Η σημερινή δημοσίευση αφορά την Φρυγική Πενταπέταλη και 2 από τις πόλεις που συμμετείχαν σε αυτί την Ιεραπολη και τον Βρουζο σε επόμενη δημοσίευση θα αναφερθούμε για 2 άλλες πόλεις το Ούρο και το Σεκτοριο ,ενώ για την Καρπιαίε που ήταν η τελευταία από τις 5 πόλεις έχουμε ήδη αναφερθεί.
ΘΕΣΗ
Η Φρυγική Πεντάπολη (από την ελληνική λέξη «πέντε πόλεις») βρισκόταν στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας, στη δυτικοκεντρική Μικρά Ασία στην κοιλάδα του άνω ποταμού Γλαύκου (σημερινός ποταμός Σαντικλί). Διοικητικά, αυτή η περιοχή ανήκε στην περιφέρεια της πόλης Σιννάδα.Νοτιως του Αφυονκαραχισαρ
Ο ποταμός Γλαύκος , που σήμερα ταυτίζεται με το σύγχρονο Santilli ή Aydınlar Çayı σε ορισμένα ιστορικά πλαίσια) ρέει μέσα από την κοιλάδα του Γλαύκου (γνωστή και ως κοιλάδα του Γλαύκου) στη νοτιοδυτική Τουρκία.
Στην αρχαία περιοχή της Λυκίας, αυτός ο ποταμός και η κοιλάδα που τον συνέδεε αποτελούσαν σημαντικά γεωγραφικά ορόσημα. Τα ιστορικά αρχεία συχνά συνδέουν το όνομα Γλαύκος με τα ακόλουθα:
Ο ποταμός Γλαύκος (σύγχρονος Koca Çayı ή Eşen Çayı ανάλογα με την συγκεκριμένη ιστορική χαρτογράφηση) ήταν ένα κεντρικό χαρακτηριστικό του Λυκικού τοπίου, ρέοντας κοντά στην αρχαία πόλη Τελμησσός (σύγχρονο Φετιγιέ).
Η κοιλάδα χρησίμευε ως εύφορη λεκάνη και κύρια οδός μεταφοράς στην αρχαιότητα.
Να σημειώσουμε ότι σε διάφορα ιστορικά κείμενα, το όνομα «Γλαύκος» χρησιμοποιήθηκε επίσης για ποτάμια και σε άλλες περιοχές, όπως ο ποταμός στην Πάτρα της Ελλάδας, ή ως συνώνυμο του ποταμού Λύκου σε διάφορα μέρη της Μικράς Ασίας
ΟΝΟΜΑ
– Φρυγική Πεντάπολις
Ο όρος
Φρυγική Πεντάπολις αποτελείται από δύο λέξεις με σαφή ετυμολογική προέλευση:
-Φρυγική: Παράγεται από το όνομα της Φρυγίας (αρχαία περιοχή της Μικράς Ασίας). Η ονομασία προέρχεται από το εθνωνύμιο Φρύγες, το οποίο οι Έλληνες συνέδεαν με τη λέξη “ελεύθεροι”. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, οι Φρύγες ονομάζονταν αρχικά Βρίγες (ή Βρύγες) όσο ζούσαν στη των Πρεσπων στην Δυτική Μακεδονία ) πηγαν στην Θράκη, καθ αργότερα περάσαν στην Μ.Ασία .
Πεντάπολις: Σύνθετη ελληνική λέξη από το αριθμητικό πέντε και το ουσιαστικό πόλις. Δηλώνει μια γεωγραφική ή διοικητική ένωση πέντε πόλεων.
Η Σημασία της Φρυγικής Πενταπόλεως
Η συγκεκριμένη ένωση βρισκόταν στην αρχαία Φρυγία και περιλάμβανε τις εξής πόλεις:
1. Ιεράπολις : Βρισκόταν στην κοντά θέση που βρίσκεται το Santikli . Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ιεράπολη που ήδη αναφερθήκαμε που ήταν κοντά στο Δενιζλί το σημερινό Παμούκκαλε (Pamukkale).και ήδη αναφερθήκαμε σε προηγούμενη δημοσίευση μας.
2. Βρούζος : Ο Βρούζος (ή Βροῦζος), βρισκόταν στη θέση του σημερινού οικισμού Karakuyu.
