Άρθρο του Απόστολου Παπαδημητρίου – ”Σύγχυση και διχασμός”

Κατά τον 5ο μ.Χ. αιώνα στίφη βαρβάρων Γερμανοφράγκων είχαν εισβάλει στο έδαφος της δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και την κατέλυσαν (476 μ.Χ.). Στις υπό ρωμαϊκή κυριαρχία περιοχές, που εισέβαλαν οι βάρβαροι, κατοικούσαν κατακτημένοι από τους Ρωμαίους λαοί όπως οι Κέλτες, οι Γαλάτες και άλλοι. Ευρισκόμενη σε μεγάλη παρακμή η αυτοκρατορία στάθηκε ανήμπορη να αποκρούσει τους εισβολείς, φαίνεται όμως πως και οι κατακτημένοι λαοί δεν είχαν το σθένος να αντιταχθούν στην ορμή των επιτιθεμένων. Σταδιακά, μετά την κατάκτηση τα υποταγμένα έθνη έπαψαν να υφίστανται. Κέλτες και Γαλάτες δεν υπάρχουν και μόνο εμείς οι Έλληνες, έχοντας δεσμούς με τους δευτέρους λόγω των αποικιών (Μασσαλία), αποκαλούμε ακόμη τη χώρα Γαλλία, ενώ όλοι οι άλλοι, ακόμη και οι Σλάβοι, που κινήθηκαν αργότερα προς δυσμάς, την αποκαλούν Φραγκία. Ακόμη και οι Ιταλοί κυρίως του βορρά δεν έχουν την αίσθηση απογόνων των Ρωμαίων, καθώς η περιοχή είχε κατακλυσθεί από το γερμανικό φύλο των Λομβαρδών.

Γνώρισμα των λαών που βιώνουν παρακμή, διαχρονικά, είναι ότι δεν την αντιλαμβάνονται, ώσπου ξεσπά η συμφορά. Ίσως στην τελευταία φάση της παρακμής κάποιοι να αναμένουν τη λύτρωση ακόμη και με την έλευση συμφοράς. Είναι χαρακτηριστική η εμβάθυνση του Καβάφη στο πρόβλημα της παρακμής στο ποίημά του «Περιμένοντας τους βαρβάρους», στο οποίο καταλήγει με τους στίχους:

Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τί θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Βιώνει σήμερα παρακμή και μάλιστα έντονη η Ευρώπη, υπό την κυριαρχία των Γερμανοφράγκων; Και μόνο το ερώτημα προκαλεί έντονες αντιδράσεις λοιδορίας ή αγανάκτησης. Εκείνος που το θέτει μπορεί να χαρακτηριστεί οπισθοδρομικός και σκοταδιστής, που δεν αντιλαμβάνεται την πρόοδο που έχει συντελεστεί, κατά τη νεωτερικότητα, με την ανατροπή της φεουδαρχίας, την οποία βέβαια είχαν επιβάλει στους κατακτημένους λαούς οι Γερμανοφράγκοι.

Μία από τις κατακτήσεις, για τις οποίες καυχάται ο δυτικός κόσμος, κατά τις πρόσφατες δεκαετίες, είναι το απαραβίαστο των συνόρων. Η επιθετική πολιτική του Τραμπ ταπεινώνει την έπαρση των ανισχύρων, λόγω παρακμής. Στην αλαζονεία τους οι πρώην αποικιοκράτες είχαν συνάψει συμφωνίες, μετά τους δύο τρομακτικά καταστροφικούς πολέμους, με τις εν πολλοίς δοτές κυβερνήσεις των πρώην αποικιών τους για την υποδοχή μεταναστών προς κάλυψη των αναγκών τους σε εργατικά χέρια. Διακατέχονταν από τη βεβαιότητα ότι η ανωτερότητα του πολιτισμού τους θα συντελούσε στην αφομοίωση των εισερχομένων, μετά από δύο το πολύ τρεις γενιές. Η άγρια εκμετάλλευση των λαών των πρώην αποικιών με την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους συνεχιζόταν και μετά την παραχώρηση «ανεξαρτησίας». Μάλιστα δεν εξέλιπαν ποτέ οι προκλήσεις τοπικών πολέμων λόγω σύγκρουσης συμφερόντων των ισχυρών χωρών του πλανήτη, καπιταλιστικών και κομμουνιστικών ή και καπιταλιστικών μεταξύ τους. Η κατάσταση σε μεγάλη έκταση του πλανήτη επιδεινώνεται διαρκώς, ενώ οι ελάχιστοι πλουτοκράτες σωρεύουν τον πλούτο του πλανήτη στα θησαυροφυλάκιά τους.

