Μερόπη Βαχτσεβάνου για το KOZANILIFE.GR
Δύο νέοι, δύο κιθάρες και ένα τυχαίο μουσικό “κλικ” που εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό μουσικό project
Σε μια εποχή που η ροκ σκηνή μοιάζει να παλεύει για χώρο ανάμεσα σε εφήμερα μουσικά trends, ένα νέο συγκρότημα από τη Δυτική Μακεδονία ταράζει τα νερά με αυθεντικότητα, πάθος και αληθινό ταλέντο. Οι Double Red, με καταγωγή από την Κοζάνη και τη Σιάτιστα, ενώνουν τον ήχο της μπλουζ ροκ με τη δυναμική του μέταλ, δημιουργώντας κάτι τολμηρά ξεχωριστό. Δεν παίζουν για να ακουστούν. Παίζουν γιατί δεν μπορούν να μην το κάνουν.
Στα18 και 19 τους, έχουν ήδη γεμίσει μουσικές σκηνές και εκτός Δυτικής Μακεδονίας, ανεβαίνουν στα μουσικά stage των μαγαζιών γιατί γουστάρουν, είναι έτοιμοι να ηχογραφήσουν τον πρώτο τους δίσκο, και έχουν ένα κοινό που αρχίζει να δυναμώνει. Ο Κυριάκος Μπαντώλας και ο Στέργιος Δίκος μοιράζονται μια ιστορία φιλίας, αναζήτησης και δημιουργίας που αποτυπώνεται σε κάθε τους νότα.
Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε σε ένα από τα αγαπημένα τους στέκια, το ‘CrossRoads’ στην Κοζάνη, με αφορμή την πρώτη τους εμφάνιση στη σκηνή του Fiesta Voio 2025.
Ο Κυριάκος και ο Στέργιος μιλούν με ειλικρίνεια, πάθος και χιούμορ, για την πορεία τους, τις προκλήσεις της μουσικής βιομηχανίας, τις εμπνεύσεις και την ελπίδα να κρατήσουν ζωντανή μια μουσική που για πολλούς είναι τρόπος ζωής, την αλήθεια της σκηνής και το… απρόοπτο ενός γαβγίσματος στο μικρόφωνο!
Πως δημιουργήθηκε το συγκρότημα και πότε; Πως ξεκίνησε το μουσικό σας ταξίδι;
Δίκος Στέργιος: Εντελώς τυχαία ξεκίνησε. Βγάλαμε ένα single, είδαμε ότι ταιριάζουμε και μας αρέσει η φάση που περνάμε, όσα έχουμε γράψει και συνεχίζουμε…
Κυριάκος Μπαντώλας: Ξεκίνησε για πλάκα… Παίζαμε μαζί με άλλο συγκρότημα και κάποια στιγμή ο καθένας τη μουσική του έπαιζε με άλλο συγκρότημα. Ο Στέργιος Έπαιζε metal, εγώ έπαιζα bluze rock. Στο φεστιβάλ ‘ Sourdstock’ που γίνεται εδώ στην Κοζάνη, έρχεται ο Στέργιος και μου λέει έχω γράψει κάτι κομματάκια πάνω στο δικό σου το στυλ. Τα ακούω και λέω αυτό πρέπει να το κάνουμε project. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα μπαίνει και το πρώτο μέλος της μπάντας ο Στέφανος, που είναι ο drummer μας, ο οποίος έπαιζε με στη μπάντα ‘LooM’. Τον ακούμε και λέμε αυτός θα είναι ο drummer. Την ίδια στιγμή γυρνάει ο Στέργιος και μου λέει πως θα το πούμε αυτό. Εκείνη τη στιγμή οι προβολείς της σκηνής γίνονται κόκκινοι, διασταυρώνονται τα φώτα και του λέω man, διπλό κόκκινο. Double Red.
Πώς θα περιγράφατε τον ήχο σας σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ;
Δίκος Στέργιος: Είναι ένας συνδυασμός μέταλ με μπλουζ ροκ. Μιλάμε για δύο κόσμους εντελώς διαφορετικούς στη σύνθεση, με ίδια βάση, εντελώς διαφορετικά και στο γράψιμο και στο παίξιμο. Μας άρεσε η ιδέα αυτή καθώς έχουμε πολλά κοινά ακούσματα όπου διασταυρώνονται αυτά τα δύο στυλ.
