Η «αθώα» οικογένεια Κλικλίκου…

Είναι κοινή η πεποίθηση ότι η αστική μας κυβέρνηση έχει ως στόχο -μεταξύ άλλων- να πουλήσει ό,τι μπορεί να πουληθεί.

Και, βέβαια, μέσα στην πρεμούρα της, δεν πουλάει μόνο όσα βλέπουμε γύρω μας αλλά και όσα δεν βλέπουμε. Ανάμεσα σ’ αυτά που δεν βλέπουμε είναι και ο θησαυρός που λέγεταιερτζιανά. Αλλά ας γίνουμε λίγο πιο σαφείς.

Μέσα στο 2012 καταργήθηκε στο μεγαλύτερο κομμάτι τής χώρας η εκπομπή αναλογικού σήματος από τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Το αναλογικό σήμα αντικαταστάθηκε από…ψηφιακό, οδηγώντας τους έλληνες στην δαπάνη πολλών εκατομμυρίων προκειμένου να αγοράσουν είτε καινούργιους τηλεοπτικούς δέκτες είτε αποκωδικοποιητές. Η μετάβαση από το αναλογικό σήμα στο ψηφιακό συνιστά υποχρέωσή μας στην βάση υλοποίησης σχετικών αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Cogito ergo sum

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έδειξε πρωτόγνωρη βιασύνη στην υλοποίηση αυτών των αποφάσεων, αν σκεφτεί κανείς ότι το χρονοδιάγραμμα για μετάβαση σε ψηφιακό σήμα έχει ως λήξη το τέλος τού 2015.

Γιατί άραγε τέτοια σπουδή; Αν έχουμε στο μυαλό μας καθαρή την άποψη ότι στον καπιταλισμό τα πάντα γίνονται με γνώμονα το κέρδος, η εξήγηση είναι απλή:Ο Ν. 4070/2012 (“Ρυθμίσεις ηλεκτρονικών επικοινωνιών, μεταφορών, δημοσίων έργων και άλλες διατάξεις“) αναφέρει στο άρθρο 20: “Το φάσμα ραδιοσυχνοτήτων αποτελεί σπάνιο πόρο, η διαχείριση του οποίου συνιστά κυριαρχικό δικαίωμα του Κράτους, καθώς και δημόσιο αγαθό με σημαντική κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική αξία”. Όμως, παρ’ ότι μιλάμε για δημόσιο αγαθό σημαντικής αξίας, ο ίδιος νόμος αναφέρει στο άρθρο 75: “Η ΕΕΤΤ (σημ.: Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων) καθορίζει και επιβάλλει στους παρόχους ηλεκτρονικών επικοινωνιών τέλη για δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων και δικαιώματα χρήσης αριθμών, τα οποία αντανακλούν την ανάγκη διασφάλισης της βέλτιστης χρήσης των πόρων αυτών”. Τί σημαίνει αυτό;

Θα μπορούσε να πει κάποιος ανυποψίαστος αναγνώστης ότι δεν υπάρχει τίποτε κακό στην επιβολή τελών σε όποιους χρησιμοποιούν τις ραδιοσυχνότητες. Λογική άποψη μεν, αφελής δε. Γιατί αφελής; Μα, διότι οι πάροχοι δικτύου είναι…ο εξής ένας: η Digea! Έτσι, λοιπόν, έχουμε ένα δημόσιο αγαθό σημαντικής αξίας, η διαχείριση του οποίου έχει ανατεθεί σε μια επιτροπή, η οποία έχει να κάνει με έναν ενδιαφερόμενο, ο οποίος πληρώνει κάποια δικαιώματα και εν συνεχεία εκμεταλλεύεται τις συχνότητες για πάρτη του μονοπωλιακά! Με άλλα λόγια, αντί το κράτος να εκμεταλλευτεί προς το δημόσιο συμφέρον τις συχνότητες, τις παραχωρεί έναντι ευτελούς ανταλλάγματος σε κάποιο μονοπώλιο!