Υπό τις συνθήκες αυτές είναι αναπόφευκτη η έξοδος πληθυσμών από τις χώρες που δυστυχούν λόγω της απληστίας των οικονομικά ισχυρών, οι οποίοι ελέγχουν τις ανίσχυρες κυβερνήσεις πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Οι επιχειρούντες λαθραία είσοδο δεν είναι πλέον επιθυμητοί από μεγάλο τμήμα των λαών παρά μόνο από τους επιχειρηματίες, που επιδιώκουν τη συμπίεση του κόστους των παραγομένων προϊόντων και μικρότερο του λαών τμήμα, που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί και επικαλούνται ανθρωπιστικούς λόγους αδιαφορούντες παντελώς για τις συνέπειες από την ανεξέλεγκτη αριθμητικά είσοδο. Η Ευρώπη και η βόρεια Αμερική φαντάζουν ως επίγειοι παράδεισοι για τους αποκλήρους. Οι ΗΠΑ όμως έχουν λάβει μέτρα είναι βέβαια και ευχερέστερη η φύλαξη των συνόρων τους χερσαίων και θαλασσίων. Η Ευρώπη είναι παντελώς ανοχύρωτη.

Το πρόσφατο θλιβερό δυστύχημα στη θάλασσα της Χίου με θύματα 15 λαθραίους μετανάστες, καθοδηγούμενους από διακινητή στάθηκε αφορμή για νέα εκδήλωση διχαστικών τάσεων στην ελληνική κοινωνία. Τον χρόνο του συμβάντος έλαβα μήνυμα από ελληνομαθή επίσκοπο του Κογκό, ο οποίος με ενημέρωσε ότι σε ορυχείο πολυτίμου μεταλλεύματος, το οποίο εκμεταλλεύονται πολυεθνικές εταιρείες με την εποπτεία ανταρτών, που αυτές συγκρότησαν, εξόπλισαν και μισθοδοτούν, φονεύθηκαν 400 εργάτες, οικογενειάρχες αλλά και παιδιά. Αυτού του είδους ειδήσεις δεν φθάνουν σε μας. Πολλοί από μας καυχώνται ότι η χώρα μας είναι ισότιμο μέλος σημαντικών διεθνών οργανισμών. Αδιαφορούν όμως παντελώς για τα συμβαίνοντα εκτός των συνόρων της χώρας μας.

Οι νέοι «βάρβαροι», δηλαδή οι απόκληροι του πλανήτη, κίνησαν και έρχονται. Η Ευρώπη της παρακμής είναι ανίκανη να τους συγκρατήσει. Σε αντίθεση προς τους βαρβάρους Γερμανοφράγκους του 5ου αιώνα, οι νέοι εισβολείς, που ταράσσουν την ησυχία μας, έχουν πλείστα όσα δικαιώματα. Τους καταληστεύουμε (και εμείς οι Έλληνες ως μετέχοντες στον κύκλο των χωρών που σπείρουν τον όλεθρο με πολέμους και εκμετάλλευση) και αρνούμαστε να συμπαρασταθούμε στο ελάχιστο στο δράμα τους. Ερωτούμε τί θέλουν; Αυτοί μας απαντούν: Εσείς τι θέλετε στις χώρες μας; Γιατί δεν μας αφήνετε ήσυχους; Αν οι εθναμύντορες εκδήλωναν τη συμπαράστασή τους προς τους λαούς που δοκιμάζονται και διαχώριζαν τη θέση τους από τις κυβερνήσεις της χώρας, που συντάσσονται με τους ισχυρούς (στη σωστή πλευρά της ιστορίας), τότε η όποια κίνηση για τη φύλαξη των συνόρων θα είχε ηθικό έρεισμα.