3. Ότρος : Η Ότρος (ή Ὄτρος), ταυτίζεται με την περιοχή μεταξύ των χωρίων Yakoren & Oltuk νοτιοδυτικα του Usak.
4. Στεκτόριον : Το Στεκτόριον (ή Στεκτόριον), βρισκόταν στη θέση του σημερινού οικισμού Μεντεζ κοντά στο σύγχρονο Dinar (αρχαία Απάμεια).
5. Ευκαρπία : Η Ευκαρπία βρισκόταν κοντά στο σημερινό χωριό Eucarpa (ή Emirhisar), στην περιοχή Dinar.
Οι τοποθεσίες αυτές βρίσκονται κυρίως στην επαρχία Αφιονκαραχισάρ (Afyonkarahisar) και Ντενιζλί (Denizli), στην περιοχή της Φρυγίας στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας).
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
Στη Φρυγική Πεντάπολη κατά τη βυζαντινή περίοδο, ο πληθυσμός αποτελούνταν από ένα μωσαϊκό εθνοτήτων, με κυρίαρχο το ελληνικό Η Πεντάπολη περιλάμβανε τις πόλεις Ιεράπολη (Hieropolis), Ευκαρπία, Ότρου, Βρούζο και Στεκτόριο.
Οι Έλληνες\ αποτελούσαν την πλειονότητα, καθώς η περιοχή ήταν πλήρως ενταγμένη στον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και τη χριστιανική θρησκεία.
Και οι υπόλοιποι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής είχαν σταδιακά αφομοιωθεί πολιτισμικά και γλωσσικά από το ελληνικό στοιχείο, αν και τοπικές επιρροές παρέμεναν ορατές.
Στην ευρύτερη περιοχή της Φρυγίας αναφέρονται επίσης κοινότητες Ιουδαίων (ήδη από την ελληνιστική εποχή) και αργότερα ομάδες Αρμενίων που μετακινήθηκαν για στρατιωτικούς ή διοικητικούς λόγους.
Μελέτες σε γειτονικές περιοχές δείχνουν γενετικές καταβολές από τα Βαλκάνια, την Ελλάδα, την Περσία και την Ιταλική χερσόνησο.
Για το μέγεθος του πληθυσμού δεν υπάρχουν ακριβή νούμερα ειδικά για τις πέντε αυτές πόλεις, αλλά υπάρχουν γενικές εκτιμήσεις για την περιοχή:
Κατά την Ύστερη Ρωμαϊκή/Πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, ο πληθυσμός της Μικράς Ασίας εκτιμάται στα 12 εκατομμύρια.
Μια τυπική βυζαντινή επαρχιακή πόλη της εποχής είχε πληθυσμό που κυμαινόταν συνήθως μεταξύ 10.000 και 35.000 κατοίκων.
Ο πληθυσμός υπέστη σοβαρή μείωση μετά την Πανώλη του Ιουστινιανού (541 μ.Χ.) και τις Αραβικές επιδρομές από τον 7ο αιώνα, αλλά ανέκαμψε σημαντικά κατά τον 10ο και 11ο αιώνα.
ΔΙΟΙΚΗΣΗ
Ο κύριος στόχος της συνένωσης αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών (συμπολιτείες, αμφικτυονίες) ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας έναντι εξωτερικών εχθρών, η προστασία κοινών θρησκευτικών ιερών και η δημιουργία μιας ισχυρότερης πολιτικής και στρατιωτικής δύναμης,
Δημιουργία κοινού στρατού για την αντιμετώπιση ισχυρότερων αντιπάλων, Προστασία κοινών ιερών (π.χ. Δελφοί) και η σύσφιξη σχέσεων μεταξύ γειτονικών φύλων, . Η ένωση, μέσω συνοικισμών (όπως στην Αθήνα), επιδίωκε την κεντροποίηση της εξουσίας, . : Διευκόλυνση του εμπορίου και της κίνησης μεταξύ των πόλεων-μελών.Αυτές οι ενώσεις επέτρεπαν στις πόλεις να διατηρούν την αυτονομία τους, συνεργαζόμενες όμως για κοινούς στόχους
1.ον ΙΕΡΑΠΟΛΙΣ ΦΡΥΓΙΚΗΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΗΣ
Άλλα ονόματα : Ιεράπολις της Φρυγικής Πεντάπολης (γνωστή και ως Ιερόπολις)
Koçhisar Sandıklı .
