Για όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα :Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω ,Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μιρέλλα, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μαράκι, Μάριος Γεσθημανή, Ιεσθημανή, Θεοτοκία Μαριάντζελα Μαρινέλα Ηλιοστάλακτη Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα ,Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά Νάγια , Θεοτόκης Παναγιώτης, Πάνος,Παναίς Πανούσος, Παναγής, Παντσιος Πανάγος, Γιώτης, Τάκης, Πανίκας,
ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ – ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΩΣ Η ΝΕΑ ΓΕΝΝΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΥΓΙΕΙΑ
Φυσικά θα μου επιτρέψτε να κάνω ξεχωριστή μνεία στην γυναίκα μου και την εγγονή μας ,τον αδερφό μου στις νυφες μας και τους γαμπρους μας και όλες τις ανεψιές και ανιψιά μου και τους πολλούς εορτάζοντες συγγενείς μου και φυσικά τους αμέτρητους φίλους μας
ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΠΟΥ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΧΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
Στην Αλησμόνητη πατρίδα του Πατερα μου υπήρχαν πολλές εκκλησίες 3 από αυτές ξεχωρίζαν και ήταν αφιερωμένες στην Παναγία
Διασώθηκαν μέχρι σήμερα
1.ο Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου στην συνοικία Τσαβούζ
και 2. ο Ναός των Γενεθλίων της Θεοτόκου στην συνοικία Κεμερ που ήταν και ο Μητροπολιτικός ναός. Πατριαρχείου.
Υπήρχε και ο 3ος ναός που κατέρρευσε του 1914 από το σεισμό των 7,1 R στην συνοικία Εμριέ
αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου
Οι 3 ναοί ήταν ενοριακοί
Ο ναός των Εσοδίων της Θεοτόκου στην χρόνια που πέρασε έπαψε να είναι ερειπιο και είναι πια σαν καινούργιος αναπαλαιώθηκε με πρωτοβουλία του δήμου της Σπάρτης και ανθρώπους που ζουν εκεί και δεν μπορούν να ξεχάσουν τους παλιούς συμπατριώτες τους .
Ένας παλιός κάλος φίλος μου έστειλε μια φωτογραφία που ενσωματωσα στο σημερινό κολάζ φωτογραφιών.
Ἡ θεμελίωση του ναού είχε γινει τό 1837, ήταν εξοπλισμένος με υπέροχο τέμπλο, κρυστάλλινους πολυελαίους, ασημένια ιερά σκεύη και όλα τα αναγκαία.
Η ανιστόρηση του ναού από την δημοτική αρχή έχει το δικό της συμβολισμό τον ίδιο που αποδίδεται στο κρινάκι της Παναγιάς την << Ελπίδα >>
Η ελπίδα δεν χάθηκε και 100 χρόνια μετά κάτι καλό αρχίζει να αχνοφέγγει στις σχέσεις τουλάχιστον των ανθρώπων της Σπάρτης και των απογονων στις δυο χώρες ανεξάρτητα από το θρησκευτικό τους πιστεύω
Για την ιστορία να πούμε υπήρχαν και μικρότερες εκκλησίες η εξωκκλησια αφιερωμενςστην Παναγία ,Η Παναγία του Κύκου, η Πέτρινη Παναγία ,το εξωκλησι της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισας
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΙΝΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ;
Το κρινάκι είναι ένα φυτό που άντεξε χιλιάδες χρόνια, ανταπεξερχόμενο στις δύσκολες καιρικές συνθήκες από τη Μεσολιθική εποχή μέχρι σήμερα .
Ο βολβός μπορεί να αντέξει πάνω από 5 χρόνια , χωρίς να βλαστήσει και μόλις βρει τις κατάλληλες συνθήκες ανθίζει ωριμάζοντας στην συνέχεια τους μικρούς καρπούς του.
Επίσης ο καρπός μπορεί μα μεταφερθεί σε μεγάλες αποστάσεις μέσα στο αλμυρό νερό ΄΄η τους πολύ ζεστούς ανέμους να πέσει σε απίθανα σημεία αναμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να συνεχίσει τον κύκλο της ζωής του
Αντιστέκεται μετά την βλάστηση του, στην απόλυτη παρατεταμένη ανομβρία απορροφώντας από τους υδρατμούς της θάλασσας το νερό που χρειάζεται.
ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ;
Ο Θεόφραστος το γνωστό σε μας κρίνο της Παναγιάς, το αναφέρει λείριον, λέξη που συγγενεύει με τη λατινική ονομασία του, Lilium canditus. Ο Διοσκουρίδης το ονομάζει κρίνον το βασιλικόν ή κρινάνθεμον.
Στη Μινωική Κρήτη , το κρίνο είναι ένα βασιλικό, Ιερό άνθος. Γνώρισμα της Βριτόμαρτης ή Βριτάμαρπις, θεότητας της ελληνικής μυθολογίας, προστάτιδας των ψαράδων, που λατρευόταν στην Κρήτη. Ο αρχιερέας πρίγκιπας της Κνωσού, 1550 π.Χ. κοσμεί το ιερατικό στέμμα του με άνθη κρίνου αλλά και η έπαυλη της Αμνισού, διακοσμείται με εντυπωσιακά τρίκλωνα κρίνα.
Στην ελληνορωμαϊκή παράδοση, το ευωδιαστό αυτό άνθος είναι αφιερωμένο στην Ήρα. Ονομάζεται «ρόδο της Ήρας» και πίστευαν ότι επειδή ήταν τόσο λευκό, δεν μπορεί να ξεφύτρωνει από πουθενά αλλού, παρά μονάχα από το στήθος της θεάς, που έρεε κάτασπρο γάλα. Το κρίνο συνδεδεμένο με το γάλα που εκπροσωπεί τη θρέψη, θα συμβολίσει τη γονιμότητα και την καρποφορία. Λόγο της διάφανης μορφής του, αντιπροσωπεύει την αγνότητα και την παρθενία, και θα συνδεθεί με την παρθένα θεά Άρτεμη, αδελφή του Απόλλωνα, θεού του φωτός.
Οι Έλληνες, όπως και οι Ρωμαίοι, συνήθιζαν να φτιάχνουν στεφάνια με ανθόκρινα, για τους νεόνυμφους, στη τελετή του γάμου, σύμβολα αγνής και γόνιμης ζωής.
Σαν σύμβολο γονιμότητας, ήταν αφιερωμένο στη θεά Γη, η οποία κυοφορεί τους πολυποίκιλους καρπούς και μας τους προσφέρει μέσο των αδιάγνωστων, για μας, εκδηλώσεων της.
ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΕ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΗΣ 2ης ΧΙΛΙΕΤΙΑΣ π. Χ.
Είναι γνωστό από αρχαίες εικονογραφήσεις στην Κρήτη , στα παλάτια της Κνωσού και από τις υστεροκυκλαδικές τοιχογραφίες στη Σαντορίνη
1. Η τοιχογραφία στην Σαντορίνη ανήκει στην την υστεροκυκλαδική εποχή και βρίσκεται στην «οικία των γυναικών» της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου στην Σαντορίνη,
2. Σε τοιχογραφία στο Ηράκλειο, απεικονίζεται σε τοιχογραφίες στην «Βίλλα της Αμνισού»
3. Στην Κνωσσό σε μια λεκάνη αποτυπώνεται «ο πρίγκιπας των Κρίνων»
