα σε αμοιβόμενες θέσεις , όλοι κι όλοι πέντε άνθρωποι , επικαλούμενοι το αλλοθι της λαϊκής ψήφου που τη θυμόσαστε σε κάθε εκλογές.
Αυτοθαυμαζόσαστε και είχατε την εντύπωση ότι ασκούσατε εξουσία , ότι ήσαστε οι κάποιοι που κάτω από σας ήταν οι δημοτικοί υπάλληλοι , τους οποίους θεωρούσατε υποτακτικούς χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν κι όφειλαν να κάνουν ό,τι εσείς θέλατε , παραγνωρίζοντας τους τρόπους λειτουργείας της αυτοδιοίκησης.
Φουσκώνατε σαν παγώνια , τάχα μου τοπικοί άρχοντες , μόνο και μόνο για το θεαθήναι προς άγρα δημοσιότητας. Δείχνατε ότι κάτι είστε μέσα στην ασημαντότητά σας. Χωρίς το στοιχειώδες ανάστημα , να υψώσετε τη φωνή σας στα προβλήματα της εργασίας, του εμπορίου , της ποιότητας ζωής , του περιβάλλοντος , των συνταξιούχων. Αντι να φυτεύετε δέντρα γεμίσατε τις πλαγιές με φωτοβολταϊκά , στο όνομα της αύξησης των εσόδων του Δήμου. Η Καλαμιά και τα Κοίλα θας σας στοιχειώνουν. Απ όλους τους αγώνες των πολιτών απόντες μόνιμα , επιλέγοντας τη σκιά του Δημαρχιακού Μεγάρου και τη δροσιά του κλιματιστικού με τους κρύους και ζεστούς καφέδες στην υγεία των κορόϊδων.
Επι τέλους ήρθε η ώρα της πληρωμής. Αφού δε φεύγετε μόνοι σας , θα σας φύγουν οι πολίτες. Θα ξεχαστείτε σύντομα γιατί δεν αφήσατε έργο θετικό που να θυμίζει το πέρασμά σας. Θα βρεθείτε ανάμεσά μας , στους απλούς πολίτες και κανείς δε θα σας αναγνωρίζει , θα στέκεστε στην ουρά , όπως όλοι μας , δε θα έχετε υποτακτικούς και στο δρόμο κανείς δε θα σας χαιρετά , θα σας αποφεύγουν γυρνώνας την πλάτη. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ματαιοδοξίας σας να καθίσετε στο σβέρκο των Κοζανιτών ελέω του εκλογικού Νόμου της ενισχυμένης αναλογικής και με την απλή αναλογική με τη συμμαχία των χτεσινών αντιπάλων και αντιδιεκδικητών ερήμην των ψηφοφόρων σας και όλων των πολιτών της Κοζάνης χωρίς στοιχειώδη προγραμματική σύγκλιση. Φυσικά ο ένας εκ των τριών ανταμείφτηκε με δημόσια θέση και δανείζει τα ορφανά του στο Δήμαρχο , ο άλλος φάνηκε έντιμος και πλήρωσε την εντιμότητά του χωρίς να μπορεί να επαναδιεκδικήσει το Δημαρχιακό θώκο γιατί τον πρόλαβε υπογειωςς ο κ.Δήμαρχος και προτίμησε να περάσει απέναντι όχι στον επίσημο του κόμματος αλλα στον αντάρτη υποψήφιο Περιφερειάρχη.
Ο κ.Δήμαρχος περίλυπος στην τελευταία σειρά της Αίθουσας Τέχνης , τελευταίος και όρθιος, να παρακολουθεί την ομιλία του κ.Μητσοτάκη , προσδοκώντας το χρίσμα , αυτός ένας σοσιαλιστής , θιασώτης της αλλαγής του Ανδρέα , αντί να απαιτήσει να τον επισκεφθεί στο Δημαρχείο και να του θέσει τα προβλήματα της πόλης και των Δημοτών.Τελικά ανταμείφτηκε αφου το κυβερνών κόομα δεν κατέβασε δικό του υποψήφιο και υπογείως τον υποστηρίζει με αντάλλαγμα την αδράνεια και την αφωνία του.
