Η μυρτιά είναι ένας αειθαλής θάμνος, που φύεται στις όχθες υγροτόπων ή σε υγρό έδαφος.
Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος Μύρτος (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτίδων (Myrtaceae). Το γένος Μύρτος περιλαμβάνει γύρω στα 75 είδη, τα οποία ευδοκιμούν σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.
Στην Ελλάδα απαντάται η Μύρτος η κοινή (Myrtus communis), αυτοφυής ή διακοσμητική.
Καλλιεργείται στην ύπαιθρο, σε γλάστρες αλλά και σε θερμοκήπια. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στην παρασκευή καλλυντικών και στη φαρμακευτική.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η μυρτιά δεν ήταν απλώς ένα φαρμακευτικό φυτό, αλλά είχε και συμβολικό χροιά, αντιπροσωπεύοντας την αγνότητα, την ομορφιά και την αγάπη.
Στην αρχαιότητα, το φυτό συνδέθηκε με τη θεά Αφροδίτη , επειδή ο θρύλος έλεγε ότι κρυβόταν πίσω από έναν θάμνο μυρτιάς, όταν αναδυόταν από τα κύματα.
Η μυρτιά δοξαζόταν στις σημιτικές θρησκείες και ήταν το ιερό φυτό της Πάφιου Αφροδίτης, η οποία όταν βγήκε γυμνή από τη θάλασσα κρύφτηκε πίσω από μια μυρτιά.
Η μυρτιά ήταν το σύμβολο της ομορφιάς και της νεότητας.
Η μυρτιά ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, όταν χρησιμοποιούταν ως καλλωπιστικό φυτό στους ναούς.
Η μυρτιά σχετίζεται επίσης με τον γάμο.
Ένας άλλος μύθος περιγράφει τη Φαίδρα να τρύπα τα φύλλα της μυρτιάς, είτε από στενοχώρια είτε για να εκδικηθεί την Αφροδίτη, επειδή δεν την ερωτεύθηκε ο Ιππόλυτος.
Αυτός ο μύθος προσπαθεί να εξηγήσει, γιατί τα φύλλα της μυρτιάς μοιάζουν τρυπημένα όταν φαίνονται στον Ήλιο.
Αυτά τα διαφανή στίγματα στην πραγματικότητα είναι αδένες με αιθέριο έλαιο. Λόγω αυτού του γεγονότος, οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα έκαναν μπάνιο σε νερό στο οποίο είχαν μουλιάσει φύλλα και μούρα μυρτιάς, για να διατηρήσουν τη νεότητά τους, και ο Ιπποκράτης συνιστούσε αυτό το νερό για την προσωπική γυναικεία υγιεινή.
Οι λαϊκοί γιατροί χρησιμοποιούσαν μια στυπτική λοσιόν, φτιαγμένη από τα φύλλα για δερματικές παθήσεις, καθώς και ένα κρασί εμπλουτισμένο με το χυμό των μαύρων μούρων για να ανακουφίσουν τους πόνους στο στομάχι.
Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ
Ο Ιπποκράτης, χρησιμοποιούσε το Myrtus communis (κοινή μυρτιά) και το έλαιον του για διάφορους ιατρικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της γυναικείας υγιεινής και της διευκόλυνσης του τοκετού.
Επιπλέον, η σύνδεση της μυρτιάς με την ομορφιά και την αγνότητα και τη θεά Αφροδίτη, οδήγησε στη χρήση της σε τελετουργίες περιποίησης του δέρματος. Λεπτομερής ματιά στη χρήση της μυρτιάς από τον Ιπποκράτη:
*Γυναικεία Υγιεινή:
Ο Ιπποκράτης πρότεινε τη χρήση μυρτιάς για τον καθαρισμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων και της πρωκτικής περιοχής.
*Τοκετός:
Ο χυμός από τα βρασμένα φύλλα μυρτιάς θεωρούνταν ότι βοηθούσε στη διαδικασία του τοκετού.
