Η Δημοτική Κίνηση «Κοζάνη Τόπος να ζεις» για τη Μικρή ΔΕΗ και την εν γένει διάλυση-ιδιωτικοποίησή της

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε μια παρωδία σχετικά με τη «μικρή» ΔΕΗ και γινόμαστε μάρτυρες μιας ακόμα μεθόδευσης για τη διάλυση και την εκποίηση δημόσιας παραγωγικής υποδομής, αυτή τη φορά της μεγαλύτερης και σημαντικότερης (τέως) Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού της χώρας.

Η μέθοδος για την εξασφάλιση της συναίνεσης των πολιτών που δεν έχουν σαφή αντίληψη του θέματος και τον εκφοβισμό όσων γνωρίζουν και αντιστέκονται, ακολουθεί την πεπατημένη του κοινωνικού αυτοματισμού που εφαρμόζεται με συνέπεια εδώ και πολλά χρόνια.

Η αποπροσανατολιστική ρητορεία περί “απελευθέρωσης των αγορών”, “ανταγωνιστικότητας”, “δημιουργίας ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος”, “αντιπαραγωγικών κρατικών μονοπωλίων” επιδιώκει να αλλάξει την ατζέντα της συζήτησης και να συγκαλύψει την γύμνια επιχειρημάτων για την άμεση πώληση, δίχως να προασπίζεται το δημόσιο συμφέρον. Με τον ισχυρισμό ότι όλα γίνονται ώστε να “…μειωθούν οι τιμές για τον καταναλωτή” παραβλέποντας την διεθνή εμπειρία.

Η Δημοτική Κίνηση «Κοζάνη Τόπος να ζεις» είναι ξεκάθαρη και σταθερή στις θέσεις της και πιστεύει ότι η διάσπαση και πώληση της ΔΕΗ («μικρή» ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, περαιτέρω μετοχοποίηση της “μεγάλης” μέσω ΤΑΙΠΕΔ), δεν γίνεται με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και τον στρατηγικό ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας.

Η «μικρή» ΔΕΗ δεν θα εξασφαλίσει νέες επενδύσεις, παρά μόνο εγγυημένα ολιγοπωλιακά κέρδη,
Δεν θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, αλλά θα εδραιώσει τις διαλυμένες εργασιακές σχέσεις.
Και όλα αυτά με εξασφαλισμένη πελατεία για τον ιδιώτη – αγοραστή και χωρίς να διευκρινίζεται τι θα γίνει με τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων της ΔΕΗ

Ο Δήμος Κοζάνης βρίσκεται στο επίκεντρο των αλυσιδωτών και μακράς διάρκειας επιπτώσεων του όποιου σχεδιασμού και ως εκ τούτου ξαναθέτουμε τους εύλογους προβληματισμούς μας:

Πως, από ποιον και με ποιες εγγυήσεις θα γίνουν οι μείζονος περιβαλλοντικής σημασίας, τεράστιου κόστους & χρονοβόρες αποκαταστάσεις των εδαφών ορυχείων και ΑΗΣ και πως θα διασφαλιστεί η συνολική επαναπόδοσή τους στην τοπική κοινωνία;
Ποιος, με ποιους τρόπους και με ποιες εγγυήσεις θα σχεδιάσει και θα υλοποιήσει την κατά το δυνατόν ομαλή και βιώσιμη μετάβαση της περιοχής μας στη μεταλιγνιτική περίοδο;  
Ποιος θα εγγυηθεί ότι οι τηλεθερμάνσεις των πόλεων από τους ΑΗΣ της περιοχής δεν θα καταστήσουν τους αντίστοιχους Δήμους ομήρους των νέων ιδιοκτητών;
Πόσο συμβατά θα αποδειχθούν, αφενός η απαίτηση του ιδιωτικού κεφαλαίου για γρήγορα και υψηλά κέρδη και αφετέρου τα αυξημένα κόστη και οι επενδύσεις που απαιτούνται για την πρόληψη της ρύπανσης από ΑΗΣ και ορυχεία;
Ποιος και πως θα χρηματοδοτήσει αξιόπιστα, δίκαια και άμεσα τις αναγκαίες μετεγκαταστάσεις οικισμών για τις επεκτάσεις των ορυχείων;
Ποιο ιδιωτικό συμφέρον μπορεί να στηρίξει το δίκαιο μοίρασμα κόστους και ωφελημάτων από τη λιγνιτική ηλεκτροπαραγωγή ανάμεσα στην τοπική και την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία, ανάμεσα στην παρούσα και στις επερχόμενες γενιές;
Ποια ιδιωτική επιχείρηση εγγυάται πως η ηλεκτρική ενέργεια θα έχει το χαρακτήρα κοινωνικού αγαθού

Γνωρίζουμε ότι πολλά από το ερωτήματα αυτά έχουν παραμείνει αναπάντητα τόσο από την τέως όσο και από την τωρινή ΔΕΗ, με ευθύνη των εκάστοτε κυβερνήσεων, των τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών και των συντεχνιών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις, οι απαντήσεις και οι λύσεις που δόθηκαν ήταν ελλιπείς,
αποσπασματικές και κατώτερες των αναγκών και των δίκαιων απαιτήσεων της περιοχής μας. Ο δημόσιος χαρακτήρας της, παρόλα αυτά, μπορούσε να εγγυηθεί την εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων και των δεσμεύσεών της προς τις περιοχές του ενεργειακού άξονα.

Εμείς ως νέα Δημοτική Αρχή, πέραν από την επίλυση των παραπάνω ζητημάτων,
θα διεκδικήσουμε τον τριπλασιασμό του Τοπικού Πόρου και το φόρο λιγνίτη καθώς και την αναδρομική καταβολή ενός μέρους του εξωτερικού κόστους του λιγνίτη.
Θα αντιταχθούμε πέρα από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και στον επί δεκαετίες κοντόφθαλμο και ρυπογόνο ενεργειακό σχεδιασμό που οδήγησε την περιοχή μας σε οικονομικά, περιβαλλοντικά & κοινωνικά αδιέξοδα.  
Θα λάβουμε πρωτοβουλίες για μια δημόσια ΔΕΗ ικανή να  πρωταγωνιστήσει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας μας. Μια δημόσια ΔΕΗ που δεν θα είναι προσηλωμένη στο μονόδρομο του λιγνίτη, αλλά με όραμα  την διευρυνση της πράσινης ηλεκτροπαραγωγής, η οποία θα εγγυάται και την περιβαλλοντική και οικονομική βιωσιμότητα του τόπου μας.

Σχολιάστε