Του Στέλιου Μήλιου:
Η Δημοτική Αρχή παρουσιάζει ως «καινοτομία» τη δημιουργία Γραφείου Απασχόλησης.
Τι είναι αυτό στην πραγματικότητα;
Προφανώς, δεν μιλάμε για μια νέα πολιτική, αλλά για μια παλιά νοοτροπία με καινούργιο περιτύλιγμα.
Το “Γραφείο Απασχόλησης” θυμίζει περισσότερο ιδιωτική υπηρεσία ή project marketing παρά δημοτική δομή κοινωνικής πολιτικής.
Με σύνθημα «Κλείσε το ραντεβού σου» και αισθητική εταιρικής καμπάνιας, ο Δήμος δανείζεται τη γλώσσα της αγοράς για να περιγράψει κοινωνικά προβλήματα.
Αντί να υπερασπίζεται τους πολίτες, μιμείται τις εταιρείες.
Η σύγχρονη διοικητική θεωρία το έχει περιγράψει ξεκάθαρα:
το φαινόμενο του managerialism στη δημόσια διοίκηση, δηλαδή, όταν οι θεσμοί υιοθετούν επιχειρηματικές πρακτικές
και ξεχνούν ότι υπάρχουν για το δημόσιο συμφέρον.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει εδώ.
Ο Δήμος υποκαθιστά την κοινωνική πολιτική με τεχνικές marketing,
μετατρέποντας την ανεργία από συλλογικό ζήτημα σε ατομική ευθύνη.
Ας το πούμε ξεκάθαρα, όλο αυτό εντάσσεται ξεκάθαρα στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο που εδώ και χρόνια επιχειρεί να μεταφέρει την κοινωνική ευθύνη από το κράτος στον πολίτη και να αντικαταστήσει τη λέξη “δικαίωμα” με τη λέξη “ευκαιρία”.
Αντί να σταθεί δίπλα στους ανθρώπους που βιώνουν την ανασφάλεια, τους αντιμετωπίζει σαν “πελάτες εξυπηρέτησης”.
Αντί να σχεδιάζει πολιτικές πρόληψης ανεργίας, παρουσιάζει “matching” υπηρεσίες σαν να πρόκειται για πλατφόρμα εύρεσης προσωπικού.
Πρόκειται για το λεγόμενο “activation paradigm”, μια ευρωπαϊκή τάση που εστιάζει στην “ενεργοποίηση των ανέργων”
αντί στην κοινωνική τους προστασία.
Το αποτέλεσμα;
Ανακύκλωση της ανασφάλειας. Νομιμοποίηση της επισφάλειας.
Αν συνεχίσουν έτσι, θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε για το τι σημαίνει δημόσια πολιτική και διοίκηση.
Κάποιοι, φυσικά, θα σπεύσουν να πουν πως «είναι μια καλή κίνηση».
Πως «επιτέλους κάτι γίνεται».
Αλλά ξέρετε τι;
Η ιστορία αυτού του τόπου είναι γεμάτη “καλές κινήσεις” που ξεκίνησαν με λόγια για το κοινό καλό και κατέληξαν να υπηρετούν λίγους.
Γιατί πίσω από κάθε “καλή κίνηση”,
αν δεν υπάρχει κοινωνική στόχευση, ισότητα, πρόσβαση και αξιοπρέπεια,
δεν μένει παρά μόνο η προσποίηση του ενδιαφέροντος.
Η ωραία εικόνα που βολεύει όλους όσους θέλουν να πιστέψουμε ότι η φτώχεια λύνεται με ραντεβού και όχι με πολιτική.
Το “Γραφείο Απασχόλησης” λειτουργεί σαν ένα φωτοβολταϊκό έργο δημοσιότητας:
