Η υπακοή στον Εξομολόγο καταστρέφει την ομορφιά της ζωής μας – Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου

Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου:

Οι περισσότεροι που είμαστε «της Εκκλησίας» είμαστε οι πιο αξιολύπητοι άνθρωποι σήμερα. Αγωνιζόμαστε να ισορροπήσουμε ανάμεσα στις εντολές του Χριστού και στις απολαύσεις του κόσμου. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε και τα δυο. Για εμάς είναι που λέει ο Χριστός στην Αποκάλυψη «καλύτερα να ήσασταν ή θερμοί ή ψυχροί. Επειδή όμως είστε χλιαροί θα σάς κάνω εμετό».

Ένα από τα μεγάλα μπερδέματα που μάς βασανίζουν είναι η υπακοή στον Εξομολόγο. Δηλαδή να μην εξομολογούμαστε ; Όχι βέβαια. Πρέπει να εξομολογούμαστε συχνά τις αμαρτίες μας στον Εξομολόγο για να μάς τις συγχωρεί ο Χριστός.

Το πρόβλημα είναι ότι περιμένουμε από τον Εξομολόγο να μάς πει πως θα ζούμε την ζωή μας σαν Χριστιανοί. Να μας πει, πως θα προσευχόμαστε, πως θα νηστεύουμε, πως θα στεκόμαστε μέσα στην Εκκλησία, αν θα παντρευτούμε και με ποιάν, αν θα υποχωρούμε στις απαιτήσεις των άλλων, αν θα βγαίνουμε για καφέ, αν θα αλλάξουμε εργασία, τι θα βλέπουμε στην τηλεόραση, τι να βλέπουμε στο διαδίκτυο, αν θα πηγαίνουμε στο θέατρο, αν … Ατελείωτα αν και πως.

Όχι αγαπητοί μου «της Εκκλησίας». Για κάθε ερώτημα που έχουμε μέσα μας δεν θα ζητάμε την απάντηση από τον Εξομολόγο. Και ξέρετε γιατί; Επειδή έτσι καταστρέφεται η ομορφιά της ζωής μας. Οι απαντήσεις σε ότι μάς απασχολεί πρέπει να αναδύονται μέσα μας διαβάζοντας το Ευαγγέλιο. Ναι, στο Ευαγγέλιο πρέπει να αναζητάμε την απάντηση για ότι μάς απασχολεί.

Μα σκεφθείτε, πόσο ξερό και άνοστο είναι να μού πει ένας Εξομολόγος να μην βλέπω ταινίες και να το κάνω, και πόσο πιο όμορφο είναι να το καταλάβω μέσα μου διαβάζοντας το Ευαγγέλιο αν πρέπει να βλέπω, και τι ταινίες να βλέπω και σίγουρα κατασταλάζοντας μέσα από λάθη, αποτυχίες και δυσκολίες. Το πρώτο είναι κάτι καλουπωμένο, θυμίζει Προκρούστη, ενώ το δεύτερο ταιριάζει στην ελευθερία μου και με ωριμάζει. Το πρώτο είναι ασταθές και προσωρινό, το δεύτερο είναι σταθερό και μόνιμο.

Πέστε ότι ένας άντρας ή μια γυναίκα ζει ένα μαρτύριο στον γάμο και το καλύτερο, και για την ψυχή τους το καλύτερο, είναι να χωρίσει. Υπάρχει περίπτωση να τους πει κάποιος Εξομολόγος να χωρίσουν ;  Βλέπετε πόσο καλουπωμένη είναι η υπακοή στον εξομολόγο ; Ναι αλλά, με καλουπώματα δεν ανοίγουν τα φτερά της ψυχής για να πετάξει, και χάνεται η ομορφιά της ζωής.

Είναι προτιμότερο να πολεμιέσαι συνέχεια από αμαρτίες και πάθη και να τρέχεις στην εξομολόγηση, παρά να πολεμιέσαι από την υπερηφάνεια και την οίηση λέει ο άγιος Ιωάννης στην «Κλίμακα». Δηλαδή και μόνο που ταπεινωνόμαστε και λέμε τις αμαρτίες μας στον Εξομολόγο είμαστε σε καλό δρόμο. Μακριά όμως από Εξομολόγους που ζητούν να τους κάμνουμε υπακοή. Να διαλέγουμε Εξομολόγους που σέβονται την ελευθερία μας και μας λένε «αγωνίσου όπως σε φωτίσει ο Θεός».

Έλεγε ο άγιος Πορφύριος σε μια πνευματική του θυγατέρα που παντρεύτηκε : «ξέρεις αν ήθελα μπορούσα να σε επηρεάσω να γίνεις μοναχή, αλλά δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος». Μακάρι να ήταν όλοι οι Εξομολόγοι σαν τον άγιο Πορφύριο.