Οι υποστηρικτές της αθρόας εισόδου λαθραίων μεταναστών που επικαλούνται ανθρωπιστικούς λόγους δεν αποκρύπτουν ότι απεχθάνονται το έθνος διακηρύσσοντας ευκαίρως ακαίρως τον διεθνισμό τους μαρξιστικού τύπου (Οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα). Είναι ξεπερασμένοι από τα γεγονότα. Άραγε δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι είναι το κεφάλαιο που δεν έχει πατρίδα; Δεν έχουν αντιληφθεί ότι ο προλεταριακός διεθνισμός έχει υποκατασταθεί από την καπιταλιστική διεθνοποίηση και παγκοσμιοποίηση εντονότερα εχθρική κατά των εθνών; Αγνοούν ότι οι απόκληροι καθίστανται θύματα αδιστάκτων διακινητών, οι οποίοι ενισχύονται με παντοίους τρόπους από την κυρίως επωφελούμενη Τουρκία, η οποία απολαμβάνει τα μεγάλα κονδύλια της υπό διάλυση Ευρωπαϊκής Ένωσης και μένει ασυνεπής στις υποχρεώσεις της; Αγνοούν ότι ισχυροί κύκλοι του άγριου καπιταλισμού ενισχύουν τη μετανάστευση με στόχο τον αφανισμό της ιδιοπροσωπείας των λαών της Ευρώπης παρέχοντας οικονομική στήριξη σε σκοτεινές μη κυβερνητικές οργανώσεις απολύτως ελεγχόμενες; Ασφαλώς και δεν αγνοούν.

Οι ιδεολογικές παρωπίδες τους εμποδίζουν να δουν τον κίνδυνο που διατρέχουν τα έθνη από την εισβολή. Τους επιτρέπουν να δουν μόνο τη αύξηση του ρεύματος προς την Ακροδεξιά χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι αυτό οφείλεται στους φόβους των ανερματίστων πολιτών, οι οποίοι πέρασαν από την ασφάλεια της ευημερίας του παρελθόντος στην έντονη ανασφάλεια και ανησυχία για το μέλλον σε μια κοινωνία, στην οποία ορθώνονται αδιέξοδα. Και βλέπουμε στη Γαλλία την ανίερη συμμαχία των εκλεκτών των αδιστάκτων τραπεζικών με την Αριστερά, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η επικίνδυνα ανερχόμενη Ακροδεξιά! Πιστεύουν οι «προοδευτικοί» ότι η αύξηση εισερχομένων αποκλήρων, κατά συντριπτική πλειοψηφία μουσουλμάνων, θα τους διατηρήσει επί μακρόν στην εξουσία. Πιστεύουν ακόμη ότι οι μουσουλμάνοι θα παραμείνουν δια παντός υποχείριά τους.

Δεν αντιλαμβάνονται ούτε το μήνυμα των συνθημάτων κατά τις πορείες διαμαρτυρίας κατά της ισλαμοφοβίας (Θα επιβάλουμε τη σαρία). Αδιάφοροι περί τη θρησκευτική πίστη και εμπαθείς πολέμιοι της χριστιανικής πίστης αδυνατούν να αντιληφθούν τις συνέπειες της αφροσύνης τους για τις επερχόμενες γενιές. Και οι «εθναμύντορες» συγχέουν την χριστιανική πίστη του πλήρους σεβασμού της αξίας του ανθρωπίνου προσώπου και της ελευθερίας αυτού με ιδεολογίες βίας και καταστολής στο όνομα της επιβίωσης του έθνους! Αλλά το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι αληθινό (Σολωμός).
«Μακρυγιάννης»