Μια μαχαιριά στο χέρι της δημοκρατίας – Άρθρο της Γκουτζιαμάνη Γιάννας

« Ο φασισμός δεν είναι το αντίθετο της δημοκρατίας, αλλά η εξέλιξή της σε περιόδους κρίσης». Μπ. Μπρεχτ.

Εν καιρώ δημοκρατίας λοιπόν ο φασισμός ανθεί και δολοφονεί και σπέρνει το φόβο. Η Λερναία Ύδρα άπλωσε τα πλοκάμια της στον κόσμον όλο και πιο κοντά μας στην Ευρώπη και από εκεί ήρθε μια αποστολή και στην Ελλάδα. Εισέβαλε σε μιαν ανοχύρωτη χώρα, όπου ο επιτελάρχης είναι απών ( προφανώς απολαμβάνει τις διακοπές του) και οι ανευθυνουπεύθυνοι κυβερνητικοί παράγοντες, που ποτέ δεν ξέρουν τίποτα, κάθονται χαλαροί στο παρατηρητήριο, από όπου ίσως και  να θαυμάζουν την εγκληματική οργάνωση για τη στρατιωτική πειθαρχία και την ακρίβεια των κινήσεων.

Από κάτω η κοινωνία υποταγμένη στο φόβο και καθημαγμένη, σοκάρεται από την ξαφνική επέλαση και την εμπόλεμη κατάσταση, που εκτυλίσσεται μπροστά της. Ανατριχιάζει από την ψυχρή επαγγελματική χαρακιά στο χέρι του νέου, που πήγε ανυποψίαστος να χαρεί την αγαπημένη του ομάδα στο γήπεδο. Οργισμένες φωνές σκίζουν την ατμόσφαιρα μετά το έγκλημα και τις αποκαλύψεις: Τα ήξεραν όλα και δεν έκαναν τίποτα.

Το γήπεδο, αυτός είναι ο χώρος, τον οποίο προσφέρουν οι ολιγάρχες της κάθε χώρας και της Ευρώπης ως πεδίο δράσης στις ορδές των οπαδών του ποδοσφαίρου, για να κάνουν εκείνοι τα δικά τους παιχνίδια.

Γύρω από την ομάδα διαμορφώνεται το «Εμείς και οι άλλοι», οι εχθροί, ο κόσμος και η ταυτότητα μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.  Αυτός ο συλλογικός ναρκισσισμός καλλιεργεί μεθοδικά την πεποίθηση ότι μόνο η εχθρική εκδίκηση είναι η επιθυμητή και ικανοποιητική απάντηση στους « άλλους». Από εδώ ξεκινάει ο «χουλιγκανισμός» αλλά και ο φασισμός.

Η δημοκρατία ανοχύρωτη δέχεται τα τυφλά χτυπήματα. Οι ολιγάρχες διαχειρίζονται πακτωλό χρημάτων. Μέσα από δαιδαλώδεις διαδρομές τα μοιράζουν σε πολιτικούς, μη κυβερνητικές οργανώσεις και παράγοντες πάσης φύσεως και εκμαυλίζουν συνειδήσεις. Εκείνοι γίνονται αδίστακτοι στην παρανομία, τα γνωστά σκάνδαλα, τα οποία υποτίθεται ότι τιμωρούνται.

Το θέμα είναι το κενό πολιτικής έκφρασης και συμμετοχής, που υπάρχει ανάμεσα στους πολίτες και στους κυβερνώντες, στην εξουσία. Αυτός είναι ο χώρος στον οποίο δρουν ανεξέλεγκτα οι ισχυροί του χρήματος, που διαβρώνουν συνειδήσεις και πολιτικούς.

Εκείνοι κάνουν χαρακίρι στο χέρι της δημοκρατίας. Εμείς θα τους αφήσουμε να της το κόψουν;

Γκουτζιαμάνη Γιάννα