Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου:
Ο Μέγας Χρυσόστομος στην ομιλία του στον 114ο ψαλμό εξήγησε γιατί το καλύτερο μέσον είναι η βοήθεια του Θεού : «επειδή λοιπόν είναι τέτοιος ο Δεσπότης μας, προς αυτόν πάντα να καταφεύγουμε, και απ’ αυτόν μόνο να ζητάμε βοήθεια και θα τον βρούμε έτοιμο να μας σώσει. Αν εκείνοι που ναυάγησαν και επιπλέουν με μια σανίδα, αμέσως πείθουν αυτούς που βρίσκονται μακριά τους να τους λυπηθούν αν και δεν έχουν τίποτα κοινό μ’ αυτούς, αλλά τους είδαν τώρα για πρώτη φορά, πολύ περισσότερο ο φιλάνθρωπος Θεός που έχει από την φύση του την χρηστότητα θα σώσει αυτούς που βρίσκονται σε συμφορές, αρκεί να θελήσουν να προσφύγουν σ’ αυτόν, και να τον καλέσουν με ειλικρινή καρδιά, αφήνοντας τις ελπίδες στους ανθρώπους.
Όταν λοιπόν περιπέσεις σε κάποιο απροσδόκητο κακό, μη χάσεις το θάρρος σου, αλλ’ αμέσως ανύψωσε το φρόνημά σου, και κατέφυγε προς τον ακύμαντο λιμένα και τον απόρθητο πύργο, την βοήθεια του Θεού. Γι αυτό σε άφησε να περιπέσεις, για να καλέσεις αυτόν. Αλλά οι πολλοί όταν τους βρει η συμφορά αποβάλλουν και την ευλάβεια που έχουν, ενώ πρέπει να κάμνουν το αντίθετο. Επειδή μας αγαπάει σφόδρα, γι αυτό επιτρέπει να θλιβόμαστε, για να ενωθούμε πιο δυνατά μαζί του.
Και οι μητέρες τα παιδιά τους που αφηνιάζουν τα φοβερίζουν με διάφορα προσωπεία (εκφράσεις του προσώπου) και τα αναγκάζουν να καταφύγουν στην αγκαλιά τους, επειδή δεν θέλουν να τα λυπήσουν, αλλά σοφίζονται τρόπους για να τα κρατούν κοντά τους. Έτσι και ο Θεός επειδή θέλει να μας έχει πάντα ενωμένους μαζί του, σαν κάποιος εραστής σφοδρός, μάλλον δε επειδή είναι ορμητικότερος από κάθε εραστή, σ’ αφήνει να βρεθείς σε τέτοιες ανάγκες, ώστε συνεχώς να ασχολείσαι με την προσευχή, και συνεχώς να τον καλείς, και αφήνοντας τ’ άλλα να φροντίζεις για τα του Θεού».
Επειδή πολλοί διαβάζοντας αυτά τα λόγια του Χρυσοστόμου δεν θα καταλάβουν τι εννοούν, θα δείξω με συγκεκριμένα παραδείγματα τι νομίζω ότι θέλει να πει «ο μέγιστος φωστήρας της τρισηλίου Θεότητος».
Κάπου στα 500 πΧ που βρίσκονται σκλάβοι οι Ιουδαίοι στην Περσία διατάζει ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ να προσκυνήσουν οι πάντες στο βασίλειο την χρυσή του εικόνα, με απειλή όποιος αρνηθεί ότι θα καεί στο καμίνι. Αρνούνται μόνο οι Τρεις Παίδες από τους Ιουδαίους, ρίχνονται στο καμίνι, αυτοί επικαλούνται την βοήθεια του Θεού και η φωτιά αντί να τους καίει τους δροσίζει.
Από τον ίδιο βασιλιά ρίχνεται ο Δανιήλ στον λάκκο με τα λιοντάρια για να τον κατασπαράξουν, αυτός επικαλείται την βοήθεια του Θεού και τα λιοντάρια αντί να τον φάνε του γλείφουν τα πόδια. Επικαλέστηκε την βοήθεια της Παναγίας η Αρχιλοχίας της Αεροπορίας Στρατού Βασιλική Πλεξίδα την στιγμή που το ελικόπτερο συντριβόταν στις χαράδρες της Ελασσόνας στις 19 Απριλίου 2017 και η Παναγία την έβγαλε και την έσωσε ξηλώνοντας και την θέση της από το ελικόπτερο.
Κατά την Γερμανική Κατοχή καθώς περπατούσε ένα βράδυ στην Αθήνα ο άγιος Πορφύριος συνάντησε ένα Γερμανό στρατιώτη που προσπαθούσε να κακοποιήσει μια κοπέλα. Πήγε ο άγιος και γονάτισε μπροστά του. Μιά να του έδινε με το όπλο του ο Γερμανός θα τον σκότωνε. Όμως αντί γι αυτό ο Γερμανός παράτησε την κοπέλα κι έφυγε.
Έλεγε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός να έχετε την ελπίδα σας στην βοήθεια του Θεού και όχι στα όπλα σας. Για παράδειγμα, έλεγε ο άγιος, ας πούμε ότι κάπου οι Τούρκοι σου έστησαν ενέδρα. Αν έχεις όπλο πάνω σου το χέρι σου αμέσως πηγαίνει στο όπλο και σε σκοτώνουν. Ενώ αν δεν έχεις όπλο, κάμνεις τον σταυρό σου και αναλαμβάνει ο Θεός.
Έλεγε ο Ρώσος άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης (κοιμήθηκε το 1939) πως όταν ήταν νέος έξω από ένα χωριό στην Ρωσία τού όρμησε ένα μεγάλο λυσσασμένο σκυλί. Τρόμαξε ο άγιος και είπε «Κύριε ελέησον» και σαν να βρήκε τοίχο το σκυλί έφυγε προς το χωριό και δάγκωσε πολλούς.
Είναι άπειρα τα παραδείγματα αλλά δεν θα αναφέρω άλλα για να μη σας κουράσω. Νομίζω ο καθένας μας έχει εμπειρίες και στην προσωπική του ζωή. Τώρα συγχωρέστε με, θα εφαρμόσω τα λόγια του Χρυσοστόμου σε μερικά άλλα παραδείγματα.
Στις 13 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί συγκέντρωσαν με ψέματα πάνω από 1000 Έλληνες σε μια πλαγιά έξω από τα Καλάβρυτα δήθεν για να τους μιλήσουν, ενώ γύρω είχαν κρυμμένα τα πολυβόλα. Σώθηκαν γύρω στους 15 που τους νόμισαν για νεκρούς και μάλιστα το 1986 σε ένα προσκύνημα που κάναμε στα Καλάβρυτα με την Χριστιανική Φοιτητική Δράση μας μίλησε ένας απ’ αυτούς. Σύμφωνα με τα λόγια του Χρυσοστόμου, αν έπεφταν και οι 1000 στα γόνατα και ζητούσαν την βοήθεια του Θεού, τι θα γινόταν ;
Βλέπω σε βίντεο κατά την Γερμανική Κατοχή στην Γαλλία, πολλοί Γερμανοί έπαιρναν Γαλλίδες τις έκλειναν σε στρατόπεδα για την σεξουαλική τους ικανοποίηση. Σχεδόν όλες οι γυναίκες υποχωρούσαν για να μη χάσουν την ζωή τους. Αν και με την βία τις ανάγκαζαν, οι γυναίκες είχαν ψυχολογικά προβλήματα σε όλη τους την ζωή. Τι θα γινόταν, σύμφωνα με τα λόγια του Χρυσοστόμου, αν οι γυναίκες μέσα στο στρατόπεδο ήταν συνεχώς στα γόνατα και ζητούσαν την βοήθεια του Θεού ;
Μου έλεγε μια 25χρονη κοπέλα αστυνομικός στην Αθήνα ότι έβαλε μέσον για να πάει σε μια καλή υπηρεσία. Που να φανταστεί ότι εκεί μια ανώτερη θα την έβαζε στο μάτι για νύφη στον γιό της κι επειδή η κοπέλα δεν ήθελε της έκανε την ζωή μαρτύριο. Μακάρι να μην έβαζα κανένα μέσον, έλεγε η κοπέλα, και να πήγαινα όπου θα επέτρεπε ο Θεός.
Αν είχαμε λίγο πίστη οι Έλληνες και τ’ αφήναμε όλα στον Θεό αντί να κυνηγάμε ρουσφέτια και μέσον, πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή μας ! Επειδή σύμφωνα με το αψευδές στόμα του Χρυσοστόμου, το καλύτερο μέσον είναι η βοήθεια του Θεού.
