Κύριε Παπαδημητρίου ευχαριστώ για την απάντησή σας. Δε νομίζω να επικοινωνήσω όμως μαζί σας σε ιδιωτικό επίπεδο, γιατί για να πω την αλήθεια σας φοβάμαι λίγο! Στο άρθρο σας δίνεται τον εκκλησιαστικό ορισμό της δικαιοσύνης. Σημαίνει λέτε ευσπλαχνία. Όταν όμως απαντάτε σε μένα λέτε ότι ο Θεός είναι αγάπη, αλλά είναι και δικαιοσύνη. Δεν ξέρω τι να πιστέψω!

Μυρίζει οικουμενισμό!

Μάλλον βρωμίζει οικουμενισμό !!

Αφου δεν εισαι θεολογος οπως αναφερεις,γιατι καταπιανεσαι με θεματα των οποιων δεν γνωριζεις την ουσια;.Ο θεολογικος λογος ειναι πυρ αναλισκον!Ειναι καρβουνα που καινε!Τα πιανεις αναμμενα και σε καινε,τα πιανεις εσβησμενα σε μαυριζουν τα χερια! Η θεολογια ειναι χωρος οπου πνει πνευμα αληθειας και αγαπης!Εσεις οι ευσεβιστες ,οι πουριτανοι,οι φαρισαιστες σμυκρυνατε την θεολογια και την ταυτισατε με οργανωση παρεκκλησιαστικη!Χωριζετε τους ανθρωπους σε πιστους και απιστους!Βλεπετε παντου σταυρωτες του Χριστου! Ειστε οι “καθως πρεπει ανθρωποι” Κραδενετε την Καινη Διαθηκη ως Δαμοκλεια σπαθη και μιλατε συνεχεια για τον διαβολο,τον μαμωνα,την κολαση.Μιλατε εσεις εξ ονοματος των θεολογων και υποτιματε και τους θεολογους! Ο καθενας μπορει να εκφερει την αποψι του,ζουμε σε ελευθερες εποχες.Αυτος ομως που εκφερει δημοσια τον λογο του,θα υποστει και την βασανον της κριτικης!Ποσο αληθινος υπηρξε ο Τσαρουχης!στην Ελλαδα εισαι ο,τι δηλωσεις!Ποσο δικαιο ειχε ο Μακαριστος Επισκοπος Διονυσιος,ο οποιος εξαπελυε μυδρους κατα των παρεκκλησιαστικων οργανωσεων
Ενας θεολογος.Ακος ψυχης ονομασθηκε η μεγαλυτερη βιβλιοθηκη στις Μηλιες του Βολου,επι τουρκοκρατιας,θα ανηγετο σε πανεπιστημιο,αλλα δεν το επετρεψαν οι οθωμανικες αρχες.Ονομασε ετσι την βιβλιοθηκη Ο Ανθιμος Γαζης ενας κληρικος διαφωτιστης και επαναστατης!!

