Η δήθεν τέταρτη φορά ήταν προφανώς να καλύψεις την γκάφα σου,να στέλνεις και να ξαναστέλνεις το σχόλιό σου.Πάντως,μεγάλη η ταραχή σου να ”καλύψεις” και να υπερασπιστείς το Θεό σου.Εγώ,σαν άθεος που είμαι,δεν πιστεύω στην ύπαρξή του.Τις πράξεις του,τις σκέψεις του,τα σχέδιά του,τα γνωρίζεται μόνο εσείς.Και αυτό γιατί έχετε το προνόμιο να συνομιλεί (;) μόνο με εσάς.Το ότι είστε οι εκλεκτοί του,έχει και τα καλά του.Και τα τυχερά του.Ζωή χαρισάμενη χωρίς ιδιαίτερο κόπο.Γιαυτό ακριβώς βγάζετε αφρούς όταν κάποιος αμφιβάλλει για τα παραμύθια σας.

Προς απειθούντα και αντιλέγοντα (σε σχολιαστή που την μύξα του για βούτυρο την έχει).
……………Στο Θεό που σκοτώνει χιλιάδες,ορφανεύει παιδιά,μαυροντύνει γονείς,ξεσπιτώνει γερόντια με σεισμούς…………

Αν και ο Θεός δεν έχει ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων τολμώ τα παρακάτω:
Είναι ύβρις αυτά που σου υπαγορεύει η κομπλεξική σου αθεϊα. Οι υβριστές δεν αξίζουν ούτε τον ήλιο να βλέπουν. Είναι ανάξιοι ν’ απολαμβάνουν τα δικά Του δημιουργήματα, τη στιγμή μάλιστα που τα ίδια τα δημιουργήματα δοξάζουν και τιμούν τον Ποιητή τους,
Είναι αφροσύνη ( ψαλμ. 13,1) να πολεμάς τον αήττητο, ενώ είσαι βέβαιος πως θα ηττηθείς. Εμπαθή πολέμιε της Εκκλησίας, νήπιο κλυδωνιζώμενο, σε πνίγει το κοσμικό δέος απέναντι στο μηδέν που σε περιμένει.
Εμείς «ούτω λαλούμεν, ουχ ως ανθρώποις αρέσκοντες, αλλά τω Θεώ τω δοκιμάζοντι τας καρδίας ημών. Ούτε γαρ εν λόγω κολακείας εγεννήθημεν». Α΄ Θεσσαλονικείς 2,4-5
Y.Γ.«Μια γάτα μπήκε στο εργαστήριο ενός σιδηρουργού και άρχισε να γλείφει μια λίμα. Η γλώσσα της όμως τρίφτηκε κι άρχισε να τρέχει πολύ αίμα. Αυτή ευχαριστιόταν, νομίζοντας ότι κάτι βγαίνει από το σίδερο, ώσπου έχασε τη γλώσσα της». (Αισώπου μύθοι, εκδ. «ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ.96).

Αν και ο Θεός δεν έχει ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων τολμώ τα παρακάτω:
Είναι ύβρις αυτά που σου υπαγορεύει η κομπλεξική σου αθεϊα. Οι υβριστές δεν αξίζουν ούτε τον ήλιο να βλέπουν. Είναι ανάξιοι ν’ απολαμβάνουν τα δικά Του δημιουργήματα, τη στιγμή μάλιστα που τα ίδια τα δημιουργήματα δοξάζουν και τιμούν τον Ποιητή τους,
Είναι αφροσύνη ( ψαλμ. 13,1) να πολεμάς τον αήττητο, ενώ είσαι βέβαιος πως θα ηττηθείς. Εμπαθή πολέμιε της Εκκλησίας, νήπιο κλυδωνιζώμενο, σε πνίγει το κοσμικό δέος απέναντι στο μηδέν που σε περιμένει.

Εμείς «ούτω λαλούμεν, ουχ ως ανθρώποις αρέσκοντες, αλλά τω Θεώ τω δοκιμάζοντι τας καρδίας ημών. Ούτε γαρ εν λόγω κολακείας εγεννήθημεν». Α΄ Θεσσαλονικείς 2,4-5
Y.Γ.«Μια γάτα μπήκε στο εργαστήριο ενός σιδηρουργού και άρχισε να γλείφει μια λίμα. Η γλώσσα της όμως τρίφτηκε κι άρχισε να τρέχει πολύ αίμα. Αυτή ευχαριστιόταν, νομίζοντας ότι κάτι βγαίνει από το σίδερο, ώσπου έχασε τη γλώσσα της». (Αισώπου μύθοι, εκδ. «ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ.96).