Η Ιεράπολις της Φρυγικής Πεντάπολης (γνωστή και ως Ιερόπολις) ήταν αρχαία πόλη στην περιοχή της Φρυγίας, στη σημερινή Μικρά Ασία (Τουρκία). Παρόλο που συχνά συγχέεται με την πιο διάσημη Ιεράπολη του Παμούκαλε, η πόλη αυτή αποτελούσε μέρος της λεγόμενης «Πεντάπολης» της Φρυγίας μαζί με τις πόλεις Ευκαρπία, Ιεράπολη, Ότρου, Μπρούζο και Στέκτορα.
ΘΕΣΗ
Το Σανδικλι βρίσκεται κοντά στην Απάμεια ,Ντινέρ περίπου 40 χλμ βόρεια .Η ακριβής τοποθεσία της αρχαίας πόλεως βρίσκεται κοντά στο .
ΟΝΟΜΑ
Φρυγική Ιερόπολις
Φρυγική: Το πρόθεμα στην ονομασία της πόλης <<Φρυγικη >> είναι απαραίτητο προκειμένου να υπάρχει διάκριση από άλλες ομώνυμες πόλεις της Μικράς Ασίας .
Ιερόπολις : Το όνομα προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «ιερός» και «πόλις».
Η ονομασία αυτή αποδίδεται στην παρουσία πολλών ναών και θρησκευτικών κέντρων στην περιοχή, καθώς και στην ενδεχόμενη ύπαρξη ενός αρχαίου λατρευτικού κέντρου της Φρυγικής θεάς Κυβέλης πριν από την Ελληνιστική περίοδο.
Σανδικλή ( Sandıklı ) & Koçhisar Sandıklı .
Το σημερινό όνομα της πόλης Sandıklı στην Τουρκία προέρχεται από την τουρκική λέξη
«sandık» (που σημαίνει κιβώτιο, σεντούκι) και την κατάληξη «-lı» (που δηλώνει ιδιοκτησία ή σχέση, «αυτός που έχει»).
Ετυμολογικά σημαίνει «αυτός που έχει/έχει σχέση με κιβώτιο», πιθανώς αναφερόμενο σε τοπογραφικά χαρακτηριστικά ή ιστορικά ονόματα της περιοχή
Το όνομα Koçhisar προέρχεται από την τουρκική γλώσσα και σημαίνει «κορυφαίο κάστρο» ή «κάστρο-κριάρι».
Αποτελείται από τις λέξεις Koç (κριάρι, σύμβολο δύναμης/ηγεσίας) και
Hisar (κάστρο/φρούριο), υποδηλώνοντας ένα ισχυρό οχυρό.
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ
Το Σανδικλή με τους 392 Έλληνες το 1906 ,Ειχε περίπου 400 Έλληνες πριν από την Μικρασιατική καταστροφή
ΙΣΤΟΡΙΑ
Το Σανδικλί είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της Μ. Ασίας
Η πρώτη της ίδρυση ήταν την Εποχή του Χαλκού.
Το βασίλειο Kussar (Kursora), το οποίο ήταν οι Μάγια της Αυτοκρατορίας των Χετταίων, κυβέρνησε στην πόλη Prensa, 13 χλμ. από το Σαντικλί (Sandıklı,) το 2700-2000.
Τα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν εδώ βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Afyonkarahisar και αντικατοπτρίζουν την εποχή του χαλκού.
Το Φρυγικό κράτος ιδρύθηκε με την κατάρρευσή των Χετταίων το 1200. π.Χ. .
Με την καταστροφή των Φρυγών από τους Κιμμέριους, η περιοχή κυριαρχήθηκε από τους Λυδούς.
Είναι μια τεκμηριωμένη πόλη και επισκοπή κατά τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο. Ήταν μέρος μιας διοικητικής ή περιφερειακής ομάδας πέντε πόλεων (Πεντάπολη) εντός της ρωμαϊκής επαρχίας Φρυγίας Σαλουτάρης.
Η Ιεραπολή παρέμεινε υπό την κυριαρχία των Ρωμαίων για 470 χρόνια από το 72 έως το 395 μ.Χ.
