Το ενδεχόμενο της αποχώρησης της αεροπορικής εταιρείας Ryanair από το διεθνές αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης έχει κινητοποιήσει τους πάντες στη συμπρωτεύουσα. Με επικεφαλής τον Δήμαρχο της πόλης, φορείς και επιχειρηματικοί κύκλοι αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, αναζητούν λύσεις και συζητούν νέες προτάσεις προκειμένου να παραμείνει η συγκεκριμένη αεροπορική εταιρεία στη Θεσσαλονίκη.
Και σωστά κάνουν.
Η Θεσσαλονίκη ανέκαθεν είχε άμεση σχέση με το αεροδρόμιό της και φρόντιζε να το διατηρεί «ζωντανό» στις εξελίξεις που σχετίζονται με τις αερομεταφορές, συνδέοντας ευθέως τη λειτουργία του με την τοπική αγορά, τον τουρισμό και την οικονομία της πόλης.
Εμείς εδώ στην Κοζάνη γνωρίζουμε άραγε ότι διαθέτουμε αεροδρόμιο;
Και το ερώτημα είναι προφανώς ρητορικό. Όχι όμως και η υπόθεση του αεροδρομίου μας.
Για όσους δεν το γνωρίζουν, το αεροδρόμιο της Κοζάνης έχει ήδη μπει σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης και σύντομα θα περάσει στα χέρια νέου επενδυτή, καθώς η καταληκτική ημερομηνία εκδήλωσης ενδιαφέροντος έχει οριστεί για τις 30 Ιουνίου 2026 μέσω του Υπερταμείου.
Μόνο κάποιος που δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία της επόμενης ημέρας για τη Δυτική Μακεδονία θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αυτή η εξέλιξη «δεν μας αφορά». Μας αφορά και μάλιστα άμεσα.
Η πόλη, τα χωριά, ο Δήμος Κοζάνης, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, το Επιμελητήριο και συνολικά όλοι οι τοπικοί φορείς οφείλουν να έρθουν κοντά στον νέο ιδιοκτήτη και να στηρίξουν ενεργά την προσπάθεια αναβάθμισης και ουσιαστικής επαναλειτουργίας του αεροδρομίου. Διότι η περιοχή μας εισέρχεται σε μια νέα εποχή μετάβασης και χρειάζεται σύγχρονες υποδομές που θα λειτουργήσουν ως εργαλεία ανάπτυξης και εξωστρέφειας.
Η Δυτική Μακεδονία καλείται τα επόμενα χρόνια να προσελκύσει επενδύσεις, επιχειρήσεις και διεθνείς συνεργασίες. Την ίδια στιγμή, η σιδηροδρομική σύνδεση της περιοχής παραμένει προβληματική, παρά τις όποιες προσπάθειες γίνονται. Σε αυτό το περιβάλλον, ένα σύγχρονο και λειτουργικό αεροδρόμιο μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα για ολόκληρο τον νομό Κοζάνης, διευκολύνοντας την πρόσβαση επενδυτών, επιχειρηματιών και επισκεπτών.
Ας μην ξεχνάμε επίσης το μεγάλο data center που αναμένεται να ξεκινήσει το προσεχές διάστημα στην περιοχή μας. Πρόκειται για ένα έργο διεθνούς εμβέλειας, το οποίο θα προσελκύει ανθρώπους παγκόσμιου βεληνεκούς τόσο κατά την κατασκευή όσο και κατά τη λειτουργία του. Η εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στην Κοζάνη αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε η περιοχή να μπορέσει να αξιοποιήσει πραγματικά τέτοιου είδους επενδύσεις.
Παράλληλα, η ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου μπορεί να δημιουργήσει μια εντελώς νέα προοπτική για την περιοχή. Στην Ευρώπη υπάρχουν δεκάδες αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους που αναζητούν μικρότερα και οικονομικότερα αεροδρόμια για στάθμευση αεροσκαφών και ανάπτυξη νέων δρομολογίων. Πολλές από αυτές, σε συνεργασία με τους επενδυτές που διαχειρίζονται τα αεροδρόμια, επενδύουν σε υποδομές, σε εγκαταστάσεις καυσίμων, σε υπηρεσίες υποστήριξης αεροσκαφών και στη δημιουργία νέων αεροδιαδρομών. Αυτό ακριβώς κατάφεραν τα τελευταία χρόνια αεροδρόμια όπως της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης, τα οποία είδαν σημαντική αύξηση πτήσεων και τουριστικής κίνησης. Δεν υπάρχει κανένας λόγος η Κοζάνη να μη διεκδικήσει αντίστοιχη προοπτική.
Παράλληλα, μέσα από ένα αεροδρόμιο με περισσότερες πτήσεις και σωστή τουριστική και επιχειρηματική προβολή, θα μπορούν να αποκτήσουν πιο εύκολη πρόσβαση στην περιοχή επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται για τον πρωτογενή τομέα και τα τοπικά προϊόντα της Δυτικής Μακεδονίας. Από τους συνεταιρισμούς του Βελβεντού μέχρι τους μηλοπαραγωγούς της Εορδαίας και τους γουναράδες μας.
Επίσης, η συνεχής κινητοποίηση τοπικών αγροτών προς τη δημιουργία ελαιώνων, ειδικά στην περιοχή της λίμνης Πολυφύτου, δημιουργεί νέα δεδομένα και σε αυτόν τον κλάδο. Το μικροκλίμα της περιοχής και τα άφθονα νερά αποδεδειγμένα πλέον παράγουν υπερυψηλής ποιότητας ελαιόλαδο. Η δημιουργία του νέου αρδευτικού στη βόρεια ζώνη Πολυφύτου μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα και σε αυτό. Με τη δημιουργία υπεραξίας και αυτού του προϊόντος θα δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες για την τοπική οικονομία.
Η σύνδεση της περιοχής με την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό δεν αποτελεί πολυτέλεια.
Είναι αναπτυξιακή ανάγκη.
Η μπάλα σύντομα θα έρθει στη δική μας πλευρά. Και αυτή τη φορά δεν έχουμε την πολυτέλεια να τη ρίξουμε στην κερκίδα.
