Τι Ελλάδα θέλουμε τελικά; Της Αννας Νανοπούλου

´Ολοι  οι ´Ελληνες πληρώνουμε σήμερα το πελατειακό , διεφθαρμένο, τεράστιο και αναποτελεσματικό κράτος.

Κάποιοι πολύ πιο βαριά από τους άλλους όντας άνεργοι και αβοήθητοι. Και αυτοί αξίζουν ει μη τι άλλο τον σεβασμό και το πραγματικό ενδιαφέρον όλων, καθώς και αγώνα για πραγματική ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Αυτό βέβαια συνεπάγεται θυσίες από όλους και σκληρή δουλειά γιατί οι μαγικές λύσεις είναι μόνον για συνέχιση του εμπαιγμού σε βάρος του λαού μας και υπέρ της κομματικής πελατείας κάποιων που κατά σύμπτωση είναι «βολεμένοι» .

Επί πλέον εάν όλοι κόπτονται για την δημοκρατία , τότε πρέπει να αξιώνουν καθημερινά την εφαρμογή της βασικής της συνιστώσας ,  που είναι η αξιοκρατία και να τιμωρούν όσους την παραβίασαν.  Είναι βέβαιο άλλωστε ότι πίσω από την αναξιοκρατία κρύβεται συνήθως και παρανομία.

Τα πράγματα είναι σαφή και πανθομολογούμενα ανάπτυξη χωρίς έναν «άλλο» δημόσιο τομέα δεν θα υπάρξει ποτέ στην χώρα. Και ενώ αυτό διακηρύσσεται από όλους , όταν έλθει η ώρα των τομών , υπονομεύεται κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια και η Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει με δανεικά και να βυθίζεται στην ύφεση.

Φυσικά και σε κανένα δεν άρεσε το μαύρο της ΕΡΤ, αλλά τώρα που η επαναλειτουργία της είναι δεδομένη θα πρέπει η κυβέρνηση να βάλει άμεσα μπροστά την διαδικασία αξιολόγησης και τον σε βάθος οικονομικό έλεγχο , ώστε και ευθύνες να αναζητηθούν και παρανόμως και αχρεωστήτως καταβληθέντα υπέρογκα ποσά να διεκδικηθούν δικαστικά και μάλιστα με την συμπαράσταση και την απαίτηση των πραγματικά εργαζόμενων στην ΕΡΤ που πρέπει να συνδράμουν σ αυτή την προσπάθεια αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι εννοούν ότι λένε.

Οι στρατιές ανέργων , αλλά πραγματικά προσοντούχων νέων περιμένουν λύσεις και δεν μπορεί να ανεχόμαστε σαν ελληνική κοινωνία να φεύγουν στο εξωτερικό, γιατί αυτό επιτάσσει ένας αρρωστημένος συνδικαλισμός που γυρίζει μονίμως την χώρα πίσω.  Σίγουρα μόνον προοδευτική δεν είναι η άποψη να εμφανίζεται κάποιος στην δουλειά μόνον για να πληρώνεται.

Η Ελλάδα και χωρίς μνημόνιο δεν μπορεί να κάνει βήμα μπροστά εάν δεν «καθαρίσει» από τις χρόνιες παθογένειες του ατελείωτου κρατισμού με τα παρακλάδια του.

Οι σκανδαλώδεις συμβάσεις είτε στην ΕΡΤ είτε σε οποιοδήποτε άλλο οργανισμό πρέπει να μπουν στο μικροσκόπιο της δικαιοσύνης και επιτέλους να επιστρέψουν και κάποιοι χρήματα. ´Ενας ελεύθερος επαγγελματίας , ένας αυτοαπασχολούμενος θα χρειαζόταν πέντε ζωές για να βγάλει στις σημερινές συνθήκες καθαρά 400.000 ευρώ που ήταν τα ετήσια συμβόλαια κάποιων που στο κάτω κάτω δεν είχαν και προϋπηρεσία στο CΝΝ ή το BBC!!!

Η Ελλάδα δικαιούται και πρέπει απαραίτητα να έχει δημόσια τηλεόραση σαν σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα δημόσια τηλεόραση ποιοτική και πλουραλιστική.  Στο  2013 στην ψηφιακή εποχή το στήσιμό της σε νέες βάσεις είναι υπόθεση ενός μήνα.

Καιρός λοιπόν να επικεντρωθούμε στα μεγάλα, να επιδιώξουμε την σταδιακή μείωση των βαρών του υπερφορολογημένου ´Ελληνα  , την αξιοποίηση της τεράστιας δημόσιας περιουσίας που παραμένει αναξιοποίητη , να εκμεταλλευτούμε κάθε ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την ανακούφιση των ανέργων, να στηρίξουμε την επιχειρηματική πρωτοβουλία με πραγματικά κίνητρα και μέτρα και βέβαια να γίνει σχέδιο ενίσχυσης της ελληνικής περιφέρειας και αποκέντρωσης , γιατί μόνον η ελληνική περιφέρεια μπορεί να θρέψει τα «λευκά κολλάρα» των Αθηνών.

Σε μια πολιτισμένη χώρα δεν είναι δυνατόν με το παραμικρό να προσφεύγουμε στις κάλπες και να απειλούμε ένθεν  κακείθεν με εκλογές . . .   Τα προβλήματα ζητούν ικανότητα επίλυσης και όχι άλλα πολιτικά πειράματα.

Οι ´Ελληνες μετά από ένα πολυτάραχο πολιτικό βίο τώρα παρά ποτέ αξιώνουν πολιτική στην πράξη  και όχι στα καφενεία, τα «καφέ» και τα πεζοδρόμια.

Η χώρα υπερβαίνει και πρέπει να υπερβαίνει τα κόμματα και τις πολιτικές αφετηρίες του καθένα και ζητά ένωση δυνάμεων και σύνθεση πολιτικών σ ένα παραγωγικό αποτέλεσμα .

Τα πολιτικά «μπαϊράκια» μόνον σαν πανικός πολιτικής επιβίωσης μπορούν να ερμηνευθούν.

  
eve_kaplanoglou17
 

Σχολιάστε