Κυριάκος Μπαντώλας: Για να προσδιορίσουμε τους δύο κιθαρίστες, αν κάποια στιγμή ο Richie Kotzen και ο Ζακ Γουάιλν έκαναν project κάπως έτσι θα ακούγονταν.
Γράφετε δικά σας κομμάτια; Τι σας εμπνέει για να γράψετε μουσική; Συναισθήματα, γεγονότα, εμπειρίες, εικόνες;
Δίκος Στέργιος: Με το σχήμα μας το Dooble Red παίζουμε μόνο δικά μας κομμάτια. Η έμπνευση έρχεται από το πόσο γουστάρουμε στις πρόβες, στο παίξιμο, στο δέσιμο και στην χημεία που υπάρχει μεταξύ μας. Παίζουμε κάτι στις πρόβες και όταν τελειώνουμε μας αρέσει και κάπως έτσι αυτό γίνεται κομμάτι.
Κυριάκος Μπαντώλας: Από τα ακούσματά μας έρχεται η έμπνευση γιατί έχουμε και πολύ versal ακούσματα δηλαδή ακούω πιο πολύ stretching μουσική, ροκ, μπλουζ κλπ Γράφουμε με βάση αυτά. Κυρίως με το παιδί που παίζει μπάσο τον Μανώλη Καράμπελα επειδή είμαστε φίλοι και οι τρεις έρχεται και μας συμπληρώνει όλα αυτά που κάνουμε.
Αν και νέοι στον χώρο έχετε παίξει σε πολλές μουσικές σκηνές και stage μαγαζιά εστίασης της Κοζάνης, αλλά και εκτός της πόλης με αποκορύφωμα τη σκηνή του fiesta voio. Για πρώτη φορά βγήκατε μπροστά σε ένα τόσο μεγάλο κοινό για να μοιραστείτε το δικό σας ύφος, στυλ μουσικής κλπ.
Δίκος Στέργιος: Η πρόταση για το φετινό Fiesta Voio, ήρθε από τον δήμο Βοίου και από γνωστούς που μας πρότειναν στη διοργάνωση.
Κυριάκος Μπαντώλας: Η πρόσκληση αυτή ήρθε γιατί μας είχαν ακούσει με το άλλο συγκρότημά μας ‘Akoustik’, το οποίο μόλις είχαμε ξεκινήσει να το τρέχουμε.
Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας την εμπειρία σας από το fiesta voio; Τι κρατάτε από αυτή τη μουσική εμφάνιση;
Δίκος Στέργιος: Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία. Ήταν όλα οργανωμένα κάναμε ήχο και στήσιμο, μέσα σε ένα τέταρτο.
Κυριάκος Μπαντώλας: Κρατάω το πόσο εύκολα έγιναν όλα, δηλαδή έχουμε συνηθίσει λόγο το νεαρό της ηλικίας και το ότι ζούμε σε μια μικρή πόλη, τα πράγματα να γίνονται τελευταία στιγμή. Δηλαδή ο ηχολήπτης να μην είναι ηχολήπτης, να λείπουν πράγματα ή να κάνουμε εμείς τον ήχο. Εκεί ήταν όλα πολύ οργανωμένα.
Περιμένατε μια τέτοιου είδους εξέλιξη;
Δίκος Στέργιος: Ήρθε πολύ ξαφνικά και για πρώτη φορά, πρώτη εμφάνιση για ένα τέτοιο συγκρότημα είναι μεγάλη υπόθεση, σε ένα τέτοιο φεστιβάλ. Νομίζω ότι η αναγνώριση που μπορείς να πάρεις από ένα τέτοιο φεστιβάλ σε βοηθάει στα πρώτα βήματα. Ειδικά όταν δεν έχεις βγάλει πολύ υλικό. Σε μαθαίνει ο κόσμος.
Τι σας αρέσει περισσότερο μουσικές σκηνές και φεστιβάλ, ή music stage καταστημάτων εστίασης και γιατί;
Δίκος Στέργιος: Μαγαζιά. Γιατί είναι άλλη εμπειρία. Στο μαγαζί είσαι πιο κοντά με τον κόσμο. Είναι καλύτερη η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση που αναπτύσσεται με τον κοινό.