Τους τελευταίους μήνες πρίν τις εκλογές η πόλη μετατράπηκε σε εργοτάξιο , θυμηθήκατε τις λακκούβες , πήραν φωτιά τα μπατζάκια σας. Αν κάθε χρόνο είχαμε εκλογές , θα είχαμε μόνιμα και καλούς δρόμους. Να δούμε πότε θα πληρωθεί ο εργολάβος ή θα μείνει ο λογαριασμός στον επόμενο !!!
Η αγάπη στα κοινά , η φιλοδοξία θεμιτή στον κάθε δημότη , η ανανέωση αναγκαία για να υπάρχει συνέχεα , όμως η ματαιοδοξία είναι καταδικαστέα , όταν από το 1990 μέχρι σήμερα μια παρέα στο όνομα της ΕΝΟΤΗΤΑΣ στρογγυλοκάθεστε και διαχειρίζεσθε τις τύχες της πόλης και του Δήμου , στερώντας το χώρο από νέο αίμα , με νέα οράματα και ελπίδες. Η επίκληση της λαϊκής ψήφου δε μπορεί να είναι το άλλοθι της 33χρονης παρουσίας σας , η ιστορία της πόλης θα απονείμει κάποια στιγμή τα επίχειρα της απραξίας και της ματαιοδοξίας σας.
Στέλιος Κ,καθηγητης.
- Edit
το μόνον κράτος στον κόσμο
που δεν έχει σιδηροδρομικο δικτυο
είναι η Ελλαδα!
αύριο το βράδυ θα βαφτεί πάλι η χώρα
μπλε!
αν και δεν υπάρχουν βαγόνια για
να μεταφέρουν πρόβατα σε εκλογικά
κέντρα,θα μεταφερθούν με φορτηγά.
αυτά είναι ειδικά φορτηγά με πλέγματα
σιδερένια κι εχουν τρυπες για ν αναπνέουν
τα προβατα!
εάν ο μπεος που Βολο- δέρνει, εκτός
από έναν ραγια Βολιώτη που χτύπησε
και του ζήτησε ο ραγιας συγνώμη, χτυπήσει
μέχρι το βράδυ, άλλους δύο Βολιώτες,
θα πάρει 70%.
Μ έναν άνθρωπο που χτύπησε, θα πάρει
60% !
όσο πιο πολύ δέρνει ο μπεος στον βολο,
τόσο θ ανεβαίνει το ποσοστό του!
γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε μια
από τις όμορφες πόλεις του κόσμου,
αλλά τον ραγιαδισμο μας τον κρατάμε,
σαν Άγιο φυλαχτό, τον έχουμε δίπλα
στο καντηλακι που ανάβουμε ευλαβικα!
Ο ανθυποψηφιος, του αγά μπε-ου- η,
συγχωριανος μου( το έχω ξαναγραψει),
συμμαθητής μου και ένας άξιος και μεγάλος
ποινικολογος,ο άνθρωπος που έμαθε
από μικρό παιδί να διαβάζει και να προκοβει,
μάλλον δε θα γίνει δήμαρχος,γιατί
δεν έμαθε να βρίζει και να εξευτελίζει
και να δέρνει συμπολίτες του!
κι εκείνος ο δάσκαλος που είχαμε
στο χωριο;εκείνος ο χρυσός άνθρωπος,
καλή του ώρα,εάν βρίσκεται εν ζωη,
μας μάθαινε, ν αγαπάμε τους ανθρωπους,
να βοηθάμε τους ανθρωπους!
Αχ βρε καλέ μου δάσκαλε,πιστευες
πως με αγάπη και τη μάθηση,μόνον μ αυτά
τα όπλα θα γίνουμε μεγάλοι και τρανοί!
έπρεπε,να προσθέσεις στο ωρολόγιο
πρόγραμμα του δημοτικού, του δημοτικού
που τελειώσαμε ο Νίκος κι εγώ,να
προσθέσεις μια ώρα μετά το μάθημα
της πατριδογνωσιας,μια ώρα με μάθημα
” πως θα δέρνεις ανθρωπους όταν
μεγαλώσεις και πως θα εκμαυλιζεις συνειδήσεις
και θα ευτελιζεις συνανθρώπους σου!
και κάθε βδομάδα, μια ώρα πρακτική
άσκηση για να εμπεδώνουμε πιο πολύ
τη θεωρια!