Υπό βυζαντινή κυριαρχία παρέμεινε από το 395 έως το 1072. Μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071, δέχτηκε επιθέσεις από τους Σελτζούκους Τούρκους.
Το 1115, ο Germiyanoğulları ενσωμάτωσε το Sandıklı στα εδάφη τους.
Το Σαντίκλι, το οποίο περιήλθε στην οθωμανική κυριαρχία μετά την εισβολή του Τιμούρ στην Μ. Ασία, παρέμεινε για λίγο υπό τον έλεγχο του Πριγκιπάτου Karamanoğulları, αλλά αργότερα πέρασε ξανά υπό Οθωμανική κυριαρχία.
Το Σαντίκλι και τα χωριά του καταλήφθηκαν από τους Έλληνες μετά την απόβαση στην Σμύρνη το 1919-1920 όμως δεν κράτησε πολύ.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Διαθέτει ερείπια τειχών και δεξαμενών σε μια απότομη, βραχώδη κορυφή. Η επίσκεψη στο χώρο απαιτεί μια επίπονη, απότομη ανάβαση, που συχνά περιλαμβάνει εκατοντάδες σκαλοπάτια.
Προσφέρει πανοραμική θέα στην πόλη Αφιόν Καραχισάρ και τα χαρακτηριστικά σπίτια με τις κόκκινες στέγες. Το κάστρο χρησίμευσε ως κρίσιμο στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο σε όλη τη διάρκεια της Χετταϊκής και της μεταγενέστερης ρωμαϊκής περιόδου.
ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ Hierapolis (Phrygian Pentapoli
Η Ιεράπολις της Φρυγίας άρχισε να κόβει τα δικά της χάλκινα νομίσματα τον 2ο αιώνα π.Χ.
. Τα πρώτα αυτά νομίσματα ανέγραφαν το όνομα Ιεροπολιτών (Hieropolis), το οποίο αργότερα εξελίχθηκε σε Ιεραπολιτών (Hierapolis), δηλαδή “ιερή πόλη”.
Χαρακτηριστικά Νομισματοκοπίας
Η νομισματική παραγωγή της πόλης συνεχίστηκε μέχρι την εποχή του αυτοκράτορα Φιλίππου του Άραβα (244–249 μ.Χ.), με ορισμένα συμμαχικά νομίσματα να εκδίδονται και λίγο αργότερα.
Τα νομίσματα της Ιεράπολης απεικόνιζαν συχνά θεότητες και τοπικά σύμβολα, όπως:
Απόλλων Λαιρβηνός: Τοπική θεότητα που συχνά απεικονίζεται με ακτινωτό στέμμα.
Αθηνά: Με περικεφαλαία και αιγίδα.
Ζευς Βώζιος και Ζευς Τρώιος: Διαφορετικές εκφάνσεις του Δία.
Πλούτωνας και Περσεφόνη: Λόγω του φημισμένου “Πλουτωνίου” (πύλη του Άδη) στην πόλη.
Άλλα σύμβολα: Ο ποτάμιος θεός Χρυσορρόας, ο Ηρακλής, η Τύχη, και ο Δήμος (προσωποποίηση του λαού)
ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Γνωστή ως έδρα του Επισκόπου Αβέρκιου στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ., του οποίου η ταφική επιγραφή είναι ένα σημαντικό έγγραφο στον πρώιμο Χριστιανισμό.
Ο Όσιος Αβέρκιος ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ιεράπολης στη Φρυγία κατά τα τέλη του 2ου αιώνα. Ονομάστηκε ισαπόστολος, διότι περιόδευσε και κήρυξε όπως και οι κορυφαίοι Απόστολοι του Χριστού. Πέθανε ειρηνικά σε ηλικία 72 χρονών. Η εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 22 Οκτωβρίου.
ΣΗΜΕΡΑ Το Κοτσισάρ, Σαντικλί
Το Κοτσισάρ είναι χωριό στην περιοχή Σαντικλί ,ανηκει στην επαρχία Αφιόν Καραχισάρ , στην Τουρκία . Ο πληθυσμός του είναι 527 κάτοικοι (2021).