* Περιποίηση Δέρματος:
Η σύνδεση μεταξύ μυρτιάς και Αφροδίτης, της θεάς της ομορφιάς, οδήγησε στη χρήση της στην περιποίηση του δέρματος, με τις γυναίκες να μουλιάζουν φύλλα και μούρα μυρτιάς για να διατηρήσουν τη νεανική τους εμφάνιση.
*Παραδοσιακή Ιατρική:
Πέρα από τον Ιπποκράτη, η μυρτιά και το έλαιό της συνέχισαν να χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική για διάφορες παθήσεις, όπως δερματικές παθήσεις, προβλήματα στομάχου και ως στυπτική λοσιόν.
ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΙΘΕΡΙΟΥ ΕΛΑΙΟΥ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΑΣ
Τα μέρη του φυτού μυρτιάς συμπεριλαμβανομένων των φύλλων, των καρπών και των λουλουδιών, περιέχουν μια ποικιλία βιοδραστικών ενώσεων με πιθανά οφέλη για την υγεία. Αυτά περιλαμβάνουν αιθέρια έλαια, φαινολικά, φλαβονοειδή και ανθοκυανίνες.
Η συγκεκριμένη χημική σύνθεση ποικίλλει ανάλογα με το μέρος του φυτού και το στάδιο ανάπτυξής του.
—Φύλλα:
*Αιθέρια έλαια: Ο οξικός μυρτενυλεστέρας, ο οξικός λιναλυλεστέρας, η 1,8-κινεόλη, η α-τερπινεόλη, η α-πινένη, το λιμονένιο και η λιναλοόλη είναι κύρια συστατικά του αιθέριου ελαίου των φύλλων μυρτιάς.
*Φαινολικά και φλαβονοειδή: Η κερσετίνη, η κατεχίνη και η μυρικετίνη βρίσκονται στα φύλλα.
–Καρποί:
*Φαινολικές ενώσεις και ανθοκυανίνες: Αυτές υπάρχουν στους καρπούς. *Λιπαρά οξέα: Μεθυλεστέρας λινολεϊκού οξέος, μεθυλεστέρας ελαϊκού οξέος, οκτάνιο, 3,5-διμεθυλεστέρας, δωδεκάνιο, μεθυλεστέρας παλμιτικού οξέος, τετραδεκάνιο και μεθυλεστέρας στεατικού οξέος βρίσκονται στους καρπούς μυρτιάς.
—Άνθη:
Αιθέρια έλαια: Όπως και τα φύλλα, τα άνθη περιέχουν επίσης αιθέρια έλαια όπως 1,8-κινεόλη, α-πινένιο και λιμονένιο. –
— Άλλα αξιοσημείωτα συστατικά:
* Ταννίνες: Η μυρτιά περιέχει επίσης τανίνες, οι οποίες είναι γνωστές για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες.
* Μέταλλα: Στοιχεία όπως ο φώσφορος, το νάτριο, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος έχουν βρεθεί στη μυρτιά.
* Σάκχαρα και φυτικές ίνες: Τα φυτά μυρτιάς, γενικά, περιέχουν σάκχαρα και φυτικές ίνες.
—Διακυμάνσεις στη σύνθεση:
Η συγκέντρωση των χημικών ενώσεων ποικίλλει ανάλογα με το μέρος του φυτού, το στάδιο ανάπτυξης και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Για παράδειγμα, η απόδοση αιθέριων ελαίων από τους καρπούς της μυρτιάς ,μπορεί να είναι υψηλότερη στους άγουρους καρπούς, σε σύγκριση με τους ώριμους καρπούς.
Η σύνθεση των αιθέριων ελαίων ποικίλλει επίσης μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών και περιοχών.
ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Η μυρτιά έχει χρησιμοποιηθεί, παραδοσιακά, για μια ποικιλία ιατρικών σκοπών, λόγω των φερόμενων ως αντιβακτηριακών, αντισηπτικών, στυπτικών και αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της.
Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία παθήσεων όπως η ακμή, οι άφθες, η διάρροια και οι δερματικές παθήσεις, καθώς και αναπνευστικά προβλήματα και οι ουρολοιμώξεις.