Κυριάκος Μπαντώλας: Ναι συμφωνώ επειδή το συναντήσαμε και με τα άλλα μας σχήματα, υπάρχει μια άλλη αμεσότητα.
Ποια συναισθήματα σας γεννιούνται επι σκηνής;
Δίκος Στέργιος: Εμένα είναι σαν να παίζω στο δωμάτιό μου. Μου είναι δηλαδή πολύ γνώριμο όλο το αίσθημα.
Κυριάκος Μπαντώλας: Αδρεναλίνη. Υπάρχει και το άγχος σίγουρα, αλλά εκείνη τη στιγμή νομίζω ότι είναι οι δυνατοί παλμοί που ανεβάζω ever.
Πως βλέπετε τον καλλιτεχνικό κόσμο της Κοζάνης και γενικότερα της Δυτικής Μακεδονίας, καθώς έχετε βγει και εκτός πόλης, έχετε εμφανιστεί και σε μουσική σκηνή της Θεσσαλονίκης.
Κυριάκος Μπαντώλας: Το θέμα δεν είναι μόνο στην Κοζάνη είναι γενικότερο. Η Κοζάνη ανέκαθεν γεννούσε μουσικούς. Έχουν βγει πολύ καλοί μουσικοί που έχουν παίζει σε μεγάλες σημαντικές σκηνές όπως είναι ο Σάκης Ντοβόλης ή ο Άγης Τζουκόπουλος, ειδικά ο Άγης που είναι πιο κοντά στην ηλικία μας, παίζει με τρομερές μπάντες, απλά στην Κοζάνη δεν το ξέρει κανένας. Το πρόβλημα στην Κοζάνη δεν είναι αν υπάρχουν μουσικοί που παίζουν, το θέμα είναι η στήριξη του κόσμου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι σκηνές να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν. Το θέμα δεν είναι μόνο εδώ είναι και στη Θεσσαλονίκη όταν βγαίνουμε. Υπάρχει μαγαζί στο οποίο μπορούμε να πάμε να παίξουμε, αλλά και πάλι είναι κάτω αυτή η μουσική για τα δεδομένα της πόλης.
Δίκος Στέργιος: Ναι συμφωνώ με όσα είπε ο Κυριάκος πως σε αυτό του είδους τη μουσική δεν υπάρχει η στήριξη του κοινού. Δεν έχει να κάνει μόνο με το εάν είσαι νέος, έχει να κάνει και με τα ακούσματα που έχει ο κόσμος.
Κυριάκος Μπαντώλας: Η ηλικία δεν είναι καν πρόβλημα. Στο CrossRoads που έπαιξα για πρώτη φορά ήμουν 14 ετών. Είχα το κονέ του καθηγητή μου του Σάκη Ντοβόλη και πάλι άμα θέλεις να το κάνεις, θα γίνει. Το θέμα είναι πως θα ανταποκριθεί ο κόσμος σε αυτό.
Τι δυσκολίες συναντάτε;
Κυριάκος Μπαντώλας: Είναι πολλά τα προβλήματα πλέον ειδικά στην εποχή που ζούμε πρώτον υποστηρίζουμε ένα στυλ το οποίο έχει χαθεί. Είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι . Δεν είναι ράμντομ το να βγαίνει κάποιος έτσι ντυμένος κλπ και το μόνιμο άγχος που υπάρχει επειδή εμείς δεν το βλέπουμε μόνο σαν χόμπι γιατί θέλουμε να το ακολουθήσουμε με τις σπουδές μας αλλά και επαγγελματικά. Ακόμη και στην εκπαίδευση πλέον έχει περιοριστεί η αγορά εργασίας για τους μουσικούς. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα για να ασχοληθεί με τη μουσική.