Αν και ο Θεός δεν έχει ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων τολμώ τα παρακάτω:
Είναι ύβρις αυτά που σου υπαγορεύει η κομπλεξική σου αθεϊα. Οι υβριστές δεν αξίζουν ούτε τον ήλιο να βλέπουν. Είναι ανάξιοι ν’ απολαμβάνουν τα δικά Του δημιουργήματα, τη στιγμή μάλιστα που τα ίδια τα δημιουργήματα δοξάζουν και τιμούν τον Ποιητή τους,
Είναι αφροσύνη ( ψαλμ. 13,1) να πολεμάς τον αήττητο, ενώ είσαι βέβαιος πως θα ηττηθείς. Εμπαθή πολέμιε της Εκκλησίας, νήπιο κλυδωνιζώμενο, σε πνίγει το κοσμικό δέος απέναντι στο μηδέν που σε περιμένει.

Εμείς «ούτω λαλούμεν, ουχ ως ανθρώποις αρέσκοντες, αλλά τω Θεώ τω δοκιμάζοντι τας καρδίας ημών. Ούτε γαρ εν λόγω κολακείας εγεννήθημεν». Α΄ Θεσσαλονικείς 2,4-5

Y.Γ.«Μια γάτα μπήκε στο εργαστήριο ενός σιδηρουργού και άρχισε να γλείφει μια λίμα. Η γλώσσα της όμως τρίφτηκε κι άρχισε να τρέχει πολύ αίμα. Αυτή ευχαριστιόταν, νομίζοντας ότι κάτι βγαίνει από το σίδερο, ώσπου έχασε τη γλώσσα της». (Αισώπου μύθοι, εκδ. «ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ.96).

Αν και ο Θεός δεν έχει ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων τολμώ τα παρακάτω:
Είναι ύβρις αυτά που σου υπαγορεύει η κομπλεξική σου αθεϊα. Οι υβριστές δεν αξίζουν ούτε τον ήλιο να βλέπουν. Είναι ανάξιοι ν’ απολαμβάνουν τα δικά Του δημιουργήματα, τη στιγμή μάλιστα που τα ίδια τα δημιουργήματα δοξάζουν και τιμούν τον Ποιητή τους,
Είναι αφροσύνη ( ψαλμ. 13,1) να πολεμάς τον αήττητο, ενώ είσαι βέβαιος πως θα ηττηθείς. Εμπαθή πολέμιε της Εκκλησίας, νήπιο κλυδωνιζώμενο, σε πνίγει το κοσμικό δέος απέναντι στο μηδέν που σε περιμένει και παραφέρεσαι. Πόσο σε λυπάμαι !!

Εμείς «ούτω λαλούμεν, ουχ ως ανθρώποις αρέσκοντες, αλλά τω Θεώ τω δοκιμάζοντι τας καρδίας ημών. Ούτε γαρ εν λόγω κολακείας εγεννήθημεν». Α΄ Θεσσαλονικείς 2,4-5
Y.Γ.«Μια γάτα μπήκε στο εργαστήριο ενός σιδηρουργού και άρχισε να γλείφει μια λίμα. Η γλώσσα της όμως τρίφτηκε κι άρχισε να τρέχει πολύ αίμα. Αυτή ευχαριστιόταν, νομίζοντας ότι κάτι βγαίνει από το σίδερο, ώσπου έχασε τη γλώσσα της». (Αισώπου μύθοι, εκδ. «ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ.96).

Στο Θεό που σκοτώνει χιλιάδες,ορφανεύει παιδιά,μαυροντύνει γονείς,ξεσπιτώνει γερόντια με σεισμούς,πλημμύρες και πυρκαγιές;Στο Θεό που προκαλεί ατυχήματα και χάνονται παιδιά πάνω στο άνθος της ηλικίας,πάνω στη χαρά της ζωής τους;Και αυτό μόνο και μόνο να αφυπνίσει κάποια αιγοπρόβατα που λακίσαν από το μαντρί του;Αυτός είναι ο καλός ποιμήν που αγαπάει και νοιάζεται για το ποίμνιό του;Στο Θεό που έχει αντιπροσώπους κάποιους μαυροντυμένους απατεώνες,γεμάτους μίσος για όλους όσους δεν φιλάν τις χοντροχερούκλες τους και δεν ακούν τα παραμύθια τους;Να μου λείπει αυτός ο Θεός .Χάρισμά σου.

Η Εκκλησία για 2.000 χρόνια αναδεικνύει αγίους. Έχεις καταδικάσει τον εαυτό σου να τρέφεσαι μόνο από σκάνδαλα . ¨ετσι “ικανοποιείς ” τον αντικληρικαλισμό σου ! Είσαι ένας αντάρτης που πρέπει να παραδώσεις τα όπλα σου στο Θεό.

ε, από το στόμα του κόρακα τι μπορείς να ακούσεις, μόνο ” κρα ” !!