Αγαπητέ αδελφέ «Σάπιο μήλο», Χριστός ανέστη.
Το κόσμιο της κριτικής σου με οδηγεί στο να απαντήσω στα σχόλιά σου.
Δράττομαι από τη φράση στο τέλος του κειμένου: «Κάπως έτσι πιστεύω πως ο Θεός της αγάπης, Ιησούς, υπάρχει στον κόσμο, αν υπάρχει». Διφορούμενη η φράση. Τι ακριβώς εννοείς; Αν υπάρχει πράγματι ο Ιησούς ή αν υπάρχει στον κόσμο, αν δηλαδή τον αποδέχονται πράγματι κάποιοι άνθρωποι; Αν αμφισβητείς την ύπαρξή του, είναι απορίας άξιο το ότι ταυτιζόσουν στο παρελθόν με τα γραφόμενα στα άρθρα μου. Αν αμφισβητείς την αποδοχή του από έστω μικρό μέρος των συνανθρώπων μας, ερεύνησε βαθύτερα και έλα σε επαφή με αγίους. Υπάρχουν και στις ημέρες μας.
Τα γραφόμενά σου μαρτυρούν μελέτη ορθόδοξης θεολογίας. Εκείνο που δεν είναι δυνατόν να διευκρινιστεί είναι, αν θεωρείς τον εαυτό σου μέλος της Εκκλησίας. Επεκτείνοντας τους συλλογισμούς σου πέρα από τις αφορμές που σου έδωσε το άρθρο μου, αναφέρεσαι και στη μέλλουσα κρίση. Θεωρείς την κόλαση είδος καθαρτηρίου, κατά το πρότυπο των ρωμαιοκαθολικών, στο οποίο θα εξαγνισθούν οι πάντες σε πεπερασμένο χρονικό διάστημα και θα μεταπηδήσουν στη βασιλεία του Θεού. Επικαλείσαι μάλιστα τη γνώμη Πατέρα της Εκκλησίας, του οποίου το όνομα δεν ενθυμείσαι. Θεωρείς επί πλέον το όλο θέμα θεολογούμενο (Η χρήση του όρου αποτελεί μία επί πλέον μαρτυρία ενασχόλησής σου με τη θεολογία). Την επιχειρηματολογία σου θεμελιώνεις στο ότι ο Θεός είναι αγάπη και όντως είναι. Όμως ο Θεός είναι και δικαιοσύνη. Δυστυχώς αυτό το λησμονούμε συνήθως. Θεολόγος δεν είμαι, όμως από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης και έργων Πατέρων της Εκκλησίας, δεν έβγαλα το ίδιο συμπέρασμα. Η παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου είναι μια πρώτη αναφορά στο θέμα μας. Η θέση του Αποστόλου Παύλου «απόκειται τοις ανθρώποις αποθανείν, μετά δε τούτο κρίσις» είναι κάποια άλλη.
Επί των σχολίων στο άρθρο μου τώρα. Αποδέχομαι ότι η αραμαϊκή λέξη μαμωνάς σημαίνει χρήμα, πλούτο. Αποδέξου ότι η φιλαργυρία είναι από τις σημαντικότερες αιτίες απομάκρυνσης των ανθρώπων από τον Θεό. Ο Απόστολος Παύλος αποκαλεί την πλεονεξία ειδωλολατρεία. Συνεπώς ο άπληστος είναι δουλωμένος, μέσω της λατρείας του χρήματος στον διάβολο. Σε τελευταία ανάλυση, αν υπήρξε ολίσθημά μου στην ερμηνεία, δεν είναι και τραγικό.
Αναφέρεσαι στη συνέχεια σε εμμονές μου ως προς την επίκριση του παπισμού και του προτεσταντισμού, όχι λόγω των γραφομένων στο συγκεκριμένο άρθρο, αλλά στο σύνολο αυτών. Γιατί σε ενοχλεί τόσο η παράθεση ιστορικών στοιχείων; Το σημαντικό είναι αν αυτά είναι αληθή ή όχι. Η δυτική χριστιανοσύνη είναι υπεύθυνη για σωρεία εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητος. Αληθεύει αυτό ή όχι; Αυτό είναι το ουσιώδες. Και προσοχή: Δεν στρέφομαι κατά των παπικών ούτε των προτεσταντών ούτε των αθέων, που προήλθαν, οι τελευταίοι, από την παραχάραξη του Ευαγγελίου του Χριστού από τους «χριστιανούς». Εκπλήσσομαι για τη μομφή κατά του προσώπου μου για φαρισαϊσμό!
Με επικρίνεις για προβολή του ελληνισμού, τον οποίο προβάλλω δήθεν ως εκλεκτό γένος του Θεού. Μάλλον δεν πρόσεξες το πνεύμα των άρθρων μου. Δεν προβάλλω τον ελληνισμό, αλλά την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, η οποία είναι μία, αγία, καθολική και αποστολική, δηλαδή οικουμενική. Το ας αφήσουμε στην άκρη τα δόγματα στο όνομα της αγάπης του Θεού, είναι εκ του πονηρού. Μυρίζει οικουμενισμό!
Επειδή σε λίγες γραμμές δεν είναι δυνατόν να λυθούν όλες οι παρεξηγήσεις, καλό είναι να συνεχίσουμε επικοινωνώντας. Αν θέλεις να διατηρήσει;ς την ανωνυμία σου (αλήθεια δεν κατανοώ τον λόγο), υπάρχει και το διαδίκτυο.
Η διεύθυνσή μου είναι apostpapadim@gmail.com
Με όλη μου τη συμπάθεια (η αγάπη είναι πολύ βαρειά λέξη)
Απόστολος Παπαδημητρίου

Πρώτα απ’ όλα, όταν ο Χριστός αναφέρει το μαμωνά, εννοεί ξεκάθαρα την χρηματική πλεονεξία. Δεν ξέρω… Κάνω λάθος; Αν πούμε οτιδήποτε άλλο, τότε νοθεύουμε το νόημα της Καινής Διαθήκης. Δεν πιστεύω να το κάνετε αυτό επίτηδες. Μήπως να ξαναδιαβάσετε τις αντίστοιχες περικοπές αναζητώντας το συγκείμενο της λέξης; Ίσως δεν το έχετε καταλάβει καλά; Απορώ…