Ενώ, ορισμένες από αυτές τις χρήσεις υποστηρίζονται από την παραδοσιακή γνώση, τα επιστημονικά στοιχεία για πολλές από αυτές είναι ακόμη περιορισμένα.
Στη μυρτιά, τα φύλλα, τα άνθη ,οι καρποί και το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιούνται κυρίως για ιατρικούς σκοπούς.
-Τα φύλλα
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για αρωματισμό, ως στυπτικά, αντισηπτικά και για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας και των αναπνευστικών προβλημάτων. Χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική για διάφορες παθήσεις όπως βήχας, γαστρεντερικές διαταραχές και δερματικές παθήσεις.
Χρησιμοποιούνται επίσης ως αρωματικός παράγοντας, στυπτικό και αντισηπτικό.
-Άνθη
Τα άνθη της μυρτιάς χρησιμοποιούνται, παραδοσιακά, σε μορφή πάστας για κοψίματα και πληγές. Αφεψηματα και Εγχύματα: Τα φύλλα και οι καρποί της μυρτιάς χρησιμοποιούνται, συχνά, σε αφεψήματα και εγχύματα για διάφορες παθήσεις, όπως πόνους στο στομάχι, υπογλυκαιμία, βήχα και ως επουλωτικό τραυμάτων.
-Καρποί
Οι καρποί είναι γνωστοί για τις στυπτικές, αναλγητικές και αντισηπτικές τους ιδιότητες, καθώς και για στομαχικές διαταραχές, αλλά και για τις διουρητικές και αντιδιαβητικές τους ιδιότητες.
-Αιθέριο έλαιο .
Το αιθέριο έλαιο μυρτιάς, που εξάγεται από φύλλα και κλαδιά, είναι γνωστό για τις αντιφλεγμονώδεις και αντισπασμωδικές του επιδράσεις., δυνητικά ευεργετικές για την αρθρίτιδα και τον μυϊκό πόνο.
ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ
Η μυρτιά έχει πιθανές παρενέργειες, ειδικά, όταν λαμβάνεται εσωτερικά ή χρησιμοποιείται ως αιθέριο έλαιο.
Αν και η μυρτιά χρησιμοποιείται συχνά στη λαϊκή ιατρική και τα καλλυντικά, είναι σημαντικό να γνωρίζετε τους πιθανούς κινδύνους.
Ακολουθούν μερικές από τις πιθανές παρενέργειες:
* Ναυτία, έμετος, διάρροια: Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, η μυρτιά μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές.
*Αλλεργικές αντιδράσεις:
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να είναι αλλεργικοί στη μυρτιά, ειδικά μέσω επαφής με το δέρμα ή εισπνοής.
*Αναπνευστικά προβλήματα:
Το αιθέριο έλαιο μυρτιάς, ειδικά όταν λαμβάνεται εσωτερικά ή σε υψηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να προκαλέσει κρίσεις άσθματος και αναπνευστικά προβλήματα.
*Μείωση της αρτηριακής πίεσης:
Η μυρτιά μπορεί να επηρεάσει την αρτηριακή πίεση, επομένως πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή από άτομα με χαμηλή αρτηριακή πίεση.
*Αλληλεπίδραση με φάρμακα:
Η μυρτιά μπορεί να αλληλεπιδράσει με ορισμένα φάρμακα, γι’ αυτό συμβουλευτείτε τον γιατρό σας πριν από τη χρήση.
* Επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη και τον θηλασμό:
Οι έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες πρέπει να χρησιμοποιούν μυρτιά με εξαιρετική προσοχή και μόνο μετά από συμβουλή γιατρού.
*Τοξικότητα: Το αιθέριο έλαιο μυρτιάς θεωρείται ελαφρώς τοξικό, ειδικά όταν λαμβάνεται εσωτερικά σε μεγάλες ποσότητες
ΠΡΟΣΟΧΗ
Η χρήση των βοτάνων για ιατροφαρμακευτικούς σκοπούς ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ. Η παρούσα δημοσίευση έχει ενημερωτικό χαρακτήρα.
