Απάντηση σε δειλό και άνανδρο ανώνυμο συκοφάντη – Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Συνήθης κακολόγος και εμπαθής επικριτής των άρθρων μου ξεπέρασε κάθε προηγούμενη αθλιότητα και πρόσθεσε στο άρθρο μου για τον μεγάλο εθνεγέρτη Ρήγα Βελεστινλή το ακόλουθο σχόλιο:

Ο Δ. Οικονόμου που τον πρόδωσε, ήταν πράκτορας του πατριαρχείου. Εντολές εκτελούσε. Για να σώσει χιλιάδες ζωές αθώων ανθρώπων. Και μαζί με αυτές και τα προνόμια που απολάμβανε το ιερατείο. Τα συνεταιράκια των οθωμανών, σε βάρος των κορόιδων. Διαχρονικά.

Χωρίς να παραπέμπει σε κάποια ιστορική πηγή, εκσφενδονίζει «λάσπη» κατά του Πατριαρχείου και γενικά του κλήρου από την άφθονη, που στο παρελθόν «αξιοποιήθηκε» ώστε ο λαός μας με τις ψευδολογίες να απομακρυνθεί από την Εκκλησία και την πατροπαράδοτη πίστη. Ο δειλός και άνανδρος ανώνυμος συκοφάντης του κλήρου ανήκει ίσως στα λείψανα της αντιεκκλησιαστικής οπισθοφυλακής, καθώς η ιδεολογική πολεμική κατά της Εκκλησίας έχει κατά πολύ ξεθωριάσει με την επικράτηση του πρακτικού υλισμού και την κατάρρευση των ιδεολογιών. Ίσως όμως να αισθάνεται την ικανοποίηση ότι αυτός παραμένει μαχητής στις επάλξεις! Ίσως να τον εμπνέει η ρήση του Γκαίμπελς: «Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, στο τέλος κάτι μένει»!

Ισχύει γι’ αυτόν η ρήση του Ιησού Χριστού: «Ο τα φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς αυτό».

Ασφαλώς και δεν αναμένω απάντηση. Έγραψα για τους αναγνώστες του ιστοχώρου.

Απόστολος Παπαδημητρίου