Η αρχαία Ιεράπολη ήταν μέρος της Φρυγικής Πεντάπολης και παρέμεινε με αυτό το όνομα κατά τη Βυζαντινή περίοδο.
2ον ΒΡΟΥΖΟΣ ΦΡΥΓΙΚΗΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΙΣ
Άλλα ονόματα : Bruzus, Phrygia Δρούζων .ήΒρούζος ή Βρούζος” ή “Βρούσος ή Bruzus ή Bruzos ή Karasandıklı .η Καρασαντικλί Sandıklı, )
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ο Βρούζος (ή Βρούζος, Bruzus) ήταν μια αρχαία πόλη της Φρυγίας στην κεντρική Μικρά Ασία, η οποία αποτέλεσε σημαντικό κέντρο κατά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους.
ΘΕΣΗ
Η πόλη ήταν χτισμένη στον άνω ρου του ποταμού Γλαύκου. Η τοποθεσία της ταυτίζεται με τον σύγχρονο οικισμό Karasandıklı, στην επαρχία Afyonkarahisar της Τουρκίας. Ήταν η βορειότερη πόλη της λεγόμενης Φρυγικής
Απέχει 52 χλμ. από την πόλη Αφιόν Καραχισάρ και 14 χλμ. από την περιοχή Σαντικλί.
ΟΝΟΜΑ
Η Βρούζος (ή Μπρούζος) ήταν μια αρχαία πόλη στην περιοχή της Φρυγίας της Ανατολίας, κοντά στο σημερινό Καρασαντικλί στην περιοχή Σαντικλί του Αφιόν Καραχισάρ στην Τουρκία.
– Δρούζων ;.
Η Δρούζων, την οποία ο Πτολεμαίος τοποθέτησε μεταξύ των πόλεων της Φρυγίας Μεγάλης, είναι πιθανώς η Βρούζων
— Βροζος
Η αρχαία πόλη Βρούζος (γράφεται επίσης Bruzus ή Bruzos) στη Φρυγία (σημερινή Τουρκία)
Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες στις διαθέσιμες πηγές για την ετυμολογία του ονόματος της αρχαίας πόλης “Βρούζος” ή “Βρούσος”.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του Ελληνικού ονόματος
1.Προέλευση απο την λεξη Φροντις
Το επώνυμο Φρούντζα είναι ελληνικής προέλευσης, με ρίζες κυρίως σε περιοχές όπως η Ήπειρος. Πιστεύεται ότι είναι παράγωγο ή ψευδώνυμο που σχετίζεται με την αρχαία ελληνική λέξη φροντίς, (φροντίς – σκέψη, ανησυχία) και φρόνημα (φρόνημα – νους, πνεύμα).στενά με τη φρήν, που υποδηλώνει ένα άτομο με στοχαστική ή συνετή φύση.Είναι ένα επώνυμο που βρίσκεται στην Ελλάδα, ιδιαίτερα τεκμηριωμένο σε περιφερειακά αρχεία και ιστορικές βάσεις δεδομένων.
Πιθανότατα ξεκίνησε ως περιγραφικό ψευδώνυμο για ένα προσεκτικό, έξυπνο ή στοχαστικό άτομο, το οποίο αργότερα έγινε κληρονομικό επώνυμο.
2. Προελευση απο ενα φυτο που παλια λεγοταν “βρούντζα
Ωστόσο, το επώνυμο “Βρούντζος” (Vrountzos) πιστεύεται ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη “βρούντζα”, η οποία αναφέρεται σε έναν τύπο θάμνου, υποδεικνύοντας πιθανώς ένα γεωγραφικό χαρακτηριστικό ή μια σύνδεση με τη φύση.
3. Προέλευση από τον χαλκό που λέγεται Μπρουντζος
Μπρούζος (ως επώνυμο) και μπρούντζος (ως μέταλλο) έχουν διαφορετικές ρίζες. Το μέταλλο προέρχεται πιθανότατα από το ιταλικό bronzo. Ως επώνυμο, συνδέεται συχνά με την περιοχή της Βλαχίας ή το τοπωνύμιο μπούρτζι (πύργος), υποδηλώνοντας πιθανή καταγωγή από οχυρωμένη
4. Βρούζος
Πολύ πιθανή η προέλευση του ονόματος να είναι παραφθορά της αρχικής ονομασίας των Φρυγων …. Βρύγες/Βρούζους (ή Bryges/Bruzus), έναν αρχαίο λαό που μετανάστευσε από τα Βαλκάνια στην κεντρική-δυτική Ανατολία και μετονομάστηκε σε Φρύγες.
