Το ομορφότερο αφιέρωμα που φτιάχτηκε για το Ρίβερ!

riverlastyear11Μέρος πρώτο…

Όλοι τους βιάστηκαν. Να δείξουν εικόνες, να μοιράσουν λέξεις, να ανεβάσουν κείμενα, να κρατήσουν σφιχτά τις αποκλειστικότητες, όταν με το «ποτάμι» ασχολήθηκε η μισή Ελλάδα. Η Youropia το κάνει τώρα. Τώρα που προετοιμάζεστε για την επερχόμενη γιορτή, που δικαίως, θεωρείται η μεγαλύτερη της χώρας μας. Να θυμάστε. Το βαρύ πυροβολικό φτάνει πάντα αργά. Ξεκινάω:

Λέξεις: Κωνσταντίνος Ι. Παπαπρίλης – Πανάτσας
Φωτογραφίες: Λουκάς Ζιάρας
Runner: Κωνσταντίνος Κουλίνας

Είμαι κλασσικός Έλληνας. Εννοείται πως εισιτήριο δεν πήρα σε καμία προπώληση, θα “βρισκα στο ταμείο. Μετά, μου ‘κοψε και έβαλα τη Youropia μπροστά, να μου βγάλουν πάσο για media. Σταυρώσαμε δάχτυλα κι έπιασε.

Τετάρτη ξεκινούσε το Ρίβερ, Τετάρτη μεσημέρι, αφού χασμουρήθηκα έως λιποθυμίας, περίμενα τον Κουλ* και με την άνεσή μας, επισκεφτήκαμε γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ για να αγοράσουμε εκατοντάδες μπύρες. Ο αριθμός ξεπερνούσε τις 100 γι’ αυτό και θέλησα να σας εντυπωσιάσω με τη λέξη εκατοντάδες. Άλλωστε, αυτό λέει η παράδοση της φυλής των Ρίβερφανς.

Ξεκινήσαμε για Καστοριά, περάσαμε απ’ όλα τα…

μυθικά χωριά, και πήραμε σωστά την στροφή για Νεστόριο, πλαγιοκοπώντας την Κολοκυνθού. Μπαίναμε στην τελική ευθεία. Έως τη στιγμή που ξεκίνησε η κίνηση. Κίνηση βορείων, μη φανταστείτε τίποτα αθηναϊκά έκτροπα, με τις ταχύτητες να κυμαίνονται από 60 έως 80 χλμ. (37,3 με 50 μίλια, κορίτσια και αγόρια της αστερόεσσας).
Και τώρα, το πρώτο δύσκολο.

Το Πάρκινγκ και η Κοιλάδα

Θα έπαιρνα άνετα το τοπικό ταξί για να μεταφερθώ από το σημείο που πέταξα το αμάξι μου, στους χώρους του Ρίβερ. Αν αργείς, υπάρχουν τιμήματα. Το χειρότερο, ήταν το κουβάλημα της σκηνής, του φουσκωτού στρώματος (επαγγελματικός τουρισμός) και τα γεμάτα ψυγεία. Με μπύρες. Το δεύτερο πλήγμα ήταν η εικόνα. Αυτή η εικόνα που σ’ έκανε να βιάζεσαι, να βουτήξεις στις υπόλοιπες ψυχές που ήδη ζουν στους παλμούς της γιορτής…

Μια κοιλάδα ονειρεμένη, με τον Αλιάκμονα στη μέση της, να βουίζει, να φωτίζεται, να πάλλεται. Να σου ξοδεύει τα βλέμματα σ’ ένα σκηνικό πανηγυριού της γενιάς μας, των πιτσιρικάδων που μαζεύτηκαν να φωνάξουν, να χορέψουν, να τραγουδήσουν, να ταλαιπωρηθούν, να κοιμηθούν πλάι στο ποτάμι, να γυμνωθούν απέναντι σ’ ένα μέρος με μυστηριακές δυνάμεις και ψιθύρους που ενωμένοι σου λεν το τραγούδι τους.