Δεύτερον, εντοπίζω συνέχεια στις απόψεις σας (αλλά και άλλων …υπέρμαχων της “Ορθοδοξίας”) εμμονικές κριτικές προς τον Καθολικισμό και τον Προτεσταντισμό. Έχω την εντύπωση πως στις Οικουμενικές Συνόδους τους πρώτους αιώνες μ.Χ. οι διάφορες αιρέσεις αντιμετωπίζονταν – όχι σπάνια – με θαυμαστές επεμβάσεις του Αγ. Πνεύματος, έτσι δεν είναι; Επίσης απ’ όσο ξέρω (και διορθώστε με σας παρακαλώ, αν κάνω λάθος) δεν υπάρχουν ανάλογες θείες επεμβάσεις για τον Καθολικισμό και τον Προτεσταντισμό. Δε σας φαίνεται λοιπόν λιγάκι αδικαιολόγητη τέτοια εμμονή σ’ αυτού του είδους τις κριτικές; Δεν νομίζετε πως θα ήταν καλύτερα να αφήσουμε τις δογματικές διαφορές στην άκρη και να επικεντρωθούμε (όσο μπορούμε βέβαια!) στην αγάπη, που είναι και το ουσιαστικό, για να μην βρεθούμε να εξετάζουμε το κουνούπι και να καταπίνουμε την καμήλα; Λυπάμαι, αλλά, όταν συναντάω τέτοιες απόψεις, το μυαλό μου κατευθείαν πηγαίνει στους Φαρισαίους, τους γνήσιους απογόνους του Αβραάμ. Σίγουρα έχετε υπόψη σας το σχετικό πύρινο κήρυγμα του Προδρόμου. Νομίζετε λοιπόν πως ο Θεός δεν μπορεί να εγείρει και Ορθόδοξους ακόμα από τις πέτρες του δρόμου;

Μια άλλη εμμονή που διακρίνω και που πηγαίνει σχεδόν πάντα αγκαζέ με αυτήν της “Ορθοδοξίας” είναι ο εκθειασμός του ελληνικού γένους. Να συμπεράνω δηλαδή ότι ο Θεός θυσιάστηκε για τους Έλληνες μόνο (άντε και για τους Ρώσους); Φοβάμαι μήπως την πατήσαμε κι εμείς ως “εκλεκτοί” του Θεού, αφού στα ελληνικά γράφτηκαν τα Ευαγγέλια, όπως και οι Ιουδαίοι, ο εκλεκτός λαός του Θεού που πάντα προσπαθεί να προστατεύσει με τις φτερούγες του κι αυτοί δε θέλουν.

Θέλω τέλος να επισημάνω πως δεν αντιλαμβάνονται όλοι οι άνθρωποι την παρουσία του Θεού με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι μπορεί να θέλουνε να σκέφτονται συνέχεια τις συνέπειες από την παρακοή μας στο Θεό και την αιώνια κόλαση, αλλά άλλοι προτιμούν να σκέφτονται την αγάπη του Θεού και τη συγχώρεση, για να προάγονται στη θεογνωσία. Θα στρέψω την προσοχή σας στη γνώμη ενός Πατέρα της εκκλησίας, που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομά του, περί “Αποκατάστασης των Πάντων”. Εκεί λέει πως η αιωνιότητα της κόλασης υποδηλώνει μόνο τη μεγάλη χρονική της διάρκεια κι όχι μια μόνιμη κατάσταση. Η κόλαση δηλαδή θα λειτουργήσει εξαγνιστικά, μέχρι να μη μείνει κανένας σ’ αυτήν και να συγχωρεθούνε έτσι άπαντες. Δεν νομίζετε πως αυτή η θεωρία ταιριάζει περισσότερο σε έναν συμπονετικό Θεό; Κάπως έτσι πιστεύω πως ο Θεός της αγάπης, Ιησούς, υπάρχει στον κόσμο, αν υπάρχει. Και είναι ενδιαφέρον ότι η επίσημη θέση της Εκκλησίας για αυτό το θέμα δεν έχει ακόμα διατυπωθεί κατατάσσοντάς το ως θεολογούμενο (ανοιχτό δηλαδή σε περαιτέρω συζητήσεις, μέχρι να γίνει αποδεκτό ή να απορριφθεί).

Αυτά είχα να σας πω με αγάπη, γιατί σας διάβαζα συχνά (όταν δημοσιεύατε στο Θάρρος υπογράφοντας ως Μακρυγιάννης) και εντυπωσιαζόμουνα από το πόσο πολύ ταυτιζόμουνα με τις απόψεις σας σε αρκετά θέματα.

Οταν ομως η αμαξοστοιχια μεταφερει στα βαγονια της σκοταδιστες,ευσεβιστες ,ιησουιτες,καθωσπρεπιστες,διυλιζοντες τον κωνωπα κ καταπινοντες την καμηλον ,ανθρωπους που βλεπουν μονο αμαρτιες,λαθη,αστοχιεςκαι σφαλματα,οψιμους συνηγορους του Χριστου ,κηνσορες κ τιμητες της αληθειας κ ψευδοπροφητες,τοτε τα σκυλια υλακιζουν καθολην την διαρκεια του ταξιδιου μεχρι το τερμα.Ανθρωποι δεσμιοι στον μεσαιωνα!Μηδενιζετε την λογικη,την επιστημη και την φιλοσοφια ,οπως καποτε η Ιερα Εξεταση που εστελνε στην κρεμαλα τον Γαλιλαιο που εξεφραζε και την φιλοσοφια και την επιστημη και την λογικη
Και ομως κινειται!το μονο που παρεμεινε ακινητο στη διαχρονια της ακινησιας σας ειναι το σκουριασμενο σας μυαλο!Γνωσεσθε την αληθειαν και η αληθεια ελευθερωσει υμας.