Δείτε την ομιλία της Ε. Ουζουνίδου για τις Στρατηγικές και Ιδιωτικές Επενδύσεις και άλλες διατάξεις – Βίντεο

Με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου  η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι επιχειρείται η αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τις στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα, με στόχο να βελτιωθεί η υφιστάμενη  κατάσταση.  

Αλλά στο πλαίσιο της κρίσης της ελληνικής αστικής στρατηγικής για το πώς θα διαχειριστεί την ύφεση και την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας μέσα στην παγκόσμια κρίση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.

Μέσα σε αλλεπάλληλες προσπάθειες να συγκροτηθεί η αστική απάντηση στην κρίση, το νέο νομοσχέδιο στην πραγματικότητα προσπαθεί να διαχειριστεί ένα μοντέλο συμμόρφωσης με τους κανόνες συγκεκριμένων συμφερόντων ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, στην προσπάθεια συγκρότησης μιας νέας πολιτικής συσσώρευσης κεφαλαίου.

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που θεωρούν  ως διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας το μεγάλο ποσοστό μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων  και που μέσω της εφαρμογής των μνημονίων   επιχειρούν την  εξαφάνιση τους, μας έφεραν σε αυτόν τον επενδυτικό νόμο.

Όμως και στους στόχους της αστικής απάντησης της κρίσης αυτό το νομοσχέδιο αποτυγχάνει αφού δε θέλει να αναγνωρίσει βασικές αντιφατικές παραμέτρους της οικονομικής πραγματικότητας και έρχεται να αναδείξει γι άλλη μία φορά τον αποσπασματικό, μερικό, αμφίσημο χαρακτήρα και εν τέλει την απουσία της αναπτυξιακής πολιτικής.

Καταρχήν το νομοσχέδιο αυτό δε λαμβάνει καθόλου υπόψη του τις γενικές μακροοικονομικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης   αλλά και της Ελλάδας

Συγκεκριμένα σε όλη την Ε.Ε. επικρατεί επενδυτική αποχή.

Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου (επενδύσεις) είναι το συστατικό του ΑΕΠ της Ε.Ε. των 17 χωρών,  που μειώνεται διαρκώς μεταξύ του 2008 και του 2011 βάσει των στοιχείων της  Eurostat.

Σε προσαρμοσμένες τιμές ο σχηματισμός παγίου κεφαλαίου έχει μειωθεί κατά 10.3%,  ενώ στην Ελλάδα η αντίστοιχη μείωση φτάνει το 41,5 %.

Κ/Κ

Με το παρόν ν/σ η διεύρυνση  του πεδίου των στρατηγικών επενδύσεων και η ελαστικοποίηση των  όρων  και των κριτηρίων που επιχειρείτε για να θεωρηθεί μία επένδυση στρατηγική, αναδεικνύει  την παντελή έλλειψη αναπτυξιακής στρατηγικής.

Διαμορφώνονται  προς τα κάτω τα όρια των στρατηγικών επενδύσεων 100 εκ ευρώ έναντι των 200 εκ., ενώ  διατηρείται η μείωση των 120 θέσεων  εργασίας που είχε ορίσει ο 4072/2012  έναντι των 200.

Ταυτόχρονα στρατηγική θεωρείται η συγχρηματοδοτούμενη από  το Jessica επένδυση  ύψους   3εκ ευρώ.

Στόχος όλων αυτών μήπως είναι τελικά και μόνο  η προσέλκυση συγκεκριμένων μεγάλων επενδύσεων από συγκεκριμένους ομίλους;

Μήπως κάθε επένδυση πλέον θεωρείται «στρατηγική»; Γιατί;  Λόγω επενδυτικής άπνοιας;

Στην ουσία, η έννοια της στρατηγικής επένδυσης έρχεται να αφαιρέσει κάθε περιφερειακή και κλαδική διάσταση από τον αναπτυξιακό νόμο.

Παράλληλα, με την εξαφάνιση της περιφερειακής διάστασης του νόμου αναδεικνύεται και κάτι άλλο το ίδιο σοβαρό.

Επιχειρείται η  γιγάντωση των προηγούμενων κύκλων με μια ή δύο «υποθετικές» επενδύσεις φαραωνικού μεγέθους όπως στο Ελληνικό και μάλιστα με πιο faster διαδικασίες.

Αυτή ακριβώς η έννοια της στρατηγικής  επένδυσης που ξεχειλώνει με τον παρόντα νόμο αναδεικνύει περίτρανα την παντελή έλλειψη ενός  συνολικού στοχευμένου αναπτυξιακού σχεδιασμού που να κατευθύνει με βάση προδιαγεγραμμένα κριτήρια το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

Ενός σχεδιασμού ο  οποίος ,

·       θα λαμβάνει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής οικονομίας, κύτταρο της οποίας είναι η Πολύ μικρή, Μικρή  και Μεσαία επιχείρηση.

·                θα καθορίζει προτεραιότητες σε τομείς και κλάδους,

·              θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας, της κοινωνίας, αλλά και της οικονομικής συγκυρίας,

·                  θα λαμβάνει  υπόψη του  την περιφερειακή διάσταση, τις επιπτώσεις στην απασχόληση, Τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα σε άλλους τομείς της οικονομίας, την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, την έρευνα και την καινοτομία, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, την τεχνογνωσία, την παράδοση  της Ελληνικής οικονομίας

         Την έλλειψη αυτή δεν την υπογραμμίζουμε  μόνο εμείς, αλλά την ανέδειξε   και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στην έκφραση γνώμη της για το νομοσχέδιο.