Σύμφωνα με αρχαίες ελληνικές πηγές, όπως ο Ηρόδοτος, οι Φρύγες ονομάζονταν αρχικά Βρύγες (ή Βρούζοι) όταν κατοικούσαν στην Ευρώπη, συγκεκριμένα στη Μακεδονία (Πρεσπες) πήγαν στην Θράκη από εκεί περάσαν στην Μ. Ασία
Εν κατακλειδι η λέξη << Βρουζος >> παραμένει διυκρινιστος ως προς την προελευση της .
-Καρασαντικλί / Sandıklı
Σύνθετη λέξη Τουρκικής προέλευσης Kara + Sandık + lı
Το όνομα
Karasandıklı είναι τουρκικής προέλευσης και αποτελεί σύνθετη λέξη που προσδιορίζει γεωγραφικά ένα χωριό στην περιοχή του Sandıklı, στην επαρχία Afyonkarahisar της Τουρκίας.
Η ετυμολογία του αναλύεται ως εξής:
Kara: Στα τουρκικά σημαίνει «μαύρος». Συχνά χρησιμοποιείται σε τοπωνύμια για να δηλώσει είτε το χρώμα του εδάφους είτε για να διακρίνει έναν οικισμό από έναν άλλον ομώνυμο (π.χ. έναν «λευκό» ή «νέο»).
Sandıklı: Προέρχεται από τη λέξη sandık, που σημαίνει «σεντούκι» ή «κιβώτιο». Το επίθεμα -lı υποδηλώνει την ιδιότητα ή την καταγωγή («αυτός που έχει σεντούκια» ή «που σχετίζεται με το Sandıklı»).
Συνδυαστικά, το όνομα μπορεί να ερμηνευτεί ως «Μαύρο Σανντικλί», λειτουργώντας ως διακριτικό για το συγκεκριμένο χωριό σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή του Sandıklı
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η πόλη άκμασε κυρίως από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 7ο αιώνα μ.Χ. (περίπου 30 π.Χ. – 640 μ.Χ.), καλύπτοντας την ύστερη Ρωμαϊκή και την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο.
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ο Βρούζος υπήρξε έδρα επισκόπου.
Σήμερα παραμένει ονομαστική (τιτουλάρια) επισκοπή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Η πόλη είχε δικό της νομισματοκοπείο, γεγονός που υποδηλώνει οικονομική αυτονομία και σημασία στην περιοχή.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Η περιοχή της Φρυγίας είναι γνωστή για τις πρώιμες χριστιανικές επιγραφές της, κάποιες από τις οποίες έχουν εντοπιστεί και στον Βρούζο, προσφέροντας στοιχεία για την εξάπλωση του Χριστιανισμού στην περιοχή
ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ
Τα νομίσματα από τον Βρούζο της Φρυγίας ήταν αρχαίες ρωμαϊκές επαρχιακές (ελληνικές αυτοκρατορικές) χάλκινες (AE) εκδόσεις, που κόπηκαν κυρίως μεταξύ του 1ου και του 3ου αιώνα μ.Χ.,
Παρουσιάζουν μια σειρά από ρωμαϊκά αυτοκρατορικά πορτρέτα στην εμπρόσθια όψη και διάφορες ελληνικές μυθολογικές μορφές ή αστικά σύμβολα στην οπίσθια όψη.
Τα νομίσματα του Βρούζο είναι σχεδόν αποκλειστικά χάλκινες εκδόσεις διαφόρων μεγεθών και κόπηκαν κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική περίοδο. Τα νομίσματα συχνά φέρουν λατινικές ή ελληνικές επιγραφές που βοηθούν στην αναγνώριση, όπως το όνομα της πόλης “ΒΡΟΥΖΗΝΩΝ” (Bruzēnōn).
Συνήθεις εικόνες που βρίσκονται σε αυτά τα νομίσματα περιλαμβάνουν: *-Πορτρέτα στην εμπρόσθια όψη:
-Προτομές διαφόρων αυτοκρατόρων και αυτοκρατοριών της εποχής, όπως ο Γορδιανός Γ΄, ο Μάξιμος Καίσαρας, η Ιουλία Δόμνα και η Πλαυτίλλα.