Πέρα από τα παραπάνω, το παιχνίδι παίζεται και σε έναν άλλο τομέα: στις αναλογικές συχνότητες που απελευθερώνονται. Η Κομμισσιόν έχει εκδώσει ένα υπόμνημα με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Επιθυμία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι οι συχνότητες που ελευθερώνονται λόγω της μετάβασης στην ψηφιακή τηλεόραση να συμβάλουν σε ταχεία οικονομική ανάκαμψη”. Στην εισαγωγή αυτού του υπομνήματος αναφέρεται
ξεκάθαρα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου):

“Καθώς η ψηφιακή τηλεόραση αντικαθιστά τη γνωστή μας αναλογική τηλεόραση, ελευθερώνονται τα τέσσερα πέμπτα των ερτζιανών κυμάτων που χρησιμοποιούνταν για τη μετάδοση τηλεοπτικών εκπομπών στα σπίτια μας. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αξιοποιηθούν για νέες, καινοτόμες υπηρεσίες που χρησιμοποιούν ραδιοφάσμα, από ασύρματη σύνδεση στο Διαδίκτυο και πιο προηγμένα κινητά τηλέφωνα έως νέα διαδραστικά κανάλια τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας. Οι απομακρυσμένες περιοχές θα μπορούσαν να είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι αυτής της αλλαγής, καθώς οι ασύρματες ευρυζωνικές επικοινωνίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το νέο ραδιοφάσμα για παροχή διαδικτυακών συνδέσεων υψηλής ταχύτητας σε περιοχές όπου δεν έχει ακόμη φτάσει η σταθερή τηλεφωνία. Η Επιτροπή παρουσίασε σήμερα σχέδια για συντονισμένη

κατανομή του ραδιοφάσματος, βάσει των οποίων ενθαρρύνονται οι επενδύσεις και ο ανταγωνισμός σε αυτές τις πιθανές νέες υπηρεσίες. Εάν η κατανομή των πρόσφατα ελευθερωμένων ερτζιανών κυμάτων – του «ψηφιακού μερίσματος» – σε νέες υπηρεσίες γίνει συντονισμένα σε ευρωπαϊκή κλίμακα, θα μπορούσε να δώσει στην οικονομία ώθηση ύψους 20 έως 50 δισ. ευρώ.”

Να τα συνδέσουμε τώρα όλα μαζί; Κατ’ αρχάς, ψήνουμε το πόπολο ότι η “μετάβαση στην ψηφιακή εποχή” έχει σκοπό την βελτίωση της τηλεοπτικής του ψυχαγωγίας, με “τέλεια εικόνα και ήχο”, διότι άλλο πράγμα είναι να παρακολουθείς αναλογικά τις ειδήσεις στο Μέγκα κι άλλο ψηφιακά. Κατόπιν, παραδίδουμε την διαχείριση του ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος σε ένα μονοπώλιο, έναντι πινακίου φακής. Ταυτόχρονα, απελευθερώνουμε το 80% των ερτζιανών και το διαθέτουμε βορά στα νύχια του ιδιωτικού κεφαλαίου, βοηθώντας το να τζιράρει καμμιά πενηνταριά δισεκατομμυριάκια μπας κι έτσι ξεπεράσει την κρίση του.

Πριν κλείσουμε το σημερινό μας σημείωμα, ας κάνουμε μια τελευταία παρατήρηση. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ σε ποιους ανήκει η Digea; Η Digea, λοιπόν, είναι μια εταιρεία που φτιάχτηκε από τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια τής χώρας (Μέγκα, Αντέννα, Σταρ, Σκάι, Άλφα και Άλτερ). Σύμφωνα με τον επίσημο ιστοτόπο της, “η Digea υλοποιεί με βάση την Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) 21161/2008 το έργο της ψηφιακής μετάβασης, διαθέτοντας τον άρτιο τεχνικό εξοπλισμό, την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή, καθώς και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό στην υπηρεσία των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας”. Με απλά λόγια, Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.

Τελικά, η οικογένεια Κλικλίκου δεν είναι και τόσο αθώα…

inprecor

Σχολιάστε