Σχόλια σε: Ἱερά Μονή Ἁγίου Νικάνορος Ζάβορδας Γρεβενών- Αναλυτικά το πρόγραμμα ακολουθιών https://www.kozanilife.gr/2024/08/05/%e1%bc%b1%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%e1%bc%81%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b6%ce%ac%ce%b2%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%82-%ce%b3/ Νέα από Κοζάνη, ειδήσεις - ενημέρωση Κοζάνης Mon, 05 Aug 2024 19:25:39 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.5 Από: Ανώνυμος https://www.kozanilife.gr/2024/08/05/%e1%bc%b1%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%e1%bc%81%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b6%ce%ac%ce%b2%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%82-%ce%b3/#comment-199465 Mon, 05 Aug 2024 19:25:39 +0000 https://www.kozanilife.gr/?p=338963#comment-199465 Άγιος Νικάνωρ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΖΑΒΟΡΔΑΣ 1η έκδοση 2017:
Τον Οκτώβριο του 1918 στην πόλη της Κοζάνης έπεσε μία φοβερή επιδημία γρίπης. Καθημερινά έχαναν τη ζωή τους δεκάδες Κοζανίτες. Απελπισμένος ο ευσεβής λαός της Κοζάνης κατέφυγε στον θαυματουργό όσιο. Οι πατέρες της μονής μετέφεραν την 6ην Νοεμβρίου 1918 την τιμία κάρα του οσίου και ενώ μέχρι εκείνη την ημέρα είχαν πεθάνει 172 Κοζανίτες , αμέσως το κακό σταμάτησε και δεν υπήρξαν άλλα θύματα. Στο σημείο που έγινε η υποδοχή της κάρας του οσίου κτίστηκε αργότερα μεγαλοπρεπής ναός προς τιμήν του οσίου Νικάνορος.

ΛΑΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΚΑΣ : Από την ημέρα που έφεραν τα λείψανα του Οσίου Νικάνορα δεν είχε η Κοζάνη κανένα νέο κρούσμα γρίπης.

]]> Από: Ανώνυμος https://www.kozanilife.gr/2024/08/05/%e1%bc%b1%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%e1%bc%81%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b6%ce%ac%ce%b2%ce%bf%cf%81%ce%b4%ce%b1%cf%82-%ce%b3/#comment-199454 Mon, 05 Aug 2024 17:35:45 +0000 https://www.kozanilife.gr/?p=338963#comment-199454 Ὁ Ἅγιος Νικάνωρ καὶ τὸ Μοναστήρι του

Παράξενο πρᾶγμα φαίνεται στὴ σημερινὴ γενεὰ τὸ νὰ καταγίνεται κανένας μὲ τὴ θρησκεία καὶ μὲ τοὺς ἁγίους. Αὐτὰ τὰ θεωροῦνε προλήψεις οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι, ζαλισμένοι ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη. Ὡστόσο, στὴν Εὐρώπη, ποὺ στάθηκε ἡ μάνα τῆς ἐπιστήμης καὶ τὸ σχολειὸ τῆς ἀθεΐας, ὑπάρχουνε πολλοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν τάξη τῶν σπουδασμένων, ποὺ γυρεύουνε νὰ βροῦνε κάτι ἀλλοιώτικο ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη γνώση, καὶ ψάχνοντας, φτάνουνε στην ἀληθινὴ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ.
Ἔφυγε ὁ ἅγιος ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη μ᾿ ἕνα παλιόρασο ἀπὸ γιδότριχα, καὶ τράβηξε νὰ πάγη σὲ κεῖνο τὸ βουνό. Στὸ δρόμο, δίδασκε τοὺς ἀπελπισμένους χριστιανούς, ποὺ τότε πρωτοδοκιμάζανε τὴν τούρκικη σκλαβιά. Κοντὰ στ᾿ ἄλλα, σπούδασε παιδιά, ὑποστήριξε σχολειά, κ᾿ ἔτσι συνείργησε κατὰ πολὺ στὸ νὰ μὴ χαθῆ ἡ γλώσσα μας.
Τὸ μοναστήρι τῆς Ζάμπορδας στάθηκε ἀκατάλυτος πύργος, τεῖχος καὶ ἑδραίωμα τῆς Ὀρθοδοξίας καταπάνω στοὺς μωχαμετάνους. Ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτὸ τὸ θεοσκέπαστο φρούριο, θὰ τούρκευε ὅλη ἡ Μακεδονία. Κατὰ τὸ μακεδονικὸν ἀγώνα ἡ Ζάμπορδα ξακούστηκε πάλι σὰν κιβωτὸς τῆς ἐλευθερίας καταπάνω στοὺς τυράννους. Ἐκεῖ βρίσκανε καταφύγιο οἱ Ἕλληνες ὁπλαρχηγοί, προπάντων ὁ καπετὰν Βρόντας ἢ Βασίλης Παπάς.

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἀσάλευτο Θεμέλιο», τοῦ Φώτη Κόντογλου Ἀκρίτας 1996

]]>