Συνεχίζω ιδρωμένος. Κουβαλάω είπαμε. Καταλάβαμε γρήγορα πως στην κεντρική πύλη ξεκινούσε το ψαχτήρι, καθώς το Ρίβερ, για να βεβαιώσει τα έσοδά του, δεν επιτρέπει εισροή ποτών και τροφίμων. Κατανοητό έως ένα σημείο. Σκεφτείτε τι πρόκειται να δείτε και ποιο το κόστος του θεάματος.  

Το πρόγραμμα της κεντρικής σκηνής, πέρσι λοιπόν, ήταν το εξής:

Τετάρτη 3 Αυγούστου
 
Παύλος Παυλίδης
Locomondo
Shantel

Πέμπτη 4 Αυγούστου
 
Γιάννης Αγγελάκας
Ψαραντώνης
Γιάννης Χαρούλης
Λεωνίδας Μπαλάφας

Παρασκευή 5 Αυγούστου
 
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Θάνος Μικρούτσικος
Χρήστος Θηβαίος
Πάνος Μουζουράκης

Σάββατο 6 Αυγούστου
 
Θεοδοσία Τσάτσου
Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Γιάννης Ζουγανέλης
Ελένη Τσαλιγοπούλου
Δημήτρης Σταρόβας
Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος
Ζηνοβία Αρβανιτίδη

Κυριακή 7 Αυγούστου
 
Στέλιος Ρόκκος
Δήμος Αναστασιάδης
Professional Sinnerz
Enola str8

 
Και τώρα,
θα σας κάνω το πρόγραμμα διαφορετικά. Αληθινό:

 

Τετάρτη 3 Αυγούστου
 

 
Shantel  
Θαυμάσιος. Τίναξε το κοινό στον αέρα. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα από τα καλύτερα εισαγόμενα «προϊόντα» που έχουν εμφανιστεί στην Ελλάδα. Ο μισός νομός αντηχούσε “Disko, disko, Partizani”…
 

Locomondo
Σοκαριστικοί. Έπεσε ξύλο. Ξύλο όμως. Από το συναυλιακό, το καλό ξύλο. Με ανάγκασαν να τους ακολουθήσω ανά τη Βόρεια Ελλάδα.  
 
Παύλος Παυλίδης
Τον έχω δει και καλύτερα. Βγήκε σε κακή κατάσταση.  

 
Πέμπτη 4 Αυγούστου
 

Λεωνίδας Μπαλάφας  
Όμορφος Μπαλάφας που του άξιζε περισσότερος χρόνος. Σε καλή του μέρα, μακριά από κουρασμένες εμφανίσεις και παραπατητό. Το «Concrete Jungle» του Bob Marley, έκοβε ανάσες.

 
Γιάννης Χαρούλης
Η επιλογή μου για το Ρίβερ του ’11. Ένας καλλιτέχνης φτιαγμένος να χαράζει μνήμες και να αντέχει στο χρόνο. Απέδειξε πως είναι μαραθωνοδρόμος κι όχι πυροτέχνημα. Πεντάστερος.   
 
Ψαραντώνης
Ο κόσμος του Ρίβερ, δεν τον κατάλαβε. Δεν χάθηκε μαζί του. Ενώ το άξιζε ο μπαγάσας.

 
Γιάννης Αγγελάκας
Υπέροχος, δεν μπορεί να είναι κακός άλλωστε, μα μου έλειψαν τραγούδια του που τα αποφεύγει. Θ’ αναρωτιέμαι γιατί. Ο Ντίνος Σαδίκης, μουσικός κολοσσός.
 
Δείτε όλο το φωτογραφικό υλικό του πρώτου μέρους του youropia εδώ!

Δείτε εδώ το δεύτερο μέρος!

 

Σχολιάστε