Ναι αλλά η μουσική είναι το ‘οξυγόνο’ όπως το αποκαλούν οι περισσότεροι άνθρωποι είτε όσοι ασχολούνται ερασιτεχνικά και επαγγελματικά αλλά και οι ακροατές που ακούν και σιγοτραγουδούν τα αγαπημένα τους κομμάτια, το οποίο σου δημιουργεί αναμνήσεις…
Κυριάκος Μπαντώλας: Η δική μου οπτική στο πρόβλημα με την ανταπόκριση στη μουσική που έχει χαθεί είναι το οικονομικό της υπόθεσης. Γιατί όταν ζεις σε μία χώρα όπου ο άλλος σκέφτεται αν θα πάρει ένα ψωμί από τον φούρνο, δεν του είναι εύκολο να βγει και να δώσει ένα μικρό ποσό για να ακούσει μια μπάντα να πιει ένα ποτό – μια μπίρα για να διασκεδάσει.
Πώς δουλεύετε μεταξύ σας; Ποιος έχει τον ρόλο του… «ηγέτη» και ποιος του… «ήρεμου πνεύματος»;
Κυριάκος Μπαντώλας: Ο Στέργιος είναι ο πιο χαλαρός της παρέας, οι άλλοι δύο του συγκροτήματος κρατάνε μια ουδέτερη στάση γιατί παίζουν αυτά που γράφουμε εγώ και ο Στέργιος. Εγώ είμαι αυτός που εκνευρίζομαι πιο πολύ.
Δίκος Στέργιος: Ο Κυριάκος είναι τελειομανής. Αλλά μετά την ένταση γιατί είναι κάτι που γεννιέται εκείνη την στιγμή, στο υπόλοιπο της ημέρας είναι σαν να μην έγινε ποτέ. Δεν θα το αφήσουμε να μας επηρεάσει και να το κρατήσουμε θυμό ο ένας στον άλλο. Η μέρα θα συνεχίσει και θα περάσει από μόνο του.
Υπάρχουν μαγαζιά που σας στηρίζουν; Σας έδωσαν το πράσινο φως από την αρχή;
Δίκος Στέργιος -Κυριάκος Μπαντώλας : Ναι το Folk στη Σιάτιστα όπου εμφανιζόμαστε 4-5 φορές τον χρόνο, είναι πολύ υποστηρικτική η ιδιοκτήτρια η Μαρία Καρακουλάκη, το Cross Roads με τον Άγγελο Μουτίδη εδώ στην Κοζάνη που μας στηρίζει.
Κυριάκος Μπαντώλας: Και ο Αργύρης από το Chorus στο οποίο έχω παίξει με το δικό μου γκρουπ τους ‘Cross the line band’ και το 101 Rock Blues Bar στον Κρόκο Κοζάνης στον Γιώργο τον Μπίρο, όπου ήταν και το πρώτο μου live, όταν ήμουν 14 ετών. Όπως καταλαβαίνουμε είναι σπάνιο σε τέτοια ηλικία να εμπιστευτούν εύκολα άτομα να παίξουν στο μαγαζί τους. Και παρακαλώ τον κόσμο να τα στηρίζει αυτά τα μαγαζιά γιατί χανόμαστε.
Ποιο είναι το πιο αστείο ή απρόοπτο περιστατικό που σας έχει τύχει σε live;
Κυριάκος Μπαντώλας: Έχουμε πολλά…Αλλά τα καλύτερα ήταν, το πρώτο με το άλλο μας σχήμα είναι Χριστούγεννα, παίζουμε στο String bar στη Σιάτιστα. Ξυπνάω το πρωί και έχω πύον στις αμυγδαλές, αλλά δεν ακυρώνω το live, σαν ώριμος άνθρωπος (γέλια) ,το οποίο κράτησε πέντε ώρες. Έχω πάρει αρκετή αντιβίωση κατα τη διάρκεια και σε κάποια φάση ο σερβιτόρος περνάει με το δίσκο από μπροστά μου και σκοντάφτει πάνω μου και πέφτει ένα μπουκάλι μπίρας περνάει μπροστά από το κεφάλι μου και σκάει κάτω και αρχίζει να χοροπηδάει (γέλια…)Καλά έχουν γίνει και άλλα…
Δίκος Στέργιος: Στο ίδιο live έχουμε σπάσει πέντε χορδές, το live τελείωσε με τέσσερις χορδές εγώ πέντε ο Κυριάκος και σκέψου ότι ήταν καινούργιες….
Κυριάκος Μπαντώλας: Το καλύτερο ένας άνθρωπος που γάβγιζε στο μικρόφωνο.