Πίσω όψη:
Εκάτη: Στέκεται σε μια υδρόγειο σφαίρα, κρατώντας έναν πυρσό σε κάθε χέρι. Υγιεία:
Όρθια και ταΐζοντας ένα φίδι από ένα πάτερα.
Ασκληπιός:
Όρθιος και ακουμπισμένος σε ένα ραβδί πλεγμένο με φίδι.
Διόνυσος:
Όρθιος, κρατώντας κάνθαρο και θύρσο, με έναν πάνθηρα στα πόδια του.
Τύχη:
Ημίμητη, με πυργίσκο και ντυμένη προτομή της θεάς της πόλης, που κρατά σκήπτρο και κέρας της Αμάλθειας.
Απόλλωνας:
Όρθιος και κρατώντας τόξο.
Αετός: Όρθιος στραμμένος προς τα δεξιά, με τα φτερά ανοιχτά και ένα στεφάνι στο ράμφος του.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ
Από τα νομίσματα και μόνον είναι φανερό ότι στην αρχαιότητα η πόλη θρησκευτικά συνταυτιζόταν με την αρχαία μητροπολιτική Ελλάδα
Υπήρχαν τοπικές θεότητες και προσωποποιήσεις, όπως η Τύχη, ο Ποσειδώνα, ο Απόλλωνας, ο Διόνυσος ,ο Ασκληπιός .η Εκάτη και η Υγεία.
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
Η Βρούζος ήταν μια λειτουργική πόλη με επισκοπή, η οποία αργότερα έγινε τιτουλάρια έδρα (μια ανενεργή επισκοπή) στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
1. Ο Άγιος Αβέρκιος και η Επιτάφιός Του Ο
Άγιος Αβέρκιος ηταν η πιο διάσημη προσωπικότητα της πεδιάδας Σαντίκλι, η οποία περιλαμβάνει το Καρασαντίκλι.
Ο Αβέρκιος, ο οποίος ήταν επίσκοπος Ιερόπολης (Koçhisar) τον 2ο αιώνα μ.Χ., έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξάπλωση του Χριστιανισμού στην περιοχή. Η επιγραφή που βρέθηκε στο Κιλαντίρας (Καραντίρεκ) κοντά στο Καρασαντίκλι, η οποία αφηγείται την ιστορία της ζωής του Αβέρκιου, θεωρείται η παλαιότερη χρονολογήσιμη χριστιανική επιγραφή.
Η αρχαία πόλη του Μπρούζου ήταν επισκοπικό κέντρο εντός της επαρχίας Φρυγίας Σαλουτάρης κατά τη Βυζαντινή περίοδο.
– Επίσκοποι:
Ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι οι επίσκοποι του Μπρούζου συμμετείχαν σε Οικουμενικές Συνόδους.
Για παράδειγμα, ο Επίσκοπος Επιφάνιος ήταν μεταξύ εκείνων που παρακολούθησαν τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 μ.Χ.
Τα πρώιμη χριστιανικά αρχιτεκτονικά ίχνη είναι άφθονα μέσα και γύρω από το Καρασαντικλί:
Βραχώδεις Εκκλησίες:
Όπως και στο Αφιόν Καραχισάρ γενικά, υπάρχουν ναοί και ασκηταριά σκαλισμένα σε βράχους τόφφου γύρω από το Σαντικλί.
Ερείπια Ναού: Αρχαιολογικές επιφανειακές έρευνες γύρω από το χωριό έχουν αποκαλύψει αρχαία θεμέλια εκκλησιών, κιονόκρανα και πέτρες που περιέχουν θρησκευτικά σύμβολα.
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
Η οικονομία του χωριού βασίζεται και βασιζόταν πάντα στη γεωργία και την κτηνοτροφία.
ΣΗΜΕΡΑ
Το χωριό Karasandıklı, έχει ηπειρωτικό κλίμα. ευρισκόμενο σε υψόμετρο 1020 μ.
Ο πληθυσμός του χωριού Το 1997 ήταν 380. Το 2000 ήταν388 Το 2010 ήταν 295 κάτοικοι.