την τελευταία ημέρα της εβδομάδας,το Σάββατο,
μιας και τότε κι εκείνη την ημέρα
κάναμε μάθημα,να χτυπουσες την αγαπημένη
μας δασκάλα κι εκεινη εσένα για να γινόμαστε
όλοι οι μαθητές ” άνδρες” και ” αρσενικα”
κι την επόμενη ημέρα που μας πήγαινες
στην Εκκλησία ,όπως κάθε Κυριακή,
εγώ θα έλεγα,όπως πάντα το Συμβολο της
Πίστεως με τσιρότο στο ματι κι ο Νικος
Ο ανθυποψηφιος του μπεου,ο συμμαθητής
μου θα έλεγε το πάτερ ημων…με τσιρότο
στη μυτη!
αγαπημένε μου φίλε Νίκο,κι ΕΣΥ κι εγώ
βοηθούσαμε και τον δάσκαλο μας και τον
παπα- Γιώργη, είχαμε αναλάβει” εργολαβία ”
και τα σχολικά και τα εκκλησιαστικα,
άριστος μαθητής εσύ,πολύ καλός εγώ,
εσύ εγινες μεγάλος και τρανός,εγώ
ένας δασκαλακος σε γυμνάσια- λυκεια!
αποτύχαμε όμως,γιατί δε μάθαμε να
δερνουμε ανθρωπους,τα απογεύματα
βοηθουσαμε συμμαθητες μας που είχαν
πολλές ελλείψεις στα μαθήματα και;
Και που να βρίσκαμε χρόνο για να μάθουμε
πολεμικές τεχνες!
καλύτερα Νίκο,στη δουλειά σου,στην
επιστήμη σου,στην οικογένεια σου,δίπλα
στους φίλους σου,παρά να γίνεις δήμαρχος
και μια μέρα, να έλθει ο μητσοτακης στον
Βολο και να σε αποκαλέσει δημαρχαρα,
όπως αποκάλεσε τον λασπάνθρωπο τον
μπεο που δέρνει ανθρώπους!
αν γίνεις δήμαρχος και σε αποκαλέσει
κάποια στιγμή ο μητσοτακης δημαρχαρα,
μάλλον κάποιον Βολιώτη θα χτυπησες!
και θα λυπάται ο δάσκαλος μας που
αγαπουσαμε κι οι δυο μας και θα λυπάται
Ο παπα- Γιώργης από το ουράνιο θυσιαστηριό
του, μιας και στο Θυσιαστηριο της
Εκκλησίας του χωριού μας,ήμασταν οι
βοηθοί του,τα παπαδάκια του!
το έγκλημα μας;
μεγαλώσαμε και γίναμε κι οι δυο αριστεροί,στα
πολιτικά μας φρονηματα και σ αυτό βοήθησαν
και ο δασκαλος μας που ήταν εξόριστος
στο χωριό μας από τη χούντα κι ο παπας
που ήταν κυνηγημένος από τον οικείο Δεσπότη,
μιας και ήταν παλικάρι και δεν έσκυβε το
κεφάλι σε εξουσίες,παρά μονον;
έσκυβε ευλαβικά τον αυχένα του ,μπρος
την εικόνα της Παναγιάς!
και να μη νικήσεις αύριο Νίκο μου,
τα χέρια σου θαναι καθαρά,δε χτύπησες
άνθρωπο και το πουκάμισο σου καθαρό
κι όχι λασπωμενο από μέσα κι όχι
από τη λάσπη που γέμισε ο αγαπημένος μας
Βολος!
Μπεο,αύριο πάλι δήμαρχος,την επόμενη
φορά, θα σου πάρω εγώ τη θέση,θα γινω δημαρχος
όσο είσαι δήμαρχος,
εγώ θα χτυπάω κάθε μέρα κι έναν Βολιώτη,
από κεκτημένη ταχύτητα υπάρχει περίπτωση
να χτυπήσω και τον συμμαθητή μου τον Νίκο Παπα-πετρου
και τον δάσκαλο μου, εκτός του Παπα- Γιώργη,ο Ουρανός
είναι πολύ ψηλά και δε φθάνω ….ούτε τον ουρανό, ούτε το παπα- Γιωργη!