Δίκος Στέργιος: Εκείνη την ώρα που παίζαμε ένα instrumental για λίγο παύση στη φωνή, κάνει το σόλο του και έρχεται ένας τυπάς παίρνει το μικρόφωνο του Κυριάκου και λέει ότι κάνω εγώ με τη φωνή μου θα το φτιάξει με την κιθάρα και αρχίζει να γαβγίζει στο μικρόφωνο και ο Κυριάκος το έκανε (γέλια).
Πώς συνδυάζετε τη μουσική με άλλες υποχρεώσεις (σπουδές, δουλειά κ.λπ.);
Δίκος Στέργιος: Εύκολα γιατί σπουδάζω μουσική στο ΠΑΜΑΚ Θεσσαλονίκης και όλο αυτό είναι τέλειο. Ασχολούμαι κάθε μέρα με αυτό που μου αρέσει.
Κυριάκος Μπαντώλας: Όλα συνδυάζονται με τη μουσική. Πέρασα φέτος στο Μουσικών Σπουδών στην Άρτα. Παράλληλα δουλεύω, πέρα από την ασχολία μου με τη μουσική. Όλα τα προσαρμόζεις δεν είναι κάτι τόσο δύσκολο. Εγώ με το παιδί που δουλεύουμε μαζί μέσα σε κουζίνα είναι και αυτός μουσικός οπότε μέσα στον χώρο εγώ λάντζα εκείνος μάγειρας υπάρχει ηχείο που ακούμε τη μουσική που μας αρέσει.
Υπήρξαν άτομα που πίστεψαν σε εσάς και σας στήριξαν από την αρχή;
Δίκος Στέργιος: Ναι βεβαίως. Ο πατέρας μου επειδή πολλά χρόνια άκουγε αυτού του είδους τη μουσική, ήταν παρόν σε κάθε live. Μου ζητούσε να του στέλνω τα κομμάτια, ενδιαφερόταν ποιος θα μας κάνει τον ήχο, τι κομμάτια θα παίξουμε, τι καινούργιο μπαίνει στο σετ.
Κυριάκος Μπαντώλας: Οι γονείς μου ήταν πολύ υποστηρικτικοί με τη μουσική και χαρούμενοι με την επιλογή μου. Και ο πατέρας μου ήταν και το πρώτο μου ερέθισμα, γιατί είναι μουσικός. Στη συνέχεια ο δάσκαλός μου, ο Σάκης ο Ντοβόλης, που με στήριξε πιο πολύ από όλους.
Έχετε σκεφτεί ποτέ να τα παρατήσετε βλέποντας την κατάσταση που περιγράψατε και πιο επάνω;
Δίκος Στέργιος: Όχι ποτέ.
Κυριάκος Μπαντώλας: Όχι, αλλά δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξος, όμως ειδικά στη γενιά μας υπάρχει ένα ρεύμα, αυτό της τραπ κουλτούρας, το οποίο θεωρώ ότι θα προξενήσει κάθε μέρα και περισσότερα προβλήματα.
Μιας που το αναφέρεις και ήταν η επόμενη μου ερώτηση. Ποια είναι η άποψη σας για την τραπ μουσική;
Κυριάκος Μπαντώλας: Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι έχει αρχίσει να αλλοιώνει επικίνδυνα και τον χαρακτήρα της γενιάς μας. Συμβαίνουν πολλά πράγματα τα οποία βλέπουμε έξω και δεν είναι καθόλου θετικά. Έχει ξεφύγει αρκετά η κατάσταση.
Δίκος Στέργιος: Γενικά αυτός ο τρόπος σκέψης και η κουλτούρα τους γενικά προφανώς και επηρεάζει αρνητικά τους νέους.
Κυριάκος Μπαντώλας: Όταν είσαι μικρός και μικρότερος από εμάς γιατί για εμάς είναι το όριο είναι το τέλος από όλη αυτήν την κατάσταση. Στους μικρότερους από εμάς, στην εφηβεία σου γεννιούνται πρότυπα, να έχεις κάποιον να αντιγράφεις. Εμείς ήμασταν τυχεροί και τα πρότυπά μας μιλούσαν για άλλα πράγματα. Δηλαδή εγώ στα 13 μπορούσα να ξεχωρίσω το χαζό χιούμορ και κάποια πράγματα τα οποία συνέβαιναν στον κόσμο και δεν πρέπει να συμβαίνουν. Λόγο της μουσικής καταλάβαινα άλλα πράγματα. Με την τραπ όταν το πρότυπό σου είναι να δείρεις και να μαχαιρώσεις κόσμο κ.ά δεν νομίζω να οδηγήσει κάπως καλά όλο αυτό. Και νομίζω ότι περνάει κιόλας.