Κι αυτή η παντελής έλλειψη αναπτυξιακού σχεδιασμού διαφαίνεται και στις ιδιωτικές επενδύσεις που χρηματοδοτεί ο αναπτυξιακός νόμος.

          Καμία κλαδική, περιφερειακή στόχευση, καμία ιεράρχηση. Χρηματοδοτούμε γήπεδα γκόλφ σε μία χώρα που δεν έχουμε εξασφαλίσει πόσιμο νερό για τους κατοίκους και άρδευσης για τις καλλιέργειες.

Δεν απαντάτε στα θέματα της γραφειοκρατίας, δε δημιουργείτε σταθερό φορολογικό περιβάλλον, δεν αντιμετωπίζετε την πολυνομία και την αμφινομία..

          Η κυβέρνηση νομοθετεί λες και βρισκόμαστε εν κενώ δημόσιας διοίκησης και λειτουργίας του κράτους, δημιουργώντας νέες δομές, που εν πολλοίς θα συντηρήσουν το πελατειακό σύστημα αντί να το θεραπεύσουν.

         Με τέτοιου είδους ρυθμίσεις καταστρατηγείται  η έννοια της δημοκρατίας και ισονομίας φυσικών και νομικών προσώπων .

          Κύριοι, φέρατε στη Βουλή ένα νόμο που κατ’ επίφαση είναι φιλικός προς το επενδυτικό ενδιαφέρον και την ανάπτυξη, χωρίς καμία πρόβλεψη προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, που αδιαφορεί για την προστασία της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κληρονομιάς.

           Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, (2,5 χρόνια), έχουν ψηφισθεί και τροποποιηθεί 2 κατ’ επίφαση αναπτυξιακοί νόμοι κι φέρνετε  σε περίοδο ύφεσης που απ’ ό,τι φαίνεται θα διαρκέσει χρόνια έναν επενδυτικό νόμο  ο οποίος δεν έχει την πρόβλεψη του βάθους της ύφεσης.

         Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στο πλαίσιο μίας διαφορετικής πολιτικής θα εκκινούσε ένα πολυετή αναπτυξιακό σχεδιασμό της  παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας,

        Στο πλαίσιο αυτό  αποτελεί  προτεραιότητα  η στήριξη και  ενίσχυση των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

        Η στήριξη αυτή δε νοείται απλά ως ανακούφιση και παροχή χρηματοδότησης αλλά αντίθετα ως ένταξη της διάστασης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε όλες τις πτυχές της αναπτυξιακής μας πολιτικής.

Οι όποιες κρατικές ενισχύσεις θα πρέπει  να εξυπηρετούν:

Τους κλάδους που εμείς θεωρούμε αιχμή της αναπτυξιακής πολιτικής και οι οποίοι ενδεικτικά σημειώνουμε ότι συμπεριλαμβάνουν:

    Το αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα,
    Το τουριστικό σύμπλεγμα, μέσω της προώθησης ενός νέου προτύπου  τουριστικής ανάπτυξης,
    Το ενεργειακό σύμπλεγμα, όπου σχεδιάζεται η αλλαγή του μοντέλου άσκησης ενεργειακής πολιτικής με την ανάπτυξη δημόσιας επιχειρηματικότητας

    Το κατασκευαστικό σύμπλεγμα,

·         Την επένδυση στην έρευνα και καινοτομία στις νέες τεχνολογίες και τις συνέργειες με εγχώριους ερευνητικούς φορείς για αξιοποίηση και εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων της εφαρμοσμένης έρευνας.

Οι όποιες επενδύσεις θα πρέπει να απαντούν

–       στη δημιουργία και διατήρηση θέσεων και ποιότητας εργασίας,

–       στην άρση των περιφερειακών ανισότητων

–     στην αειφόρο ανάπτυξη

–     στα διεθνή πρότυπα και τις στρατηγικές για την κλιματική αλλαγή

–     στη στήριξη της εντοπιότητας

Ταυτόχρονα πρέπει να ελέγχεται:

– πόσο πρόκειται να κοστίσει και ποια είναι η κοινωνική και παραγωγική βάση της επένδυσης

      – ποιες ενέργειες προβλέπονται για τη στήριξη του τομέα της ζήτησης στον νέο αναπτυξιακό τομέα, καθώς και μέτρα που θα διασφαλίσουν βασικά σχέδια υποδομών·

– Πώς προωθούν και ενισχύουν την συνέργεια μεταξύ τους, είτε μέσω συστάδων επιχειρήσεων είτε μέσω και άλλων μορφών συνεργασίας.

-ποια είναι η χρήση των διαρθρωτικών ταμείων προκειμένου να διασφαλίσουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας, να προωθήσουν την επενδυτική δραστηριότητα και να την συνδέσουν λειτουργικά με το κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον όπου πρόκειται να αναπτυχθεί.

[iframe width=»590″ height=»443″ src=»http://www.youtube.com/embed/OABQ0DxO-z4?rel=0″ frameborder=»0″ allowfullscreen]

Σχολιάστε