Μνημονίου μνήμες – Της Δήμητρας Καραγιάννη

karagianni_dimitraΜνημονιακοί ακρωτηριασμοί
αιματηρή πραγματικότητα
ως αυλαία θεάτρου που άνοιξε ξανά εν τέλει μπροστά μας
γιατί οι λογαριασμοί και τα ολισθήματα έρχεται η ώρα κάποτε να πληρωθούν
από τους λάθος, κατά λάθος, δυστυχώς…

Πομπή λαθών, ουδείς αγών
ματωμένες ψευδαισθήσεις
ψυχολογικοί καταναγκασμοί και ιαχές στα άδυτα του χρόνου
να παραδίνεσαι άνευ όρων στην αυταπάτη του χτες

Όντας μνήμων κι όχι αμνήμων,
σαν ειρωνεία ετυμολογική,
ένας αυτοεγκλεισμός στης λέξης την αρχή
σε σωφρονίζει διαρκώς

Να επακολουθείς και να έπεσαι
να μην ξεχνάς το τι χρωστάς.

Αργά τυλίγεται στο λαιμό σου η κλωστή…
κι αυτή η φωνή σου όλο σβήνει, σβήνει…
σαν το φτερό
διαιωνίζεται στο τίποτα η ζωή.

Κοινοποιήστε
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Email this to someonePrint this page

Σχολιάστε