Ακούτε άλλα είδη μουσικής εκτός από αυτά που σας αρέσουν;
Δίκος Στέργιος: Ηπειρώτικα.
Κυριάκος Μπαντώλας: Ρεμπέτικα και Ηπειρώτικα.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας τραγουδιστές – συγκροτήματα;
Δίκος Στέργιος: Παίρνω πολύ επιρροή από μέταλ, μετάλικα, Megadeth, Black Label Society,αλλά και από το πιο ροκ Soundgarden, Crhriskoren ή τον Ρόρυ Γκάλαχερ και όλα αυτά τα ονόματα που είπαμε έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης που υπάρχουμε σαν Double Red.
Κυριάκος Μπαντώλας: Έχω μια αγία τριάδα, έτσι του ονομάζω, είναι οι αγαπημένοι μου κιθαρίστες είναι ο Στίβι Ρέι Βον, ο Richie Kotzen και ο Σάκης Ντοβόλης.
Αν μπορούσατε να συνεργαστείτε με έναν καλλιτέχνη (Έλληνα ή ξένο), ποιος θα ήταν και γιατί;
Δίκος Στέργιος- Κυριάκος Μπαντώλας: Θα θέλαμε τον Ζαπγουελ και τον Richie Kotzen,γιατί είμαστε τα ομοιώματά τους.
Πώς φαντάζεστε τους εαυτούς σας σε 5 χρόνια;
Δίκος Στέργιος: Δύο τρεις δίσκους έξω και να περνάμε τόσο ωραία όπως τώρα.
Κυριάκος Μπαντώλας: Ελπίζουμε ζωντανούς (χαχααχα) και να παίζουμε ακόμη μαζί.
Το πρώτο single κομμάτι των Double Red
Ετοιμάζετε κάτι αυτό το διάστημα;
Δίκος Στέργιος: Ναι έχουμε γράψει έναν δίσκο, όπου μέσα στον Αύγουστο θα ηχογραφηθεί στη Θεσσαλονίκη. Σαν πρώτος δίσκος θα το γράψουμε στο σπίτι μου, με δικό μας εξοπλισμό και η δουλειά είναι 50-50, μισά κομμάτια δικά μου, μισά του Κυριάκου. Μέσα ο δίσκος θα περιλαμβάνει πολύ καθαριστικό και συνθετικό υλικό. Όλα τα κομμάτια μπορεί άνετα να τα ακούσει ο καθένας που γουστάρει ροκ. Επειδή από φθινόπωρο θα ‘σκάσει’ να είστε συντονισμένοι γιατί θέλουμε να ψάξουμε μέρη για να τον παρουσιάσουμε.
Κυριάκος Μπαντώλας: Ο δίσκος θα περιλαμβάνει 12 κομμάτια. Όλα θα είναι με φωνή δεν θα υπάρχει instrumental όπως ήταν το πρώτο μας single. Τα κομμάτια μεταξύ τους δεν έχουν καμία σχέση παρόλο που είναι ροκ έχουν εντελώς διαφορετικό στυλ. Αυτός ο δίσκος θα είναι η χαρά του κιθαρίστα, γιατί υπογράφουν τη μουσική δύο κιθαρίστες.
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε μήνυμα στον κόσμο;
Δίκος Στέργιος: Να είστε λίγο πιο επιλεκτικοί με τη μουσική. Ακούστε ότι θέλετε αλλά να καταλαβαίνεται τι είναι αυτό που ακούτε.
Κυριάκος Μπαντώλας: Ακούστε ροκ γιατί χανόμαστε, νομίζω είναι ο μόνος τρόπος να σωθούν οι καταστάσεις ειδικά σε αυτή τη φάση που βρίσκεται ο κόσμος αυτή τη στιγμή.
